[ω!κε_νός]

generally wandering on curfews | especially on yours

[ocean-vide-blog]

Turqnoise | ομπρέλα

και ίσως η απόλυτη θλίψη κυλάει στις γωνίες της ομπρέλας κάθε που βρίσκεις απάγκιο αλλού

[ocean-vide-blog]

ξέρεις πως τα μαγκωμένα σαγόνια είναι φωνή οι κρίσεις πανικού είναι ψιθύρισμα το τρέμουλο στο χέρι είναι λέξεις η ταχυκαρδίες είναι φθόγγοι τα δάκρυα είναι φωνήεντα οι μαύροι κύκλοι είναι σύμφωνα και η σιωπή μου είναι κραυγή ξέρεις λοιπόν πως σου μιλάω, απλά δεν μου απαντάς...

[ocean-vide-blog]

Το μαχαίρι

Όπως αργεί τ’ ατσάλι να γίνει κοφτερό και χρήσιμο μαχαίρι έτσι αργούν κι οι λέξεις ν’ ακονιστούν σε λόγο. Στο μεταξύ όσο δουλεύεις στον τροχό πρόσεχε μην παρασυρθείς μην ξιπαστείς απ’ τη λαμπρή αλληλουχία των σπινθήρων. Σκοπός σου εσένα το μαχαίρι. Άρης Αλεξάνδρου, 1959

[ocean-vide-blog]

συνελεύσεις. αντιφάσεις. θέσεις. πίσω βήματα. κατανόηση. ζύμωση. φροντίδα. χθες που λες όταν έφυγα από κάτι τέτοιο, δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι. ήθελα αλκοόλ. όταν τελειωσε το αλκοόλ, δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι. ήθελα πάρτυ. όταν τελείωσε το πάρτυ, δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι. ήθελα παρέα. όταν έφυγε η παρέα, δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι. ήθελα βόλτα. όταν τελείωσε η βόλτα -και οι αντοχές μου-, δεν ήθελα να γυρίσω σπίτι. αλλά γύρισα. [ κι ο κόμπος από τη συνέλευση είναι ακόμα εδώ. ] όταν φύγει ο κόμπος θα θέλω να γυρίσω στη συνέλευση. προς το παρόν θέλω αλκόολ. ιτς ε λουπ.

[ocean-vide-blog]

ανάμνηση από το μέλλον

αυτή που επειδή φοβάται -μετά από εκείνη την πορεία- δεν κατεβαίνει πια αυτός που από τον φόβο πάγωσε και δεν κουνήθηκε αυτή που κρατούσε μια πέτρα για 3 ώρες και δίσταζε να την πετάξει αυτός που δεν ξέρει πως να σπάει μάρμαρα αυτή που όταν έριξε τη φωτιά -για πρώτη και τελευταία φορα- αστόχησε και απογοητεύτηκε όλ@ αυτ@ -οι ανίκανες, οι φλώροι, οι άστοχες, οι άσχετοι- μια μέρα, βρήκαν τον λόγο, τον τρόπο, τον χρόνο και τις σχέσεις να σταθούν απέναντι στα καθίκια. εκείνη τη μέρα, σίγουρ@ πλέον για ό,τι ο φόβος τους έμαθε κοίταξαν τα καθίκια στα μάτια και τα καθίκια κατάλαβαν ότι πρέπει να κάνουν πίσω. από φόβο...

[ocean-vide-blog]

μπλε δευτέρα

ένα βράδυ χωρίς ύπνο κάτι συνθήματα Χ.Α. λίγο πιο πάνω από το στέκι μια γάτα που δε κοιμήθηκε στο στέρνο μου ένα τσούρμο θλιβερών δίποδων με ελληνικές σημαίες στο κέντρο ένας καφές χωρίς “καλημέρα” ένα πρωινό χωρίς αντοχές που και που η ασχήμια είναι αφόρητη.

[ocean-vide-blog]

μητροπολιτικό καλοκαίρι

#15αυγουστος_πόλη_misery

[ocean-vide-blog]

κι αυτή η γαμημένη διάθεση αναβοσβήνει σα λάμπα φθορίου σε μια υπόγεια διάβαση

[ocean-vide-blog]

και αυτή η ζωή rollάρει σαν σειρά. σε επεισόδια.  καταθλιπτικά επεισόδια. μανιακά επεισόδια. και σχεδόν πάντα έχει χάπι ending. “ζωή” χα...

