David Lynch: The Art Life (2016)

@theartofmadeline
art blog(derogatory)

Kaledo Art
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
One Nice Bug Per Day
he wasn't even looking at me and he found me
Not today Justin
Jules of Nature
🪼

Discoholic 🪩
sheepfilms
Xuebing Du
"I'm Dorothy Gale from Kansas"

pixel skylines

Janaina Medeiros
No title available

JVL

No title available
hello vonnie
Keni
seen from United States
seen from United States

seen from Canada
seen from United States
seen from Switzerland

seen from Germany
seen from Austria
seen from United Kingdom
seen from South Africa

seen from Russia
seen from China
seen from United States

seen from Italy
seen from Germany
seen from United States

seen from United States
seen from Austria

seen from Germany
seen from Germany
seen from Türkiye
@nwxeleia
David Lynch: The Art Life (2016)
ήταν 2019 και τώρα κοντεύει 2021
Είναι κάποιες φορές που σε σέρνει ένα ποτάμι
Σε τραβάνε χέρια ελεύθερα στο πάτο του
Και πίστεψέ με είναι βαθύ
Πρόσεχε μην πνιγείς
Πρόσεχε μην μπει όλο το νερό μέσα από τα πνευμόνια σου
Και εσύ ανθρωπάκο που νιώθεις αυτή την μοναξιά τώρα κλάψε γιατί σε καλύπτει το νερό
Δεν φαίνονται τα δάκρυά σου που ρέουν
Δεν φαίνονται τα κόκκινά σου μάτια, τα ‘χεις κλειστά
Ορισμένες φορές ελπίζω μόνο σε σκέψεις διάσπαρτες
ή σε σκηνές
Ορισμένες φορές νιώθω ότι θα πάρω με αυτές βραβείο σκηνοθεσίας
Τόση αδιαφορία που σε πονάει
35 τετραγωνικά
Στην μικρή μας γκαρσονιέρα
θα μαγειρέψουμε όλες τις κουζίνες του κόσμου
πολύχρωμα πιπέρια, μυρωδιές και γεύσεις
θα αγαπηθούμε στο μονό κρεβάτι
και εγώ θα σου κλέβω την κουβέρτα κρυφά το βράδυ
στην μικρή μας γκαρσονιέρα
τα φυτά είναι οι φίλοι μας
οι θεατές των τσακωμών μας, των στιγμών της μοναξιάς
παρατηρητές του ερωτά
πάλι ξέχασες να τα ποτίσεις
μα μην αφήνεις τα ήσυχα βράδια
που με βια ακούω έστω και λίγο την φωνή σου
ίσως ακούω μόνο την μουσική σου
που και που
Σε μέρες καραντίνας όλοι νιώθουμε μοναξιά και μελαγχολία
Μην διστάζεις να στείλεις ένα μήνυμα σε οποι@ θεωρείς ενδιαφέρον
Όσο επιφανειακή και να σου φανεί η συνομιλία μέσα από μια οθόνη, μπορεί να σου φτιάξει την ημέρα, μπορεί ακόμα και να ερωτευτείς
Ας έρθουμε κοντά ας αφήσουμε τις ντροπες
Περιμένω τα μήνυματά σας. Φιλιά.
Μιλώ με ενέργειες
με αύρες
με συνώνυμα και μια κατάσταση απρόβλεπτη
μιλώ για αυτούς και αυτές που ένιωσαν αυτή την μοναξιά
και την πληρότητά της ταυτοχρόνως
μιλώ για την ουσία των πραγμάτων και για αυτών που νόμιζα ότι είχαν ουσία
εν τελεί κενοί, με πρόσωπα θολά σαν να τα έσβησαν με άσπρο χρώμα σε έναν παλαιό καμβά
μιλώ για την έλλειψη συνειδητής σκέψης
ή και την αναγκαιότητας αυτής της έλλειψης
το αδιάφορο, το παρατημένο εγώ μου φωνάζει
τρέμει
και δεν κάνει τίποτα
άπλα μιλά σε τοίχους
κάποια στιγμή ένιωσα το άγγιγμά σου να τρεμοπαίζει στα πόδια μου
αισθησιακή στιγμή
τυχόν απρόσωπο γεγονός
δεν σκέφτεται ο άνθρωπος και όλα τα παραλείπει
χρόνος; περισσεύει;
τι περισσεύει τελικά;
απωθημένα και φυγή σε ένα άγνωστο αντίο
άσε την σκέψη
γίνε η σκέψη και η μορφή του ανθρώπινου σώματος
καμία σύνδεση με τον ρεαλισμό της,
το μυαλό της
το βλέμμα της
και ας αστράφτουν όλα αυτά
και ας μ’ άφησες πάλι μόνη
ολομόναχη να βλέπω την βροχή
Ανώνυμη επιστολή Ε.
Αν με ρωτήσεις πως είμαι, θα σου απαντήσω απότομα ένα άψυχο καλά, ένα κενό χαλαρά,
Μα οι ημέρες μου έχουν γίνει αδιάφορες πια,
Τους λείπει η ευτυχία και η χαρά,
Και για να πω την αλήθεια, αυτή η συνεχή μοναξιά που μου γίνεται συνήθεια,
Δε με αφήνει ήσυχο να κοιμηθώ τη νύχτα,
Δε μου επιτρέπει να ζήσω έξω από τη ρουτίνα,
Με έχει αφήσει να σαπίσω θύμα της δυστυχίας..
- Δ -
stefano colombini & alberto albanese
Ήρθε από το σπίτι μου στις 2 το ξημέρωμα και με πήρε τηλέφωνο
Δεν απάντησα
Μου έγραψε ένα ποίημα σε χαρτοπετσέτα και το έριξε κάτω από την πόρτα μου
(Μαγική μου @seleniac)
Και μες στων άθλιων γηρατειών την καταφρόνεια
σκέπτεται πόσο λίγο χάρηκε τα χρόνια
που είχε και δύναμι, και λόγο, κ’ εμορφιά
Καβάφης- Ένας γέρος (απόσπασμα)
Ειμαι εδω,
και οταν λεω εδω
εννοω λιγο πιο περα
απο την αποσταση
που καλυπτουν τα χερια σου
οταν απλωνονται για να με πιασουν.
...
Κι εσυ εισαι εκει,
και οταν λεω εκει
εννοω καπου αλλου
απο το κεντρο του κοσμου μου.
το βιβλια που διαβαζω γραφονται για εκεινον.
Πόσο χρονών είσαι ;
Είμαι 19 💛
Σε μέρες καραντίνας όλοι νιώθουμε μοναξιά και μελαγχολία
Μην διστάζεις να στείλεις ένα μήνυμα σε οποι@ θεωρείς ενδιαφέρον
Όσο επιφανειακή και να σου φανεί η συνομιλία μέσα από μια οθόνη, μπορεί να σου φτιάξει την ημέρα, μπορεί ακόμα και να ερωτευτείς
Ας έρθουμε κοντά ας αφήσουμε τις ντροπες
Περιμένω τα μήνυματά σας. Φιλιά.