misschien is over de liefde
alles wat er valt te schrijven
ondertussen wel geschreven
de drang te verwoorden wat
al zo lang in mij huist is echter
onweerstaanbaar - vergeef me
ik zal voor u mijn best doen
niet in cliché’s te verzanden
en het verfrissend te houden
de derde liebestraum klinkt en als
we haar daar in de winkelstraat
(on)toevallig voor de derde keer horen
is het bezegeld; nooit zal er nog
een dag aanbreken waarbij de tonen
van lizst’s piano-arrangement
me niet aan haar doen denken
ik wil mijn armen om haar heen slaan
en haar vertellen dat ze veilig is
bij mij - ik denk aan haar wanneer ik
zorgvuldig een theelepel matcha
in mijn glas gooi ‘s ochtends
als ik door mijn havermoutpap roer
denk ik aan hoe het haar nooit lukte
om het goed na te maken
ik draag haar bij in mijn linnen tas en
het voelt alsof ze over mijn schouder
staat mee te kijken wanneer ik
mezelf troost met zelfgemaakte bibimbap
na een waardeloze dag waarop
de regen niet leek te willen stoppen
ze is er in mijn sojayoghurt, de
onwillekeurige nummers in mijn playlist
in tweedehandswinkels en
als ik denk aan berlijn, de stad waar wij
ooit zullen wonen, zo manifesteren we
hou ik me vast aan dat idee
zij opent nieuwe perspectieven
geeft schoonheid aan het alledaagse
en ik weet dat ik misschien
als een hopeloze romanticus klink, maar
ik zou u graag eens willen uitnodigen
een wandeling met haar te maken
ik ben ervan overtuigd dat u me daarna
volledig zult begrijpen
