Noa N.

Lockdown meme

Weekly meme 2

Weekly meme

“The End” - Miles Aldridge for Vogue Italia Beauty March 2017

Deze werken van Miles Aldridge degen mij denken aan de films van vroeger uit de jaren 70/80'’ De kleuren en de modellen geven deze vibe af. De typografie op de foto's maakt ook dat het deze boodschap geeft.

martysimone

Photo Miles Aldridge | In Shadows I Boogie (after Miller) | Model Cleo Cwiek | Knickers by Fifi Chachnil

Deze foto sprak mij aan door de vintage en retro kleuren die er werden gebruikt. Het model lijkt op barbie en ik denk dat dit refereert naar dat wij vrouwen vaak worden gezien als 'poppen' terwijl dit niet terecht is.

chanelresort

Benjamin Eidem in “Glamorama”, photographed by Miles Aldridge for Vogue Hommes Japan #8

Deze fotograaf kwam ik laatst op een site tegen en sprak mij meteen aan. Veel van zijn werken gaan over rechten van de vrouw en aangezien dit de laatste tijd wel een rol speelt in ons dagelijks leven sprak mij dit enorm aan.

Ook deden de foto's mij denken aan vroeger, in de tijd dat ik nog met barbies speelde door de felle kleuren en de chaos.

undr

Tore Johnson. Paris, 1950s

undr

Todd Webb. Paris Traffic, Paris, 1950

Paris Avenue de St Ouen, Édouard Boubat, 1950

Parijs is een stad naar mijn hart.

ik vind de vibe die deze foto afgeeft enorm fijn. Ondanks dat de foto helemaal niet scherp lijkt, maar dat was waarschijnlijk ook erg moeilijk in die tijd met de middelen die ze toen hadden.

Coney Island (Thunderbolt), Anita Chernewski, 1987

Urban exploring heeft mij altijd aangesproken. Het heeft iets mysterieus.

Het feit dat er zoveel plekken zijn op deze wereld die leeg staan en verlaten zijn terwijl we met een grote overbevolking zijn op de wereld vind ik schrijnend en enorm zorgwekkend.

Bette Davis at home in California, Loomis Dean, 1947

Ik vind het fijn aan deze foto dat door het tegenlicht het contrast tussen buiten en de personage groter is dan normaal. Ook vraag ik mij af waar ze precies naar aan het kijken is.

alenpasalic

Iets aan het beelden waar kinderen op staan spreekt mij vaak aan. Het lijkt alsof foto's met een kindergezicht veel eerlijker zijn en minder 'gemaakt'. Volwassenen kunnen hun emoties aanpassen naargelang het soort foto dat van ze verwacht wordt. Voor kinderen is dit zo goed als onmogelijk.

last-picture-show

Arthur “Weegee” Fellig, In The Movie Theater, 1945

De vintage vibe van het filmtheater waar de foto's zijn genomen past heel goed bij de boodschap die de fotograaf van de foto's wil benadrukken.

leparfumdeladame-en-noir-deacti

Ocean Dancer Distortion, Weegee, circa 1955

sophiegunnol

GEORGES ROUSSE

Mais de cet instant suinte le néant Blottis-toi dans la caverne du destin Sans des mains pour dire jamais Sans des mains pour offrir des papillons Aux enfants morts.

(Dans l’attente de l’obscurité) Alejandra Pizarnik.

Tijdens atelier fotografie kreeg ik de tip om foto's van Fransesca Woodman te bekijken. Deze vrouw is helaas niet meer onder ons maar laat ons allen haar prachtige en zeer unieke beelden na. Heel veel foto's van haar worden vaak verstaan als luguber terwijl ik van mening ben dat bepaalde foto's een soort roep naar hulp representeren. Fransesca is al die tijd verkeerd begrepen en dit maakt dat haar beelden een 'trieste' vide afgeven. Veel van haar beelden zijn zelfportretten en ik vind ze enorm inspirerend maar ook fascinerend.