𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Kaybettiklerim öğretti sabretmeyi, kalanlar öğretti yeniden gülümsemeyi. Bu sayfadaki her satır, biraz hayat, biraz ben... 𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Ömür dediğin bir göz kırpışı kadar kısa...Kırmadan yaşamak en güzel miras....

Gelip geçiyoruz sadece bu dünyadan...

Hiçbir şey kalıcı değil.

Bir gün bizden geriye birkaç fotoğraf, birkaç hatıra ve insanların kalbinde bıraktığımız izler kalacak.

Unutmayın, burası ölümlü bir dünya...

Kırmadan sevin, incitmeden konuşun, vaktiniz varken kıymet bilin.

Çünkü yarının kime nasip olacağını hiçbirimiz bilmiyoruz.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Ömür dediğin bir göz kırpışı kadar kısa...Kırmadan yaşamak en güzel miras....

Gelip geçiyoruz sadece bu dünyadan...

Hiçbir şey kalıcı değil.

Bir gün bizden geriye birkaç fotoğraf, birkaç hatıra ve insanların kalbinde bıraktığımız izler kalacak.

Unutmayın, burası ölümlü bir dünya...

Kırmadan sevin, incitmeden konuşun, vaktiniz varken kıymet bilin.

Çünkü yarının kime nasip olacağını hiçbirimiz bilmiyoruz.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Ben sadece kalbimden geçenleri bırakıyorum buraya...𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Yazdıklarım edebiyat değil;

sustuklarımın sesi, yaşadıklarımın izidir.

Kimi satırda hüzün, kimi satırda umut var.

Ben sadece kalbimden geçenleri bırakıyorum buraya...

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Büyüdüm artık anne...Ve bir varmış bir yokmuş masallarına inanmıyorum....

Büyüdüm artık anne...

Ve bir varmış bir yokmuş masallarına inanmıyorum.

Ama yine de içimde bir yerlerde,

İyi insanların varlığına inanmak istiyorum.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Özlemim gece kadar derin...

Özlemim gece kadar derin,

Ruhum sessizce seni anar.

Gülüşünü al da gel,

Kalbim biraz dinlensin...

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Niçin Benden Uzaktasın?

Sen ve Kalbim...

Gece sessiz, yıldızlar parlak…

Bir gülüşün yeter;

bütün kırgınlıklarımı, korkularımı unutturmaya.

Yakın ol bana…

Uzak kalma…

Seninle her şey sıradan ama güzel…

Bazı gerçekler insanın ruhunu acıtır.

Ama gözlerindeki o ışık,

karanlıkta yolumu aydınlatır.

Ne olursa olsun,

kalbinin sesini dinle

ve ellerimi tut…

Gece sessiz,

yıldızlar parlak…

Bırak, bu yol bizim yolumuz olsun.

Bir kelebeğin rüyası gibi…

Bir ateş böceğinin sessiz ışığı gibi…

Bir serçenin kanat çırpışındaki umut gibi…

Bırakma ellerimi…

Kaybolmayalım bu güzel düşte.

Hayat;

hatıralardan,

anlardan,

yaşananlardan,

yaşanamayanlardan

ve bir gün yaşanacaklardan ibaret…

Dalgalar gibi gelir,

bazen kıyıya huzur bırakır,

bazen de içimizde sessiz izler…

Bir meleğin dünyasından gelen bir düş gibisin sen…

Ve ben…

Gece sessiz,

yıldızlar parlakken,

Kalbimin en güzel köşesinde,

sessizce sana gülümsüyorum…

Belki hayat uzun bir yol,

belki de sadece kısa bir rüya…

Ama ne olursa olsun,

Bir gün her şey unutulsa bile,

Kalbimde kalan o güzel tebessümün,

bir ömür bana ışık olsun…

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Nûrâzel – Sessiz Bir Sabah

[nurazel]

Geceye bırakıyorum içimde kalanları…

Hep diyorum ya...

Her insanın bir hayat hikâyesi vardır.

Ve herkesin hikâyesi birbirinden farklıdır.

Peki benim hikâyemin başrolünde gerçekten ben mi varım?

Ya sizin?..

Hikâyemiz dediğimiz şey; yaralarımızı, yaşanmışlıklarımızı, ailemizi, düşüncelerimizi ve anılarımızı içinde taşıyan uzun bir yolculuktur.

Bazen geçmişe öyle sıkı tutunuruz ki, onu paslı zincirlere vurup kaderimiz sanırız.

Oysa geçmişi değiştiremeyiz.

Yaşanmışlıklar hayatımızın gerçeğidir.

O sayfaları yırtıp atamayız...

Ama hayat hikâyemizi yeniden yazabiliriz.

Geçmişte yaşadıklarımıza yüklediğimiz anlamları değiştirebilir, önümüzde duran yeni sayfalara farklı cümleler kurabiliriz.

Çünkü hikâyenin nasıl devam edeceğine karar veren kişi sensin.

Bu senin hayatın...

Elindeki kalem senin.

Yazdığın kitap da senin hikâyen...

Şimdi derin bir nefes al...

Ve düşün...

Önünde hayatının bembeyaz, boş bir sayfası duruyor.

Geçmiş satırlarda kaldı.

Ama bu sayfa hâlâ yazılmayı bekliyor.

Oraya ne yazmak istersin?

