Καπου Χαθηκαμε Μωρο Μου

Ιόνιο

[okiegoh]

Τι παίρνεις όταν πέφτει ο έρωτας μπροστά σου

Και πληγωμένος σου ζητά

Απλωντας το χέρι του στα πόδια σου

Με τα μάτια χαμηλωμένα

Να του δώσεις χώρο στο σήμερα σου;

Τι βλέπεις να σε παρακαλά

Ψιθυριζοντας κάτι για επιδόρπια και ταξίδια;

Τόσο άσκοπο που ξέχασες να το κοιτάξεις

Είχε προλάβει να σε κοιτάξει στα μάτια;

Ήταν ο ήχος της προσγείωσης;

Μήπως;

Πως άνοιξες τα μάτια σου και

Αντίκρισες τον κενό καμβά

Που ονομάζεται χαμόγελο

Πως κράτησες στην δούλεψη σου

Την καθαρή εικόνα ενος άντρα

Έχει προλάβει η Πέμπτη αυτή

Να σου γεμίσει ολόκληρο Αύγουστο

Και η μικρή έγνοια της Κυριακής είναι θαμενη

Σε λίγο σιφον και λίγο χώμα

[okiegoh]

Αν δεν σε απογοητεύσει κανείς ποτέ δεν θα έχεις την ευκαιρία να ακούσεις κοπλιμέντα του τύπου “τι γλυκούλα που είσαι όταν ενθουσιάζεσαι”

επειδή είχες συνηθίσει την μαλακία. 

αλλά ναι.

[okiegoh]

Αυτό το μπλογκ έχει ολοκληρωθεί εδώ και καιρό. Δεν τον θέλω πια δεν είναι δικός μου.

[okiegoh]

Ένα γράμμα

Μωρο μου τα κατάφερες

μου έμαθες τι σημαίνει αγάπη

άθελα σου

Είσαι πάντα παράδειγμα και θεωρία

η άπλετη έκθεση των σκέψεων σου

η φωτογραφία του πρωινού σου

το γουργουρισμα την γάτας της

η επιρροή σου πάνω της

Και ευτυχώς που τα ερεθίσματα που έδινες

ήταν ξεκάθαρα

Και ποτέ δεν αμφισβήτησα τα λάθη σου

οι μερες που επέλεκες με λέξεις

ήταν πάντα ζωντανές

αλλά παντα ασπρόμαυρες

Ελπίζω να ήξερες

πως εγώ στην πλαστή σου αγάπη

Δεν θα εμένα για πολύ

Ή ελπίζω να ξέρεις

πως η ιδέα σου για τον έρωτα

είναι φθαρμένη και κενή

[okiegoh]

Πως έχουν ονομάσει την κοπέλα που γίνομαι όταν θέλω να ερθω να σε βρω Πως ξυπνάει η ανάγκη να ξεχάσω το χάος που ακολουθεί όταν ακούω την φωνή σου Και πως καταφέρνεις να κανεις αυτές τις δυο πιο δυνατές από το ένστικτο της αυτοσυντήρησης Πότε έκρυψες μέσα μου την εμμονή και την εξάρτηση Που μάλλον έγινε το αγαπημένο μου ρούχο; Γιατί δεν μπορώ να ψάξω πια, είναι στο δέρμα μου σε κάθε κομμάτι της συνείδησης μου Και κανεις δεν βλέπει την καταστροφή

[okiegoh]

Το ημερολόγιο του

"Μερικές φορές έπαιρνα επίτηδες λάθος λεωφορείο ή λάθος μετρό. Μπορεί αυτό να χαλάει την έννοια του λάθους αλλά τουλάχιστον μπορούσα να ξαναπεράσω από το σπίτι σου απαρατήρητος. Σήμερα εύχομαι να είχα αρκεστεί στην μελαγχολία της απουσίας σου. Καλύτερο από το να σε βλέπω να του χαμογελάς σαν όταν σε φίλησα πρώτη φορά. Τελικά είναι πιο ψηλός απ'ότι φανταζόμουν."

[okiegoh]

Φωτιά

Θα ‘θελα να 'ξερα Τι θα κάνεις Όταν η μοναδική δικαιολογία που σκεπάζει τις επιθυμίες σου Καεί απο τον χρόνο

Που θα κρυφτείς Οταν δεις Καποιον καινούριο Να κανει ότι αρνήθηκες εσύ

Οταν αυτος ο-για σένα-ξένος Αρχίσει να χαράζει πανω μου Τα σχέδιά σου Με το θέλω που δεν χρησιμοποίησες ποτέ

Τι χρώμα θα πάρουν τα μάτια σου Μόλις δεις το τατουάζ που θα εκανα μαζί σου Αν ήσουν εδω

Και την φλόγα στα ματια σου αφου καταλάβεις Πως το σώμα και την ψυχή ειναι σαν τον χώρο και τον χρόνο

[okiegoh]

Όμως η στάχτη που άφησε ο χρόνος ήταν λίγη για να σε σπρώξει να δρασεις Και η σπηλιά σου πολύ σκοτεινή για να δεις το φως του ξένου με το τατουάζ γέλασες γιατί τελικά πήγα μόνη Και γύρισα αγκαζέ

