YOKSA KAYBOLAN ZAMANIN HÜZNÜ MÜ?
Geçmişe özlem duymak, insanın yaşadığı zamanları zihninde yeniden canlandırmasıyla ortaya çıkan doğal bir duygudur. Ancak özlem her zaman pişmanlık anlamına gelmez.
İnsan bazen geçmişte yaptığı bir hatadan dolayı “keşke” der; bu pişmanlıktır.
Bazen de geçmişte yaşadığı güzel bir dönemin artık geri gelmeyeceğini fark ettiği için hüzünlenir. Buradaki temel duygu pişmanlıktan çok kayıp ve özlemdir.
Geçmişe baktığımızda yalnızca olayları değil, o dönemki kendimizi de hatırlarız. Gençliğimizi, eski dostluklarımızı, ailemizi, yaşadığımız yerleri, bir ilişkiyi veya artık hayatımızda olmayan insanları hatırlayabiliriz.
Bu nedenle geçmişe duyulan özlem çoğu zaman aslında “geçmişteki hayatı” değil, geçmişteki kendimizi ve o zamanki duygularımızı özlemektir.
Hatırladığımız şey güzel olduğu için mutlu oluruz; fakat onun artık geride kaldığını bildiğimiz için de hüzünleniriz.
Geçmiş değiştirilemez, geri getirilemez ve yeniden aynı biçimde yaşanamaz. İnsan zihni ise geçmişi bugünün koşullarıyla karşılaştırır. Hüzün çoğu zaman tam da bu karşılaştırmadan doğar.
Pişmanlık burada farklı bir anlam taşır. Pişmanlık, geçmişteki bir kararın veya davranışın bugün farklı değerlendirilmesidir. “Bunu yapmasaydım”, “şunu söyleseydim”, “başka bir seçim yapsaydım” gibi düşünceler pişmanlığın temelini oluşturur.
Özlemde ise mutlaka bir hata olması gerekmez.
İnsan hiçbir yanlış yapmadığı halde geçmişini özleyebilir.
Acı da özlemle aynı şey değildir. Acı, geçmişte yaşanan kaybın veya yaşantının bugün hala güçlü bir biçimde incitmesiyle ilgilidir. Örneğin kaybedilmiş bir insanı hatırlamak özlem yaratabilir; o kaybın hala yoğun bir şekilde yaralaması ise acıdır.
Bazen özlem zamanla yumuşar ve yalnızca tatlı bir anıya dönüşür.
Bazen de geçmişe sürekli dönmek, kişinin bugününü yaşamasını zorlaştırabilir.
Geçmiş, insanın kimliğinin ve deneyimlerinin bir parçasıdır.
“Geçmişi hatırlayamayanlar, onu bir kere daha yaşamak zorunda kalırlar." George Santayana
Geçmiş bazen özlenecek bir dönem, bazen pişmanlık duyulan bir hata, bazen de öğrenilmesi gereken bir deneyimdir.
Sonuç olarak geçmişe özlem;
tek başına pişmanlık, tek başına acı veya yalnızca hüzün değildir.
Bunların her biri özleme eşlik edebilir.
2087
kianamaiart
romaincrisis
germansingergirl
blakekathryn