Korkularını mı?

Yoksa umutlarını mı?

Kırgınlıklarını mı?

Yoksa yeniden başlamaya cesaret eden kalbini mi?

Unutma...

Hayat bazen bize yeni bir sayfa verir.

Ama onu nasıl dolduracağımıza yalnızca biz karar veririz.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Bir akşam üstü gel...

Bir akşam üstü gel...

Gülüşün güneşin batımı gibi.

Sessizce dokunsun kalbime,

Ve bütün hüzünlerimi alıp götürsün.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Ey gönlüm...Herkesi affettin de,Bir türlü kendini saramadın.𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Burası, insanın ölümü en çok hissettiği dünyadır

Öldükten sonra senden alınacak ilk şey ismindir. Sana sadece ‘cenaze’ derler; kimse seni adınla çağırmaz. Toprağa verirken bile adın zikredilmeden ‘Cenazenin ucundan tut’ der birileri.

O an fark edersin ki, hayatta sahip olduğun bütün sıfatlar, mallar, mevki, dil ve güç, tek başına hiçbir anlam taşımaz. İnsan, ismini, hatırasını ve geride bıraktığı sevgiyi taşır sadece.

Düşünsene… ismin bile seni terk etmişken, dünyada sahip oldukların ne kadar değerli olabilir ki? Gerçek zenginlik, kalbinle dokunduğun hayatlarda ve sevginle bıraktığın izlerde gizlidir.

O yüzden yaşarken değer ver; sevdiklerini ihmal etme. Her gün, adın ve varlığın unutulmadan yaşamak için bir fırsattır. Çünkü ölüm, en sonunda herkese gelir ve geriye sadece hatıralar, sevgi ve iyilik kalır.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Ama bazen kalbimizde hâlâ hüzün çiçekleri vardır... Sessizce yaşarlar orada. 𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Zamanın ne olduğunu bilmiyorum…

Denizin kıyısında bekleyen yaralı bir kalp…

Ruhum bedenimi izliyor, ne dünyaya tamamen ait, ne de ölüme hazır.

Melekler sessizce etrafımda dönüyor, Azrail'in gölgesi ufukta duruyor.

Ve ben, hayat ile ölüm arasında kalan bir kelebek;

her adımda yaşamın ve ölümün kutsallığını, sessiz bir ders gibi hissediyorum.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Bazı yollar bitmez, insan sadece yorulur...𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Bazı yolların sonu karanlığa çıkar,

Bazı dertler ömür boyu susmaz.

İnsan en çok kendinde kaybolur,

Ve en sessiz çığlığı kalbi duyar...

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Her yol bir sona çıkar, her son biraz eksiltir insanı.𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Bazı yolların sonu varılmaz bir şehir değil, içimize gömdüğümüz vedalardır.

Bazı dertler geçmez; sadece zamanla kalbin içinde sessizce oturmayı öğrenir. 𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Kirpiklerimin ucundan düşen her damla gözyaşı.Sadece yorgun bir kalbin sessiz nefesidir...𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

Aynaya baktığımda...

Bir yanım acı...

Bir yanım hüzün...

Diğer yanım ise yeniden mutlu olmak isteyen ben...

Hangisinin gerçek ben olduğumu bazen bilmiyorum.

Sonra düşünüyorum...

Ayna kırılsa,

Belki yansımam kaybolur...

Ama içimde taşıdığım kırıklar yine benimle kalır.

Çünkü insan,

Aynadan değil,

Kalbinden kaçamaz.

Nereye baksam,

Sanki bir çıkmaz sokak...

Sonra usulca içimden bir ses yükseliyor:

"Her çıkmaz,

Yeni bir yön arayanların yoludur."

Belki de aradığım yol,

Dışarıda değil...

Kalbimin en sessiz yerindedir.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Nûrâzel – Geceye Bırakıyorum

Neden bu kadar sessiz bu gece…

Hangi hüzün sokağında kayboldu gülüşün…

Ben yine seni düşündüm yıldızlara baka baka…

Bir rüzgâr geçti içimden, adı sen kokuyordu…

Ve ben, gecenin en derin yerinde

Sessizce sana sarılmayı özledim…

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Sessiz Kaldım Lâ tahzen

Sessiz Veda

Bir daha sormadım, döner misin diye…

Sustum ben sana.

Sen gittin, ben kaldım.

Bir gün alışırım dedim bu sessizliğe.

Bir gün geçer dedim;

Her şey geçer, acılar diner.

Söylenmemiş bir cümlenin içinde

Tek bir kelime gibi kalakaldım ben…

Sustum her şeyi kalbime gömdüm.

Zaman kurumuş bir yaprak gibi

Üzerime devrildi..."

Ve sessizliğe alıştım,

senin yokluğuna alıştığım gibi.

Sustum…

Çünkü susmak da vedaya dâhildir.

Anladım ki..

Bazı vedalar sessizce edilir.

Ne bir kapı çarpar

Ne bir ses yükselir

Ne de gözler hesap sorar…

Sadece insanın içinde

Bir şey usulca ölür.

Ve sonra hayat devam eder,

Eksik ama alışmış bir kalple…

Hoşça kal, sessiz vedam.

𝑵û𝒓â𝒛𝒆𝒍 🦋

[nurazel]

Nûrâzel – Sessiz Kaldım