Uzun bir yolculuk...

İnsan bazen gitmeli, yeni hikayeler yazmak ve yaşamak için...İnsan kendini seveceği bir dünya mutlaka buluyor...Ama aramak, bulmak lazım...yakasına yapışmak lazım...işte ben de okuyarak, yazarak, gezerek, gezdiğim anları fotoğraflayarak tutunuyorum hayata..

[ozgulposts]

[Odandan çıkman gerekmez, masanda oturmaya devam et ve dinle... Dinleme bile, sadece bekle... Bekleme bile, gerçekten sakin ve yalnız ol. Dünya özgürce sunacaktir kendini sana... Maskesinden sıyrılmak için başka seceneği yok, huşu içinde yuvarlanacaktır ayaklarının dibine...] Franz Kafka

[ozgulposts]

“Etrafınıza şöyle bir göz gezdiriniz! Gerçek hayat denilen şeyin ne olduğunu, nerede olduğunu bilmiyoruz bile! Kitaplarımızı, hayallerimizi elimizden alsalar, öylece ortada kalakalacağız. Neyi sevip neden nefret edeceğimizi bilemeyeceğiz. Etiyle, kemiğiyle gerçek birer insan olmak bizim için o kadar zor ki!.. Utanıyor, ayıp kabul ediyoruz bunu. Ölü doğmuşuz bizler, uzun zamandan beri canlı olmayan babalar soyundan ürüyoruz, gittiçe hoşumuza gidiyor bu.... Öyle ki, çok yakında, düşüncelerden üremenin bir yolunu bulacağız.”

Yeraltindan Notlar

[ozgulposts]

[ozgulposts]

Muzica Tiganeasca Paraschiva

[ozgulposts]

“Ömrümüzü yaptığımız yanlışlardan geri dönmekle harcamıştık ama hayatı hala ilerlenecek bir şey olarak görüyorduk. İnsandık çünkü biz, budalaca zaferlerimiz vardı hiçbir işe yaramayan ve bilgece yenilgilerimiz vardı bizi birbirimize daha sıkı bağlayan, umutsuzca, kederle bağlayan bizi birbirimize. Kendi içimizde sessiz ve korkunç mücadeleler vermiştik, kendi iç savaşlarımızın gazisiydik hepimiz, kendimize yenilip kabul etmiştik kendimizi ve kendimize boyun eğmiştik ve şimdi hiç kimseye boyun eğmeyecektik!” Emrah Serbes/Deliduman

[ozgulposts]

"Şimdi her şeyden çok seni anlayacak üzgün bir insana ihtiyacın var martıcık." dedim. "O zaman bir bak bana, son kez bak. Merak etme hiçbir şeyi geri getiremeyecek pişmanlıklardan ve acıları dindiremeyecek sözlerden bir demet sunmayacağım sana. Bizi düşünme zaten, boş ver. O kadar da kara bir günümüzde değiliz, belki biraz yalnızız biraz da buruğuz, şimdi bizim hayallerimiz çalınık, olsun, olsun, idare ediyoruz martıcık, alışıyoruz, dünyaya alışıyoruz. Yağmurun altında çıplak ayakla koştuğumuz günler gelecek, güneşte neşeli şarkılar söylediğimiz günler gelecek. Bir yerden sonra insan umursamamaya başlar. Dertlerini anlatanların hala bir umudu var demektir! Hadi sen de anlat martıcık! Deliduman/Emrah Serbes

[ozgulposts]

"Öğretmeni bir gün derste öğrencilerine bir teklifte bulunur: Bir hayat deneyimine katılmak ister misiniz? Öğrenciler tereddütsüz kabul ederler. O zaman bundan sonra ne dersem yapacağınıza söz verin. Şimdi yarın ki, ödevinize hazır olun. Yarın hepiniz birer plastik torba ve beşer kilo patates getireceksiniz .... Öğrenciler bu işten pek bir şey anlamamışlardır. Ama ertesi sabah hepsinin sıralarında patatesler ve torbalar hazırdır. Kendisine meraklı gözlerle bakan öğrencilere şöyle der öğretmen: Şimdi, bugüne dek affetmeyi reddettiğiniz her kişi için bir patates alın. O kişinin adını o patatesin üzerine yazıp torbanın içine koyun. .... Bazı öğrenciler torbalarına üçer beşer tane patates koyarken bazılarının torbaları neredeyse ağzına kadar dolmuştur. Öğretmen, kendisine peki şimdi ne olacak der gibi bakan öğrencilere ikinci açıklamasını yapar: Bir hafta boyunca nereye giderseniz gidin bu torbaları yanınızda taşıyacaksınız. Yattığınız yatakta bindiğiniz otobüste, okuldayken sıranızın üstünde, hep yanınızda olacaklar. .... Aradan bir hafta geçmiştir. Öğretmenleri sınıfa girer girmez, denileni yapmış olan öğrenciler şikayete başlarlar: "Hocam bu kadar torbayı her yere taşımak çok zor", "hocam patatesler kokmaya başladı". "vallahi insanlar tuhaf bakıyor artık bana", "hem sıkıldık, hem yorulduk" .... Öğretmen gülerek öğrencilerine şu dersi verir: Görüyorsunuz ki, affetmeyerek asıl kendinizi cezalandırıyorsunuz. Kendinizi ruhunuzda ağır yükler taşımaya mahkûm ediyorsunuz. Affetmeyi karşınızdaki kişiye bir ihsan olarak düşünüyorsunuz. Halbuki affetmek en başta kendinize yaptığınız bir iyiliktir..."

