οτιναναι

&omikron;&taf;&yiota;&nii;&alfa;&nii;&alfa;&yiota;&segma;&omikron;&segma;

[everydaylouie]

fondon't

[beammeupplease]

Satoshi Hashimoto

[otinanaismos]

Ο Φράνκο Νάκιτς ψάχνει παγωτό μηχανής στην Κορώνη

Ο Ιούλιος είναι ο τέλειος μήνας για διακοπές κατά την ταπεινή μου γνώμη. Χρόνια πολλά προσπαθούσα να πάρω άδεια μέσα στον Ιούλιο, αλλά, είτε ήμουν πολύ φρέσκος στη δουλειά για να έχω σειρά προτεραιότητας στις άδειες είτε ήμουν πολλά χρόνια στη δουλειά και είχα πραγματικά πολλή δουλειά να κάνω -για τη δουλειά μου, ο Ιούλιος είναι ο χειρότερος μήνας να πάρεις άδεια.

Έχω πάει στην Καλιφόρνια μια φορά και αυτό μου φτάνει. Ήθελα να γυρίσω μια ταινία εκεί, αλλά τότε είχα μόνο τον τίτλο της ταινίας, και αυτό δεν αρκούσε για να γυρίσω την ταινία. «Pool aside», αυτός είναι ο τίτλος της ταινίας. Στην Καλιφόρνια γνώρισα έναν τύπο, Γκλεν το όνομά του νομίζω. Τότε ο Γκλεν είχε υποστεί μια ερωτική απογοήτευση και έπινε ουίσκι, μέρα μεσημέρι με ζέστη ανυπόφορη. Μέσα σε όλα αυτά, το έπινε και σκέτο, χωρίς πάγο. Αβάσταχτος ο πόνος του. Τι να κάνει άραγε; Πού να είναι τώρα; Ζει; Δεν ζει; Έχουν περάσει και 30 χρόνια από τότε.

Προς το παρόν κάθομαι στου Αντώνη, στο λιμάνι και πίνω ένα gin tonic. Μας κάνει ωραία βραδιά απόψε. Έσκαγε ο τζίτζικας σήμερα, αλλά τώρα δρόσισε. Ο Αντώνης, δηλαδή η Ναταλία, φτιάχνει τα καλύτερα gin tonic στην Κορώνη. Σε άλλα νέα, μόλις είδα τον Φράνο Νάκιτς, και το πιο περίεργο είναι ότι με ρώτησε που μπορεί να βρει παγωτό μηχανής.

Άμα κατεβείτε ποτέ στην Κορώνη, μη χάσετε τον Φράνκο Νάκιτς να ψάχνει παγωτό μηχανής και την Ναταλία να σας κλέβει την καρδιά, το μυαλό και το πορτοφόλι καθώς είναι κλεπτομανής.

Γιάννης Γκελάκος, απόσπασμα από τα «Τα αθλητικά του μήνα».

[nobrashfestivity]

Marcel Marien, Star Dancer, 1991

[nevver]

Call me, Lily Taylor

[gachael]

Pacific Breeze: Japanese City Pop, AOR & Boogie 1976-1986

Drip Dry Eyes / Yukihiro Takahashi

[70sscifiart]

Hisashi Saito, 1980

[byronthesecond]

Seung Ah Paik

Autoritratto 2007

[raphthimons]

hands (at Saatchi Gallery)

[bobbole]

Seung Ah Paik

[boobookittenartblog]

Nishiyama Hoen, Insect Procession,

detail, ink and color on silk, 1851

[komplikacije]

@entomanija <3

[everydaylouie]

bull in a china shop

[nevver]

Weekend plans, Oleksandr Shatokhin

[nevver]

Childhood mysteries, Forestter Cobalt

[otinanaismos]

Πέτρες

Σκάβει τον κήπο κάτω από τον καυτό ήλιο. Στάζει ιδρώτα σε όλο το σώμα. Ανοίγει μια παγωμένη μπίρα και πίνει.

