[lackinprivacy]

[nummervijfenveertig]

Je vraagt of ik wil blijven,

Maar je vraagt nooit of ik van jou mag zijn.

Je bent de rode draad in het dagelijkse leven, maar je verward me ook zo

[nummervijfenveertig]

ik heb het weer verpest

en je zit op mijn bank, ik zit met mijn handen in mijn haar het is dood stil ik weet niet wat ik moet doen, jij weet niet wat je moet zeggen.

“je hebt” begint hij, “terwijl ik nog plekken van jou in mijn nek heb, een ander aangeraakt”

hij scheldt, maar zegt me dat hij niet boos op me kan zijn. 

godverdomme,

ik wil alleen maar jou.

[nummervijfenveertig]

dansen in het licht van een lege fles, op de maat van jou stem in mijn achterhoofd

[nummervijfenveertig]

Mag ik in jou verdrinken alsjeblieft

een vreemdeling in mijn bed

[nummervijfenveertig]

ik probeer zo weinig mogelijk zinnen met ‘ik’ te laten beginnen.

ik ben gewoon zo godverdomme egoïstisch.

[nummervijfenveertig]

ik ben luid, ruimdenkend, seksueel, poëtisch en zeg wat ik denk; in een kleine stad zoals dit wordt ik afgewezen als een ziekte.

[nummervijfenveertig]

Ik ben al heel lang niet ik, ik ben mezelf verloren toen zijn vingers mij voor de eerste keer aanraakten. 

hersenhelften in tweestrijd stemmen die maar stoppen 

het mij-zijn wil me gewoon niet lukken vandaag

[liefs]

mijn zachtheid verdwijnt stukje bij beetje na elk lichaam dat ik aanraak om jou te vergeten

[liefs]

ik word er een beetje nerveus van dat je op je minst mooi nog steeds prachtig bent en dat het leven je zo makkelijk lijkt af te gaan alsof halflege glazen voor jou niet bestaan want ik ben zo anders dan jou ik droom in zwart-wit en jij in felle kleuren maar er is niets dat ik liever wil dan me door jouw optimisme mee te laten sleuren