[ocean-vide-blog]

να μαι πάλι να δείχνω πως το χω αλλά τώρα, λίγη ώρα πριν την αναχώρηση να τρέμω. τα πράγματα έτοιμα. μπλούζες κάλτσες ζάναξ αποσμητικό. ότι μπορεί να κρύψει την ασχήμια χώρεσα σε αυτή την τσάντα. και είναι μικρή η τσάντα αλλά μεγάλη η ασχήμια. σου πα “ναι το χω” αλλά δεν...

[ocean-vide-blog]

μίου

έρχεται και θα σπάσει ταμεία. Κυριολεκτικά... Politicats, ελεύθερα και αντιεμπορευματιcat...

[ocean-vide-blog]

σφίγγω σαγόνια και μένω εδώ αφιερώνοντας μέρες ολόκληρες στο να απαλλαγώ από τη γαλήνη που δεν έχω, απ τη γαλήνη που γεύτηκα ενώ έφευγα.

[ocean-vide-blog]

το σάββατο το παίζουμε ζωντανοί στην αθήνα. για ότι μισήσαμε. για ότι μας κατέστρεψε. για ότι μας απομάκρυνε. μα παράλληλα για ότι μας έκανε να αναπνεύσουμε εν τέλει έστω και λίγο.

[ocean-vide-blog]

επιτυχημένες απόπειρες

εδώ λοιπόν. 2 χρόνια μετά, να ξυπνάω με την ίδια γεύση στο στόμα. τις ίδιες σκέψεις. τις ίδιες κολάσεις. και 2 χρόνια μετα τι απέμεινε; η αναβίωση του θανάτου που αφήνει πίσω κατακερματισμένες μέρες και μια σιγουριά πως αργά ή γρήγορα θα ξαναβρεθούμε με την πριγκίπισσα. 

[ocean-vide-blog]

m i c r o w a v e s

καπνοί και κύματα μαγειρική στα μικροκύματα cyber αλήτες που από τα σύρματα κοζάρουν την πόλη κορίτσια/αγόρια τεχνοσφάλματα rollάρουν οι ρόλοι error βγάζω μηνύματα 404 7/7 μέχρι να παίρνεις το 27 για να με συναντήσεις glitches και καταχρήσεις οδηγίες κρίσης για χρήσεις πανικού από bitchez και faggots μισούν το κράτος, ψάχνουν απαντήσεις Ψυ things, τσιγάρα, whiskey, πάγος, blues και fados της πόλης desperados τρεμοπαίζουν με πάθος μαρκίζες neon στο βάθος σφιγμένη γνάθος αγάπη μου η πόλη τρέχει γρήγορα κι εγώ αγαπάω το άγχος μετράω κάθε λάθος όταν περνάει το σκουπιδιάρικο κι η φάση είναι ή_εγώ_ή_ο_κάδος περιοδικά αφημένη μεγαλωμένη σε χρόνους κενούς   να δεις που περιμένει άκρη να βρει μες σε σωρούς από ρούχα και νοσταλγεί κάποιες στιγμές στο μπαλκόνι κοιτάει κάτω μες στα μπρος πίσω έμεινε μόνη τι τάξη να βάλει; έχει βουλιάξει στα ζητήματα δεν είναι εντάξει είναι σε φάση //detox εσωτερικώς παίρνει malox δεν έχει πια χρόνο για κλάμα γεμίζει τα βράδια της βαλεριάνα έτοιμη κάθεται στην άκρη της νύχτας συνέχεια χάνεται το βλέμμα της δεν πιάνεται και προσπαθεί να σταθεί κι ας έχει άγχη παλμούς εν τάχει κι ερωτήματα ζεστός καφές στα μικρόκυματα κι οι φίλοι θύματα μη μου τη σπας Μου μιλάς με φακτς, μιλάς για τασκς κοιτάς. ρωτάς. Ε τι; Είναι η φρίκη του να νιώθω κορίτσι για σπίτι Τα παρατάω. Είναι η φρίκη το πάω μέχρι να σπάσω στοίβες τα πιάτα και χαρτιά που με πνίγουνε Θα βουλιάξω. Κανένας μόνος και κάποια μόνη και μένει μόνιμα χαμένη στο μπαλκόνι

[sigmadodeka]

[sigmadodeka]

[ocean-vide-blog]

supreme τρικάκια ενάντια στην δυστοπία του έθνους. συντροφικές αλυσίδες απέναντι στις τροφικές αλυσίδες των κανίβαλων αυτού του κόσμου.