Tam Bitmis Derken Bir Umut! :)
"Belki'de zincirlerimizi kopartip buralardan uzaklasmamiz gerek" diye yukseldi bir ses kabalikta.
Kendi kendime dusundum bizi yerimizde durduran zincirlerimiz neler? Sevdigimiz kisilermi? Sorumluklarimizmi? Bunlar kolayca koparilcak seyler olsa herkes kolayca gider. Belki de guclu olanlar o zinciri kolayca kopartabiliyolardir.
Herkes gitmek ister zaman zaman ama bu kolay degildir. Bazen bir gulus veya bir sicak dokunus bizi herseye ragmen o hic sevmedigimiz yere baglar. Onlarin guluslerinde ve dokunuslarinda umut arariz.
Oyuzden etrafinizdaki kisilere hep bir neden verin. Bi umut verin. Hep gulmeniz dilegiyle.















