♡ @nesepalamudu - Tumblr Blog

I just want a humble, murderously simple thing: that a person be glad when I walk into the room.

Marina Tsvetaeva, On Love

instagramda bi kız diyordu ki sevgilim yok ve sevgiliye gönderilecek videolar karşıma çıkınca hepsini bang chan'a gönderiyorum. bu bana bir fikir verdi. ben bang chan'a küsüm uzun zamandır onu geçelim öncelikle. ve sevgiliye gönderilecek değil ama böyle soft ve destekleyici gönderiler görünce, insanın ruhunu ısıtan ya da gününü güzelleştiren türden, onları ohmkrit'e atmaya başladım. çünkü o bana tam da bu türden bir his veriyor. yalnız hissettiğim konularda daha az yalnız hissettiriyor. işte öyle. ohmkrit iyi ki var

kutsal aileciler "eşcinselliğe özendiren ateez istanbula gelmesin" diye de kampanya başlatmışlar. aile bu kadar kırılgan bir şey mi ve siz eşcinsel olmaya bu kadar müsait misiniz hayretler içindeyim gerçekten

arkadaşlar ben tezimi savundum bu arada

iş arkadaşı hayat arkadaşı gibi bir şey. bir aralar kızılayda psikolog olarak çalışmayı çok istiyordum. sonra iki yıla yakın bir gönüllülük süresince kurumdaki çalışanlardan birisi beni öyle rahatsız etti ki, eğer onunla aynı ortamda çalışsam bütün hayat enerjimi yer bitirir hayattan bıkarım diye düşünmeye başladım. zaten kızılay'a da torpilim olmadığı için girememiştim benimle aynı niteliklere sahip ve gönüllülük de yapmamış olan biri girmişti. hayırlısı olmuş. konu bu değil. kimlerle çalıştığın çok önemli çünkü ailenden çok onları görüyorsun onlarla muhatap oluyorsun ve gerçekten hayat arkadaşın oluyorlar. Allah karşımıza hayırlı ve huzurlu insanlar çıkarsın

nesepalamudu

heart-eyes-express

love letters

i feel like being sentimental and open up about inner thoughts and feelings is easier in a second or third language. because in native language we feel more and it feels very vulnerable to open up.

i still have this feeling of guilt. on my part, despite the heartbreak, despite the pain i don't regret love. but at the same time i regret putting her through the heartbreak. breaking up with someone is not only breaking up when you feel like close friends. you're not only losing a lover, you also lose a company. but missing that person doesn't justify being selfish with what you want. that's what i'm telling myself. something happy, something sad, i used to share everything with her. at the moment this is my problem. and i need to deal with it myself. i'm trying to accept all emotions i experience. heartbreak, loneliness, yearning, and grief. because if i cover them up, i would be lying to myself. yes i feel grief deeply. the possibilities, "what if"s... what if? does it even matter? i always believed that once something is over, there's no going back. it's not a all-or-nothing belief. it's valuing myself and the person in question. because when you actually love someone, it's not that you'll prioritize yourself. you'll prioritize both. and it's not that she was easy to give up on. it's quite the opposite. and despite the difficulty of letting go, thinking is heavier than feeling in my decision process. i'll torture myself for the "good". which is helpless.

words are heavy. even burdensome. they say the final act of love is letting go. grief. i'm trying my very best.

ticket to heaven bitmişken, şuraya not düşmeden edemeyeceğim. izlerken hep fourth'un saint gabriel mezunu olması üzerine düşünüyordum ve bu rol için biçilmiş kaftan olduğu üzerine. bağlamı daha iyi yansıtması için, imam hatip mezunu chen'in bl oyuncusu olmasıyla hemen hemen aynı şey. saint gabriel mezunları yazıyor wikipedia sayfasında ve en alttaki yedi kişinin beşi bl oyuncusu. lay talay, billkin, fourth, java ve progress. kalan iki kişiden dew olma yolunda diyebiliriz. timethai da jeff'le konserlerinde bromance dozunu ayarlamakta zorlanan biri. sonuç olarak imam hatipler candır, selam imam hatipli selam senin yoluna

✨️✨️o geldi✨️✨️

o kadar çok seviyorum ki, en sevdiğiniz yazarlardan bazılarının hayatta olması harika bir his, onun şahidi olmak, onu sosyal medyada takip ediyor olmak falan enteresan hissettiriyor. asla mükemmel biri değil, tüm kusurlarıyla sarkastik şakalarıyla kelime oyunlarıyla var olması öyle hoşuma gidiyor ki. kusursuz bir filistinli olmadan filistin savunuculuğu yapmak çok değerli. kadın ve çocukların ötesine geçen bir savunuculuk yapmak. herkes müthiş olduğu için değil, tüm insanlığımızla, bizi insan yapan kusurlarımızla yaşamayı hak ettiğimiz için. ve belki herkesin gözüne çarpmayan ama beni kalbimden yakalayan o subtextler için. onu çok seviyorum. iyi ki var, iyi ki bu dünyada, iyi ki yazıyor

dün amcamlar bizdeydi, duvarımda asılı suzaniyi görünce odanda yerde halı yok halıları duvara mı asıyorsun dedi, sanat eserleri duvara asılır dedim, kardeşim de o zaman seni de asmak lazım abla dedi çok romantik bir şekilde ama seni de asmak lazım cümlesi bağlamdan ayrı düşünülünce o kadar romantik gelmiyor

dün bozuk para ararken cüzdanımdan iki tane yıldızlı toka çıktı. yıldızların beni sürekli hazırlıksız yakalaması üzerine düşünüyorum bugün