Wandelen in Naarden-Bussum: dag 709
Er was een mooie zonnige dag voorspeld en we hadden zin om een stukje te fietsen, dus dacht ik: De Beek !! (en een stukje Crailose bos)
Zo jammer dat een flink aantal mensen voor diverse redenen hadden afgezegd, want dit was een prachtige route. Zeker voor herhaling vatbaar...
We begonnen met landgoed de Beek, waar de herfst al is ingetreden en de eerste bruine blaadjes liggen al op de grond liggen.
We kwamen een dame met hond tegen en ondanks dat het vrouwtje zei: niet doen!! deed de hond het toch... met een grote sprong het water in...
Landgoed de Beek is niet erg groot en dus gingen we verder richting Bikbergen. Ik had op de kaart gezien dat daar een wandelpad moest lopen. In eerste instantie konden we dat pad niet vinden, maar een eindje verderop zagen we toch een smal pad. Avontuur!!
Het bleek dat we parallel aan het terrein van het SAS instituut en het landgoed Oud Bussem liepen. Er waren nog vele zijpaadjes die we ook eens moeten verkennen.
Uiteindelijk kwamen we uit bij een andere ingang van het landgoed waarbij een bord stond dat je hier gewoon mag wandelen. Gaan we een volgende keer doen!!
Hierna liepen we terug richting Crailo. Langs de plek waar vroeger de uil zat, hij was helaas nog niet terug.
Verderop sloegen we rechtsaf, waar ik nog een leuke attractie wist in de vorm van een heuse “berg”, de Trapjesberg.
Daar moesten wij natuurlijk even gaan kijken.
Dichterbij gekomen zagen we hoe je erop kon komen...
... maar daar waagden wij ons maar niet aan. Zeker niet toen we even rechts hiervan een mooie trap ontdekten. Met het zonnetje in de lens net een echte “stairway to heaven”.
Bovengekomen viel het wel een beetje tegen. Maar, opperde onze deelnemers, wel een mooie plek voor een bijeenkomst of mini concert. Zelfs in corona-tijd. Ruimte genoeg en zitplaatsen bovendien.
Hierna gingen we toch echt op huis aan, want met al die paden links en rechts, ook bewegwijzerd, kan je hier behoorlijk dwalen (zo blij met Google maps op de telefoon)
We kwamen langs een groot veld wat omrand was met flink veel wilde bloemen, zoals klein kaasjeskruid en zonnebloemen, al waren die heel klein, zeker door de droogte.
Hierna sloegen we linksaf langs dit pad...
...waar we onder andere deze, nog groene, hulstbesjes zagen.
Aan het einde van dit pad was de Museumlaan, bekend terrein, en hiervandaan was het een eitje terug naar de startplek.
Nou, heb ik teveel gezegd?
2087
baratheonpilled
origamiaround
pixelskylines
theartofmadeline
yousharknotpass
jbbartram-illu
jacobvanloon
ellievsbear