Oko Gdyni @okogdyni-blog - Tumblr Blog

Mam dylemat natury filozoficznej… Skoro jesteś tym, co jesz, a jem krowy, które jedzą trawę, a trawa karmi się słońcem, zaś mi brakuje witaminy C, to jestem słoniem?

Rumia, ul. Wiejska

okoziemi-blog

Z OSTATNIEJ CHWILI: Nie płacili podatków, a chcą zmian!

ad. 1. Dziki demonstracyjnie ryją przed plakatami wyborczymi.

ad. 2. - Gdy przejmiemy władzę - chrumka reprezentant - zakażę wieszać plakatów, chrum, na słupach. Wiecie z czego są wykonane? Z naszych domów!

ad. 3. Dziki przepędzają fotoreportera z miejsca zajścia. To tajna konspiracja.

Gdynia Orłowo

okogdyni-blog

Oko Gdyni nie umarło! Zalążki mojej dawnej, gdyńskiej działalności znajdziecie na moim aktualnym blogu: Oko Ziemi.

okoziemi-blog

30 listopada - 1 grudnia 2013

Z Turcji do Bielsko-Białej przejechałem dwoma polskimi tirami w dwie doby. Ze stacji benzynowej odebrał mnie wujek. Podjechaliśmy do jego domu, a ciocia (zdjęcie) od razu zaproponowała mi prysznic. Puściłem letnią wodę, ta z kolei boleśnie sparzyła moją skórę. Mogło to mieć związek z odzwyczajeniem się od mycia. Tydzień temu kąpałem się w morzu, ale pod prysznicem, według pamiętnika, dziewiętnastego listopada. Już był trzydziesty.

Następnego dnia rano ruszyłem w stronę domu. Do Łodzi podwiózł mnie kierowca ciężarówki, który po wysłuchaniu moich opowieści zatrzymał się na stacji benzynowej i wrócił z sokiem. - To dla pana - wręcza mi Tymbarka jabłkowo-miętowego. Prosiłem, aby mówił na ty, mam tylko dziewiętnaście lat. O czternaście lat starszy ode mnie dobroczyńca sięgnął jeszcze do kieszeni. - Podróżuje tak pan po świecie, to czasem zabraknie pieniędzy na jedzenie… Proszę to wziąć.

To był banknot 50 zł. Tej części prezentu nie chciałem przyjąć, ale bezinteresowny towarzysz podróży ułożył swoje dłonie na kierownicy i ruszył przed siebie, znieczulony na moje błaganie o przyjęcie banknotu z powrotem. Siedząc na siedzeniu pasażera, uśmiecham się szczerze i proponuję przesłanie wszystkich zdjęć z wyprawy na e-maila, oraz dalszą korespondencję.

W Łodzi wysiadam przy autostopowiczu, który jedzie w tym samym, kierunku, co ja. Obaj chcemy się dostać na ten sam kierunek studiów, on stopował po Islandii, o której marzę od półtora roku, a ja byłem w miejscach, do których on chce dotrzeć. Zapraszał mnie do siebie, do Elbląga, jednak trafił się starszy pan rozmawiający tylko o polityce, który jechał z Ostródy do Gdyni. Ostatnie dziesięć kilometrów podwiózł mnie już tata. Od śniadania w Bielsko-Białej jadłem tylko jabłko i garść orzeszków - ciągle mówiłem. Przy wjeździe do Rumi zabolało mnie serce, a do domu przyjechałem 1 grudnia, ok. 19:30.

Rumia

okogdyni-blog

Po trzech miesiącach włóczęgi autostopem wróciłem do domu.

#okoziemi #oko ziemi #okogdyni #oko gdyni #autostopem przez życie