«Είμαι γυναίκα, είμαι δυνατή, διψάω και θέλω να πιώ όλες τις μπίρες του κόσμου, και όσο πίνω θέλω να ανθίζει ο πετρόκηπός μου: βύνη, λυκίσκο, λουκάνικα σε δίσκο, πόδια σε καρέκλες και ημίγυμνους άντρες που σπάνε πέτρες. Θέλω ο κήπος μου να ισοπεδωθεί, από άντρες ισοπεδωτικούς. Θέλω να γίνει κάτω από το ολόγιομο μπλε φεγγάρι και τα σμιλεμένα στήθη τους να κάνω πέτρινό μου μαξιλάρι. Θέλω να πιώ μια μπίρα ακόμα και να ανέβω τις πέτρινές μου σκάλες· τα κορμιά των ισοπεδωτικών αντρών, να τα πατήσω, ένα-ένα, και να φτάσω το ολόγιομο μπλε φεγγάρι. Από εκεί, θέλω να βουτήξω στα μπλε υγρά τού ιδρώτα τους. Θέλω να τους πιώ μέχρι να στεγνώσουν και να γίνουν πέτρινοι. Να τους σπάσω με την τσάπα και τα κομμάτια τους, ο σπόρος που σπέρνω στον κήπο μου.

Υ.Γ.: Τους άντρες; Τους αγαπώ, πολύ. Όχι όλους. Όχι πάντα.»

Τζον Στιούαρτ Φριέντ – Απόσπασμα από το «Η υποταγή των φύλων όλων των φυλών στα αποχαιρετιστήρια φιλιά που δίνουν τα φύλλα στα δέντρα το φθινόπωρο»

[otinanaismos]

Το μπρικολάζ

Το μπρίκι στη φωτιά. Ο καφές φουσκώνει αργά. Ο αναπτήρας επιστρέφει στη θέση του και ο ήλιος μπαίνει γλυκά από τις γρίλιες του παραθύρου πάνω από τον νιπτήρα της κουζίνας. Ένα ραδιοφωνάκι παίζει μουσική από το Τρίτο. Αφιέρωμα στον Βαγγέλη Παπαθανασίου. Η θάλασσα είναι μακριά. Εκεί έχει έναν ελαφρύ κυματισμό, υπνωτικό σχεδόν. Ένα κοριτσάκι είναι καθισμένο ανακούρκουδα στην ακτή και πετάει βότσαλα στο νερό. Ένα σύννεφο ρίχνει τη σκιά του πάνω από το κοριτσάκι και, για 2 λεπτά, αποκόβεται η εικόνα της τέλειας μέρας στη θάλασσα και επανέρχομαι στις δουλειές μου. Αυτά τα υδραυλικά… Έχει σπάσει ο σωλήνας κάτω από τον νιπτήρα στο σπίτι της κυρίας Φωτεινής και έχει πλημμυρίσει η κουζίνα της. Είναι από πάνω μου και μου λέει τι να κάνω. Πόσο εύχομαι να της χυθεί ο καφές από το μπρίκι και να τα κάνει όλα μούτι.

Ποιο να είναι αυτό το κοριτσάκι στην ακρογιαλιά; Πού να είναι οι γονείς του και γιατί το έχουν αφήσει εκεί ολομόναχο;

Τώρα, το σύννεφο πέρασε. Ο ήλιος επανεμφανίζεται δυναμικά και μαζί ένα πρίμο αεράκι που φυσάει τις μικρές ξανθές μπουκλίτσες της. Γυρνάει το κεφαλάκι της και με κοιτάζει. Με κοιτάζει λες και είμαι εκεί. Κοιτάζει εμένα. Το ξέρω. Σαν να θέλει κάτι από εμένα. Αλλά το βλέμμα της δεν είναι ανήσυχο. Είναι γλυκό. Λες και έκανα κάτι καλό για αυτήν. Λες και ήθελε να με καθησυχάσει ότι όλα θα πάνε καλά.

Ποιο είναι αυτό το κοριτσάκι; Τι θέλει από εμένα; Γιατί με κοιτάζει έτσι;

Γιατί να είμαι στο σπίτι της κυρίας Φωτεινής και γιατί δεν χύνεται αυτός ο ρημαδοκαφές να φύγει από πάνω μου επιτέλους, να τελειώνω το μπρικολάζ μου;

Σιντινάι-Μαρία Αμαλφούζ-Παπαδοπούλου, από την πρώτη ποιητική συλλογή με ένα ποίημα «Όχι! Όνειρο είναι, στα αλήθεια σου λέω.».

[billdomonkos]

Transhuman | GIF Bill Domonkos 2026