🪼

oozey mess
Show & Tell
YOU ARE THE REASON
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

Kaledo Art
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

Janaina Medeiros
Mike Driver
I'd rather be in outer space 🛸

ellievsbear
art blog(derogatory)
Stranger Things
DEAR READER
Peter Solarz
No title available
Monterey Bay Aquarium

PR's Tumblrdome
noise dept.
almost home

seen from Malaysia

seen from Russia
seen from Iraq
seen from Iraq
seen from United States
seen from Iraq

seen from Maldives
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Moldova

seen from Austria

seen from Germany

seen from Argentina
seen from Bangladesh
@nur59
böyle olmamalıydı ya. yani bir şeyi bu kadar ister ve beklerken, üstelik sonunda ona ulaştığında böyle yarım yamalak kalmamalıydı, anlamını yitirmemeliydi
atlatmaya çalıştığın her dert ansızın karşında belirir, misliyle artarak ve nefes aldırmayana dek devam eder. elbette üstesinden gelmeye çalışırken eksilmeyeceğim ama parçalandım biraz işte. kendime yetebilmek uğruna kendimle kavga ediyorum. galip de malup da benim. bu oyunun kazananı yok.
Dışardan derli topluyum ama inan içim çok dağılmış.
Sonra dayanamıyorsun.
Her şeyi içine atmaktan yavaş yavaş tükendiğini hissediyorsun. Seni çok iyi anlıyorum diyen herkesin, seni anlamadığını görüyorsun. En yakınından uzaklaşıyorsun. Yapabildiğin en iyi şeyin, yazmak olduğunu görüyorsun.Yazıyorsun, herkesten saklasan da gizlesen de tükeniyorsun. Hani o dışarıya verdiğin mutluyum imajı varya, içini yiyip bitiriyor. Biri gelse ve gerçekten de tam anlamıyla yanında olsa, düzeleceksin gibi geliyor. Ama o kadar çok yenilgiye uğradın ki, sevmede, değer vermede, bir yanın kimseye güvenme diyor.O yanına yenilmeye başladığın zaman, asıl acıları tatmaya da başlıyorsun. İşte o anlar kalbinin, aklını yendiği anlar oluyor. Ve benim kalbim aklımı hep yeniyor.Değer vermekte bir sorun yok da, aynı önemi, ilgiyi, sevgiyi, değeri göremeyince başlıyor asıl sorun.Asıl sorunlar, asıl canını yakanlar oluyor.Birde yitirdiklerin var, dönülmez yolda bıraktıkların, geri dönmeyeceğini ezberlediklerin. Hani her şeyde derler ya “hayat devam ediyor” aynen öyle.Ne giden geri geliyor, ne kalanlar değerini biliyor, ne yerin, ne de kıymetin değişiyor.Sen sadece günden güne eriyorsun, tükeniyorsun, hissizleşiyorsun.Ama gerçekten de bir gün aklım bu savaştan üstün çıkarsa, o zaman tam anlamıyla sevdiğim insanlar, tam anlamıyla soğukluğu tadacaklar.
Balkondasın, dizlerini kendine çekmiş, ağrıyan başını da yaslamışsın, öylece gökyüzünü izliyorsun. Kabullenmişsin geçmeyeceğini, farkındasın artık, bu olanların ne kadar can yaktığının. Elinden hiçbir şeyin gelmemesine mi kızıyorsun yoksa canını yakmalarına izin verdiğin için kendine mi? Arabalar, insanlar geçiyor balkonun önünden. Şarkılar değişiyor. Hiç birini fark etmiyorsun. Çok dalgınsın, az önce bir yıldız kaydı fark etmedin. Anlam veremediğin bir yorgunluk ele geçirmiş seni. Üşüdüğünü hissetmiyorsun. Ah küçük güzel kızım, bu böyle nereye kadar?
"Hassas insanlar, kimseyi rahatsız etmemek için hayatı parmak ucunda yaşar. Ses yapmadan hayata devam eder, çünkü bütün 'gürültü' içerdedir."
Uzun süreli kızgın kalamadım kimseye. Ne zaman kızsam ufak bir gülüşe yenildim hep, bazen uzatılan bir elle bazen de yalancıktan da olsa bir sarılmayla geçti kızgınlığım. Ama ömrüm boyunca unutamayacağım ve asla geçmeyeceğini düşündüğüm kırgınlıklarım var.
Ve öyle bir gün gelecek ki, kırılan her parçam en çok kıranlara batacak.
Aşkı herkesle yaşanılabilir sanmak yanılgıdan öteye geçmez, ruha dokunmadan tene dokunmak mutluluk vermez, birinin hayatını tepetaklak eden çıktığı yolda düzlük görmez, gelen gideni her zaman aratmaz ama gideni gitmeye mecbur bırakanın arayışı bitmez.
gelecek günlere olan umudumu büyük ölçüde yitirdim ama hiç değilse şimdi'de biraz nefes alabilmek isterdim
ben senin için savaşmayı göze almıştım da, seninle savaşacağıma hiç ihtimal vermemiştim.
kendimi ifade edemem ben, söylemek istediklerimle söylediklerim hep çakışır. ben sarıl diye sırtımı dönerim, sen başka anlam yükler darılırsın. neremin acıdığını gösteremem ama hep acıya doğru bükülür sırtım. ki zaten kambur olduğumdan fark edilmez hiç. hep iç çektiğimden derdim var sanarsın ama aslında nefes alamıyor oluşumdur sebebi. dilim başka, bedenim başka şey söyler ama bak gözlerim tüm çıplaklığıyla anlatır her şeyi. yemin ederim anlatır. bakmayı bırak. artık gör. biraz olsun gör.
insanı böyle güzel paramparça etmeyi hangi uçurumdan öğrendin?
100TL Altı Tesettür Elbise
bir ömür bulutlara hayranlıkla bakan bir kuşken, şimdi kafesimden adım atasım yok dışarıya.
elimi kesen cam mı daha keskin yoksa senin sözsüzlüğün mü bilmiyorum.
İstediğin kadar saksağan vurabilirsin, ama bülbülü öldürmek günahtır.