początek kwietnia. budzisz się przed szóstą, długo przed budzikiem. promienie słoneczne przebijające się przez zasłony malują rozmaite, świetlne wstęgi na twoim smukłym ciele. wstajesz, rześka i pełna energii, i wykonujesz swój codzienny, malutki rytuał - ważysz się. waga, 14 dzień pod rząd, pokazuje twoją wymarzoną liczbę. uśmiech rozjaśnia twoją twarz, a następnie, jeszcze bardziej radosna, przygotowujesz outfit do szkoły.
dni stają się coraz cieplejsze. zakładasz więc obcisły, jasny crop top doskonale podkreślający twój płaski brzuch. kościste nadgarstki obwiązujesz drobną bransoletką, chude nogi przywdziewasz w śliczne mom jeans. wystające obojczyki wydają się przebijać wręcz skórę - uroczy naszyjnik przyciąga do nich jeszcze wiekszą uwagę. następnie lekki makijaż. odrobina tuszu do rzęs, pomadka, wypełnienie brwi i wyglądasz jak milion dolarów. nie musisz już spędzać godzin na konturowaniu, ponieważ twoje kości policzkowe i linia szczęki nie potrzebują już absolutnie bronzera. układasz delikatnie włosy i zerkasz w lustro. podśmiewasz się cicho, szepcąc półżartem: „chuda legenda”. twoje ciało wygląda jak żywcem wyjęte z pokazów mody. to jest tak cholernie niesamowite uczucie - gdy widzisz tak przejrzyście efekty pracy, którą w nie włożyłaś. zarzucasz katanę na ramiona i opuszczasz mieszkanie.
docierasz do szkoły. znajomi z twojej klasy skupiają na tobie wzrok - trudno nie zauważyć tej ogromnej zmiany, która w tobie zaszła. witają się z tobą z uśmiechem na twarzy i gawędzą z przyjemnością. nikt już na ciebie krzywo nie patrzy - nawet jeśli widzisz spojrzenie osoby, których nie lubisz, to jest ono raczej pełne niedowierzania, niżeli pogardy. wypijasz na przerwach swój ulubiony posiłek - colę zero i w spokoju oraz chudości mija ci dzień.
widzisz też go. ach, tak bardzo chciałaś, aby cię w końcu zauważył. tak bardzo pragnęłaś, aby był w końcu twój, gdy z uporem maniak odmawiałaś czekolady. teraz twoja pewność siebie wręcz emanuje. wiesz, że jesteś śliczna. i wiesz, że on też się o tym dowie. łapiesz jego spojrzenie, a następnie posyłasz mu promienny uśmiech. nieco skołowany go odwzajemnia. czujesz, że serce wyskoczy ci z piersi. zauważył cię. co więcej, również okazał zainteresowanie. najchętniej krzyczałabyś z radości, ach...! jak cudownie być w końcu chudą i ładną.
po powrocie do szkoły rozpoczynasz swoją rutynę. nauka, cola zero sprzątanie, cola zero, rozmowa ze znajomymi i social media sącząc colę zero, czas z rodziną popijając przy tym colę zero. nie zauważasz nawet, że to już wieczór. co więcej, dochodzi do ciebie, że nic dzisiaj nie zjadłaś - coraz częściej ci się to zdarza, po prostu zapominasz o tym, że musisz jeść. twój ściśnięty żołądek tak bardzo przyzwyczaił się do tego, że nie przyjmujesz praktycznie jedzenia, że się o to nie domaga. kąciki twoich ust wędrują powoli w górę. duma znów cię rozpiera.
w tym łucie radości decydujesz się zrobić coś w związku z tym chłopakiem. odkąd schudłaś nie boisz się już dbać o swoje i decydujesz się wykonać kolejny krok - zapraszasz go na facebooku. nieco zestresowana, ale też pełna ekscytacji zerkasz co jakiś czas czy twoje zaproszenie zostało zaakceptowane. w końcu się udaje - dodał cię do znajomych! co więcej - napisał do ciebie wiadomość. cały wieczór spędzasz konwersując z nim. motyle w brzuchu sprawiają, że dzisiaj ostatecznie nic nie zjadłaś.
nocą, po wzięciu gorącego prysznica, otulasz swoją szczupłą sylwetkę ręcznikiem. znów podchodzisz do lustra i, zsunąwszy ręcznik, lustrujesz swoje wdzięki. widzisz swoje wątłe ramiona, kilkucentymetrową przerwę między udami, wąską talię, dobrze widoczne kości biodrowe i obojczykowe. kolejny już raz szczęście odmalowuje się na twojej twarzy. drobna, smukła, eteryczna niczym nimfa wodna. jesteś niemal perfekcyjna. co cię cieszy najbardziej - osiągnęłaś to sama.
to ty piłaś tę wodę, herbatę i colę zero zamiast posiłków. to ty odmawiałaś dzielnie jedzenia, gdy ci je proponowano. to ty ćwiczyłaś godzinami, ty wpatrywałaś się w cudowne thinspiracje i sama, dzięki swojej ciężkiej pracy, się nią stałaś.
uczyń tę wizję prawdziwą - spraw, abyś wracając do tego posta w kwietniu czuła, że czytasz o sobie. to ty masz kontrolę - pamiętaj.