[ozgulposts]

Sabah oldu. Hep olur. Ölmez sağ kalırsak sabah olur. Sabah, gecenin gençleşmiş, kuvvete gelmiş, hayallerinden arınmış ve hatta şimdi onları inkar eden halidir.

[ozgulposts]

"...Öğrencilik yıllarımda, isterdim ki, yeni kullanmaya başladığım defterlerimi temiz tutayım; düzgün, düzenli olsunlar. Karalamasız, çiziksiz...Hep bir çantam olsun istedim...kitaplarım, defterlerim, kalemlerim düzen içinde dursun; aslında çanta, derli-toplu olmanın simgesiydi benim için; olmadı. Bazı arkadaşlarım, boyalı, temiz ayakkabılar giyerlerdi. İmrenirdim onlara, ben de öyle olmak isterdim. Ama benim oturduğum mahallenin yolları çamurluydu, boyalı ayakkabı giysem bile, o yollardan geçtikten sonra çamurlanmamaları mümkün değildi. Hayatım da böyle...ne denli düzenli olmak istediysem, elimde olmayan nedenlerden ötürü başaramadım. Hayat yollarım çamurluydu, engelliydi, zordu..." ...diye devam eden bir kitapta okumuştum onu... bir de Tuncel Kurtiz'den dinledim...ancak bu kadar içten anlatılabilirdi...en çok acıtan cümleleri ise şunlardı: "Sürgün olmanın ne demek olduğunu bilirim; gönüllü, gönülsüz.. "Yılmaz Güney'in ölümünün 30. yıldönümü bugün...Ölürken huzurlu muydu bilmiyorum ama huzur içinde yatsın...

[ozgulposts]

"insandır suda akan yaprakta yeşil gülde kırmızı 

zorlu bir dal gibi eğleniriz de fırtınalarla 

ince bir sızı birdenbire kırar kollarımızı 

ve bir akşam kuşlar gibi elimizden uçup giden mutluluk 

bir sabah ebemkuşaklarının altından dörtnala gelir

yaşayalım çocuklar 

her şey bizimdir!"

[ozgulposts]

Bir başka ülkeye, bir başka denize giderim', dedin 'bundan daha iyi bir başka şehir bulunur elbet. Her çabam kaderin olumsuz bir yargısıyla karşı karşıya; -bir ceset gibi- gömülü kalbim. Aklım daha ne kadar kalacak bu çorak ülkede? Yüzümü nereye çevirsem, nereye baksam, kara yıkıntılarını görüyorum ömrümün, boşuna bunca yıl tükettiğim bu ülkede.' Yeni bir ülke bulamazsın, başka bir deniz bulamazsın. Bu şehir arkandan gelecektir. Sen gene aynı sokaklarda dolaşacaksın, aynı mahallede kocayacaksın; aynı evlerde kır düşecek saçlarına. Dönüp dolaşıp bu şehre geleceksin sonunda. Başka bir şey umma- Ömrünü nasıl tükettiysen burada, bu köşecikte, öyle tükettin demektir bütün yeryüzünü de. Konstantinos Kavafis

[ozgulposts]

Mutluluğun tek bir türü vardır, ama mutsuzluk binbir şekilde ve büyüklükte gelebilir. Tolstoy’un dediği gibi: Mutluluk masal, mutsuzluk ise öyküdür.

Sahilde Kafka- Haruki Murakami

[ozgulposts]

Neden birini çok sevmek, aynı zamanda o insanı derinden yaralamakla aynı olsun ki? Yani eğer öyleyse, birini çok sevmenin ne anlamı var ki?

Sahilde Kafka- Haruki Murakami

[ozgulposts]

Gözlerini kapatman, hiçbir şeyi değiştirmez. Gözlerini kapattın diye, hiçbir şey silinip gitmez. Bu bir yana, gözlerini bir sonraki açışında her şey daha da kötüleşir. Biz işte böyle bir dünyada yaşıyoruz, Nakata. Adam gibi gözlerini aç! Göz kapamak, korkakların işidir. Gerçeklere göz yummak çok alçakçadır. Sen gözlerini kapatıp kulaklarını tıkasan bile zaman akmaya devam eder. Emin adımlarla.

Sahilde Kafka- Haruki Murakami

[ozgulposts]

Ağzının , güzel dudaklarının kenarında bir gülümseme yaratmak için , ne uzun yollardan geçiyorsun. Kendinden veriyorsun ve durmadan eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar , oldukları gibi kalarak , elde ederler istediklerini. Ben , kanımı damla damla süzerek veriyorum.. Oğuz Atay / Tehlikeli Oyunlar

[ozgulposts]

Naci En Alamo (Original Video Clip):

[ozgulposts]

Çok güzel bir Farsça Şarkı: Ha Leyli: