#poihmata

[galinia-selhnh]

Είμαι όλα τα λάθη που έχω κάνει και δεν έμαθα.

[rays-of-light-from-within]

Ά η κάμαρη αυτή, τι γνώριμη που είναι.

[...]

Πλάϊ στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι

που αγαπηθήκαμε τόσες φορές.

Θα βρίσκονται ακόμη τα καϋμένα πουθενά.

Πλάϊ στο παράθυρο ήταν το κρεββάτι·

ο ήλιος του απογεύματος τώφθανε ως τα μισά.

... Απόγευμα η ώρα τέσσερες, είχαμε χωρισθεί

για μια εβδομάδα μόνο... Αλλοίμονον,

η εβδομάς εκείνη έγινε παντοτινή.

Ο ήλιος του απογεύματος, Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

[prosmonh]

Επειδή η ζωή μας μοιάζει να φυραίνει

μέρα τη μέρα, δε θα πει πως η ζωή

δεν αξίζει τον κόπο.

Επειδή σ´ αγάπησα και σ´ αγαπώ ακόμη

κι ας μην είναι όπως παλιά,

δε θα πει πως πέθανε η αγάπη,

κουράστηκε ίσως, σαν καθετί που ανασαίνει.

Επειδή περνάς δύσκολες μέρες

σκυμμένη σε χαρτιά και γκρεμούς

που δεν κλείνουν, κι εγώ πηδάω

τις νύχτες επί κοντώ λαχανιάζοντας,

δε θα πει πως δεν έχουμε

μοίρα στον ήλιο, έχουμε

τη δική μας μοίρα.

Επειδή πότε είσαι άνθρωπος

και πότε πουλί, φέρνεις στο σπίτι μας

ψωμάκια μικρά της αποδημίας

κι ελπίζουνε τα παιδιά μας

σε καλύτερες μέρες.

Επειδή λες όχι και ναι κι ύστερα όχι

και δεν παραιτείσαι, ντρέπομαι

για τα ίσως, τα μπορεί τα δικά μου,

μα δεν αλλάζω, όπως δεν αλλάζεις κι εσύ,

αν αλλάζαμε θα ´μαστε πάλι

δύο άγνωστοι και θ´ αρχίζαμε

απ´ το άλφα.

Τώρα ξέρουμε πού πονάς

πού σωπαίνω πότε γίνεται παύση,

διακοπή αίματος και κρυώνουν

τα σώματα, ώσπου μυστικό δυναμό

να φορτίσει πάλι τα μέλη

με δύναμη κι έλξη και δέρμα ζεστό.

Επειδή είναι δύσκολο ν´ αγαπάς

και δυσκολότερο ν´ αγαπάς τον ίδιο άνθρωπο

για καιρό, κάνοντας σχέδια και παιδιά

και καβγάδες, εκδρομές, έρωτα, χρέη,

κι αρρώστιες, Χριστούγεννα, Κυριακές

και Δευτέρες, νόστιμα φαγητά

και καμένα, θέλοντας ο καθένας

να ´ναι ο άλλος γεφύρι και δέντρο

και πηγή, κατά τις περιστάσεις

ή και όλα μαζί στην ανάγκη,

δε θα πει πως εγώ δε μπορώ

να γίνω κάτι απ´ όλα αυτά ή και όλα μαζί,

κι αν είναι να περάσω

μια ζωή στη σκλαβιά -έτσι κι αλλιώς-

ας είμαι λέω σκλάβος της αγάπης.

Μιχάλης Γκανάς.

[imthelizardking-blog1]

Πάει. Αυτό ήταν. Χάθηκε η ζωή μου φίλε μέσα σε κίτρινους ανθρώπους βρώμικα τζάμια κι ανιστόρητους συμβιβασμούς. Άρχισα να γέρνω σαν εκείνη την ιτιούλα που σου ‘χα δείξει στη στροφή του δρόμου. Και δεν είναι που δεν θέλω να ζήσω. Είναι το γαμώτο που δεν έζησα.

Κατερινα Γωγου

[kantina]

"...Αν δεν καώ εγώ Αν δεν καεις εσύ Αν δεν καουμε εμείς πώς θα γενουνε τα σκοτάδια λάμψη;....." ΝΑΖΙΜ ΧΙΚΜΕΤ / Όπως ο Κερέμ

[bloodyflowars]

Θα ξαναβρεθούμε μια μέρα. Kαι τότε όλα τα βράδια κι όλα τα τραγούδια θα 'ναι δικά μας.

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας , Τ. Λειβαδίτης 

[ioanna-cii]

Πρέπει τουλάχιστον μία φορά να καεί η γλώσσα και η καρδιά σου. Πρέπει να γρατζουνιστούν τα γόνατα μα και τα σχέδιά σου. Πρέπει να γευτείς λεμόνι και αλάτι για να σε γλυκάνει μία σοκολάτα γάλακτος.Πρέπει να ξυπνήσεις ένα πρωί και να αναρωτηθείς αν αντέχεις να υπομείνεις την ημέρα που ξεκινάει.Πρέπει να χάσεις στα χαρτιά την ίδια μέρα που θα χάσεις και στην αγάπη. Οι αντοχές σου πρέπει να σε εγκαταλείψουν πριν φτάσεις στην γραμμή του τερματισμού.Πρέπει να συνειδητοποιήσεις πως η ζωή σου πήρε έναν δρόμο που δεν διάλεξες εσύ.Να δεις τον κόσμο σου να καταρρέει τριγύρω μα και μέσα σου. ΤΣΑΡΛΣ ΜΠΟΥΚΟΦΣΚΙ

[thecrowspirit]

Ανάστημα

Όσο μικρός και μίζερος και  αν είμαι, όταν σε κοιτώ γίνομαι ξαφνικά πέντε μέτρα. Αντρώνω, αποκτώ υπόσταση. Για να μετρηθώ μαζί σου και να με βρεις στα μέτρα σου. Είναι ένας χορός . Εσύ να ψάχνεις αυτο που δεν ήμουν,  εγώ να γίνομαι αυτό που ψάχνεις, με την ελπίδα να σε ξεγελάσω. Στην τελική, κανείς δεν ξεγελιέται.