[yokkikimsem]

farklı bir kavga benimki. yaşamla daha çok ve içsel

[yokkikimsem]

saçma sapan durumlarla karşı karşıya kalmak istemiyorum, mesafemi koruyor ve buna uygun bir sınır çiziyorum aslında çok daha erken yapmam gereken şeyi yapıyorum tahammül etmeyi ve iyi niyetle olan yaklaşımımı bazı kişilere karşı bitiriyorum hadi bakalım. mademki sınanmak istiyor canın, oyununun adabını öğrenmeyeceğim. kendin kur kendin oyna bir süre.

[yokkikimsem]

susuzluğuma çöl oluşun midemde kırk düğüm belki

[yokkikimsem]

bir yerden başka bir yere kaçmaya değil, kendine dönmene ihtiyacımız var.

[yokkikimsem]

başkalarına yetmek uğruna verdiğim çaba bana bir ben bile bırakmadı

[yokkikimsem]

bir hikayem var, dönüşüyor. usulca ve eksilerek.

[yokkikimsem]

tamamlanmak üzerine var olmadık, çünkü eksiği ben değilim bu yaşamın.

[yokkikimsem]

bazen ne yapması gerektiğini bilmeyen birine kapıyı usulca göstermen gerekir çünkü istiyor olsa bir yolunu elbet ki bulurdu. sadece istemedi, bu kadar.

[yokkikimsem]

hoşuma giden fotiler serisine hoşgeldinis arkadaşlarr

[yokkikimsem]

ben bir bakışla dünyayı yakacak kadındım. şimdi hafif bir tebessümle izliyorum sadece.

[yokkikimsem]

saçma sapan durumlarla karşı karşıya kalmak istemiyorum, mesafemi koruyor ve buna uygun bir sınır çiziyorum aslında çok daha erken yapmam gereken şeyi yapıyorum tahammül etmeyi ve iyi niyetle olan yaklaşımımı bazı kişilere karşı bitiriyorum hadi bakalım. mademki sınanmak istiyor canın, oyununun adabını öğrenmeyeceğim. kendin kur kendin oyna bir süre.

[yokkikimsem]

içim burkuldu, midemdeki kırk düğümü geç. o uzun süredir orada zaten.

[yokkikimsem]

hala aştığımı sandığım şeylerle savaş veriyorum, bileğim kırıldı, sizinle aynı kulvarda değildim hangi ara rastlaşacak hale geldik

[yokkikimsem]

rüzgar yüzümü avcuna almış ve elin sevgi dikeni. dokundukça kıymıkların batıyor canıma.

[yokkikimsem]

kendimi yeniden var etme çabası ve iyileşmeye çalışmak biraz yormuş olsa da hala iyiyim, çünkü zorundayım. bu yaşama bir kere geldik ve başkalarının yaptığı şeylerin yükünü sırtlamayacağım.

[yokkikimsem]

o evin ışığı yanıyor ama ben yokum.

neresinden baksan elde patlayacak bi hikaye aslında ama artık tadım kaçtı anlatmaya hevesim yok. diyeceklerim bu kadar teşekkürler 25. yaşın ilk günü.

[yokkikimsem]

hayatımda bazı taşları yerinden oynatıp sonra hiçbir şey olmamış gibi geri çekilen insanları düşününce öfkelenmek yerine ‘hayatıma bir şeyler katmaları gerekiyordu kattılar ve usulca gittiler’ diyordum ama şimdi keşke diyorum keşke şans vermeseydim. sadece ne bileyim işte kırgınlık hali. hiç olmamış olmasını yeğlerdim. mış gibi olan şeylere tahammülümün kalmadığı süreçteyim. hiçbir adım atmaya meyletmiyor ama yaşamımın kıyısında gezip gözünü üzerimde gezdiren insanlara tahammülüm yok. varla yok arası değil işte.