[okiegoh]

Χάρτης

Δεν ξέρω που να βάλλω το παρελθόν μου γιατί δίπλα μου γκρινιάζει πίσω μου στοιχειώνει μπροστά μου κρύβει Και πάνω μου βαραίνει

[okiegoh]

Μέχρι να

Μέχρι να ερωτευτείς δεν ξέρεις τι σημαίνει πείσμα, ξεροκεφαλιά, θυμός, νύχτα, δέρμα, πόνος Και ακόμα κι αν ξέρεις τι είναι πόνος μάθε ξανά την αυτοκαταστροφή Ήσουν η πιο ετοιμοπόλεμη αυτοκαταστροφή μου

[okiegoh]

Βότκα κόκα κόλα τσιγάρα βροχή

Πρωτοχρονιά Πρώτες ώρες Πρώτη φορά Πρώτα εγώ Κάνεις πάνω από εμένα

[okiegoh]

Το όνομα σου είναι τόσο ιδιαίτερο και όμορφο💕

❤️❤️ευχαριστώω

[okiegoh]

Χθες

Και δεν ξερω ίσως να χρειάζομαι την σκεψη σου να με στοιχειώνει και το άρωμα των χεριών σου στα μαλλιά μου Ίσως μου λείπει κάτι σταθερό ίσως εχω ανάγκη την φωνή σου πίσω από τις λέξεις που μισώ Που μίσησα εξαιτίας σου Ενω θα μπορούσες να μην με αφήνεις να κρέμομαι από τα χείλη σου ολόκληρα χρόνια και κάποιους μήνες Να ήσουν σωστός και να προσπαθούσες Να εισαι ο άντρας που προσποιούσουν πως δεν ειναι κανένας άλλος γύρω μου Να κρατούσες αυτη την ιδέα ζωντανή Για χάρη σου Ίσως να σε χρειάζομαι να καθαρίσεις μόνος σου αυτό το σύννεφο ευγένειας και αφέλειας Ίσως ουτε εγω μπορω να μου αποδείξω πως η ιδέα σου είναι μεθυσμένη με απόγνωση

[okiegoh]

Κάπου ανάμεσα στο να παίζω τις ίδιες συνομιλίες στο μυαλό και στο να φτιάχνω καινούργιες και στο να προσπαθω να τις κρατήσω για τον εαυτο μου και στο να πείσω την χαρούμενη πλευρά μου οτι δεν σου αξίζω Ανυπομονώ να σε ξαναδώ το καλοκαίρι και να με αναγκάσω κατά λάθος να μείνουμε μόνοι και να σε κάνω να λιώσεις μπροστά μου Να σου δειξω οτι εχω γράψει και εχω πληκτρολογήσει και εχω σχεδιάσει για σένα ενω ησουν σε απόσταση αναπνοής ή και χιλιομέτρων Να ειμαι απο πανω σου και να σε κοιταω με τον οίκτο την έκσταση που περιμένει κανεις απο τον δολοφόνο του με την αδρεναλίνη να σχηματίζει ανεμοστρόβιλους στα μάτια και στους πνεύμονες μου συνεχίζοντας ήρεμα και σιγά κρύβοντας δάκρυα μεσα σε πελάγη

[undress-my-soul]

KI ΕΜΕΙΣ

Athens Pride 2016

[okiegoh]

Το α σώμα

Και εκανες καθε ιδέα που ειχα για εμάς εναν αυτοτελή σχεδον ανθρώπινο οργανισμό Που μόνο μετά πόνου και δακρύων θα μπορουσα να σκίσω την χλωμή τέλειά του ασπίδα Για να λερωθώ με την μυρωδιά των συναισθημάτων σου

[okiegoh]

Τώρα

Σε κοιτώ και Μου ζητάς συγχώρεση επειδη μου το έπαιξες γλυκούλης μου βγαίνουν οι στίχοι με δικα σου λόγια Απαράλλαχτα Με δικες μου σκέψεις σου μιλούσα Απαράλλαχτες Ωμές χωρίς τον φόβο της αμφισβήτησης Και βγαίνουν οι λέξεις σαν ποτάμια -γραφικό, ξέρω- χωρίς να φοβάμαι να πνιγώ στον χείμαρρο Και να σε πάρω με το μαλακό δεν πρόκειται Οταν μιλαμε για αιώνες με ανοργάνωτες μάχες Με πριγκίπισσες, κάστρα και σπαθιά Με προθεσμίες, τελεσίγραφα και επαγγελματικά δείπνα Το πιστεύεις πως κατάντησες κενή και άδεια μελωδία Έφυγε καθε τι που σε έφτιαχνε με χρώμα θαλασσί Εκτός απο εκείνα τα μεγάλα σου μάτια Που τώρα έχω ξεχάσει και φαντάζομαι πως δεν θυμασαι τα δικά μου Αφού χάνονταν στης νύχτας την σιωπή

[okiegoh]

Το παίζουμε ολοι σκληροί εδω μεσα ενω παρακαλάμε καποιον να μας λιώσει