taylor price
𓃗
Cosimo Galluzzi
Today's Document
noise dept.
Mike Driver

JVL

tannertan36
$LAYYYTER
we're not kids anymore.
almost home
Jules of Nature

Product Placement
Not today Justin
art blog(derogatory)
No title available

gracie abrams
cherry valley forever
he wasn't even looking at me and he found me

PR's Tumblrdome

seen from United Kingdom

seen from France

seen from United Kingdom

seen from Italy

seen from United States

seen from Bangladesh

seen from Netherlands

seen from Germany

seen from France
seen from United States

seen from United Kingdom

seen from Germany

seen from United States

seen from Germany

seen from United States
seen from Türkiye
seen from Canada
seen from South Korea
seen from Netherlands
seen from Türkiye
@o-yalniz
“Yırtarak geçiyor kalbimizden Hayatı törpüleyen zaman… Şuramızda bir şey var, Acıya benzer, umuda benzer…. Böyle günlerde her şey, Hem acıya, hem umuda benzer.”
Arkadaş Zekai Özger
21:56
bir bekleyeni olmalı insanın...
umudunu yitirmeden tükenmeden
bir özleyeni olmalı insanın...
saçındaki tek telini,alnındaki terini
kalabalıklar arasındayken bile
senden başka düşü olmayan biri.
-- Arkadaş Zekai Özger
Herkese bir pencere lazım, önünde oturup her şeyi unutabileceği.
"Özgürlük budur belki de – sürekli bir yersizlik; sürüp giden bir yol."
Oruç Aruoba
Painter, by Devrim Erbil
“Göğsünü saran zincirleri kırıp sızlanmayı kesen kimse, ruhunun en büyük kurtarıcısıdır.”
— Ovidius
"Ayrılık da sevdaya dahil." diyor Atilla İlhan. Ve cevap veriyor Cahit Zarifoğlu: "Oturup konuşsaydık geçerdi belki her şey. Başını alıp gitmek sevdaya dahil değil."
içimdeki
kıpırdanışları dinliyorum.
bir şeylere açılmak, bir yerlere koşmak,
dünyayı kavramak istiyorum.
dünyanın bize yaşatılandan, öğretilenden
daha başka olduğunu
seziyorum..
(Tezer Özlü)
Güzellik, insanların gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı. Kimsenin ortak türküsü yoktu ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu. Bir yere gitmeden, gelecek birisini bekliyordu herkes. Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar. İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti. Şiddetin coğrafyasında elbette gökyüzü bir lükstü ve ancak yağmur yağınca anımsanıyordu. Gittiği en büyük uzaklık evinden işi olanlara, ne aşk, ne özgürlük, ne barış anlatılabilirdi.
Kimse yaşamadan bilemezdi elbet, nereye, neden giderse gitsin, tüm yolculukların insanı çocukluğuna götürdüğünü. Geçmişini bir mühür gibi gözlerinde ve adımlarında taşıdığını insanın.
"... her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamımızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar, canları sıkılır. Çünkü efendim, herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır.
Ne var ki, hiç kimse kendi hayatını nasıl yaşaması gerektiğini kesinlikle bilmez."
Kitap: SİMYACI
Yazar: Paulo Coelho
“İnsanlığın alçaldığı bir dünyada
Bir insanı sonsuz sevebilmek ne güzel.”
Bir deli rüzgar da benim ülkeme esse, bunca acıyı, kederi, kalp kırıklıklarını alıp götürse… Ümit Yaşar Oğuzcan
Sevmek; bütünlenmektir. Çok seven eksildiğini zanneder, oysa artmaktır sevmek, çoğalmaktır… Ümit Yaşar Oğuzcan
"Yinede, her şeye rağmen yanlış olduğunu bildiğin o yoldan vazgeçemiyorsun..
Çünkü sana kalbini hissettiren o yoldu... "🍁
🌙🍂...
"Dünya, büyük bir tiyatro sahnesi gibidir. Herkes bu sahnede rolünü oynar, rolü bitince de bu sahneyi terk eder."
Hiç incinmeyecekmişsiniz gibi sevin. Paraya ihtiyacınız yokmuş gibi çalışın..
Kimse izlemiyormuş gibi dans edin. ‘Müziğin sesini duymayanlar dans edenleri deli sanırlar.’.
Nietzche