PaperFlower

16.04.19♥️ 28.09.20❤️ Jeśli masz problem pisz, postaram się pomóc.

[zniszczona-psychicznie840-deact]

Gdy ktoś sprawi mi ból, wolę wziąść winę na siebie. Łatwiej mi powiedzieć sobie, że to moja wina i zasłużyłam na cierpienie…

[epamietnik]

Moja babcia mówiła, że kiedy nauczysz się być sam, stajesz się niezniszczalny.

[forgotten-love]

Koniec października.

Dla jednych zmiana na inną piosenkę ‘girl in red’,

dla innych spooky time,

dla niektórych czas szukania nowej herbaty, bo tamta już się skończyła, lub nie smakuje,

niektórzy wybierają się na cmentarz odwiedzić ważne dla nich osoby, chociaż rząd odradza ruszania się z domu,

inni szukają po sklepach nowych, cieplejszych swetrów,

są i tacy, którzy piszą kolejne jesienno zimowe poezje, lub kończą aranżować kolędy i piosenki świąteczne,

znajdziemy już coraz liczniejsze przypadki świąteczno-prezentowych świrów, należy jednak przypominać im o godzinach dla seniorów.

Pamiętajcie jednak, że mnóstwo osób siedzi właśnie szóstą godzinę przed komputerem, nie przepisując notatek z fizyki, nie potrafiąc skupić się na panowaniu Kazimierza Wielkiego ani na pisaniu równań reakcji. Patrzą się one nieobecnym wzrokiem za okno marząc o tym, żeby to wszystko się skończyło. Czekają na ciągle nienadchodzący zwrot akcji, byle by tylko nie musieć znów wstawać i słuchać babki od matematyki. Szukają ucieczki w oglądaniu filmów, milionach kubków kawy czy herbaty. Nauczycielowi z czasem piszą już tylko, że mają problem z internetem i nie łączą się przez następny tydzień. Po jakimś czasie nie widać ich już na horyzoncie mediów społecznościowych, jak odpiszą, to po tygodniu, lub trzech. Wszystko traci sens, nie mają siły ani wstać, ani zasnąć.

Zauważ mnie.

Zagadaj.

Jak nie odpiszę, to spróbuj jeszcze raz, zadzwoń.

Pośmiejmy się razem.

Powiedz, że nie jestem sam/a.

Miłego dnia:)

[szararzeczywistosc0]

[paperflowerworld]

Podzieliłam się z tobą swoją przeszłością, tym co mnie boli i niszczy od środka, ty to zignorowałeś. Poczułam się jak ktoś dla kogo nie ma miejsca na tym świecie.

[paperflowerworld]

Mówiłeś, że zawsze przy mnie będziesz.

[zagubiona-w-depresji]

“Zawsze się bałam. (…) Bałam się za bardzo zbliżyć do drugiego człowieka i równie mocno obawiałam się odrzucenia. Bałam się drwin. Bałam się oskarżeń, że się mylę, i równie mocno obawiałam się uznania mnie za arogancką, kiedy miałam rację. Takie życie bardzo wyczerpuje.”

— Majgull Axelsson (via anemiczna-rzeczywistosc)

[zagubiona-w-depresji]

“Ty nie wiesz jak to jest codziennie walczyć ze sobą, żeby w ogóle wstać z łóżka. Nie wiesz jak to jest codzienne mieć kłopoty ze snem. Ty nie wiesz jak to jest, gdy w każdej chwili chcesz sięgnąć po żyletkę, bez względu czy dzieje się coś złego czy dobrego. Ty nie wiesz jak to jest rozważać swoją śmierć, zastanawiając się jak zareaguje rodzina, przyjaciele, chłopak i co się po tym z tobą stanie. Ty nie wiesz jak to jest nie widzieć sensu w tym co robisz, męczyć się dosłownie wszystkim. Ty nie wiesz jak to jest codziennie udawać szczęśliwą, bo nie wiesz co innego możesz zrobić. Ty nie wiesz jak to jest…”

— (via another-angel-33)

[symptomy-agonii]

“Mimo wszystko będę z Tobą nawet kiedy Ciebie nie będzie przy mnie.”

—

[chaos-w-glowie7]

Skoro tak to ma wyglądać to ja nie chcę ufać ludziom.

[f-u-c-k-scared]

Często zwykłe "nic" jest pisane ze łzami w oczach...

✞𝓏𝓎𝒸𝒾ℯ 𝓉ℴ 𝓀𝓊𝓇𝓌𝒶 𝓃𝒾ℯ 𝒹𝒶𝒿𝒸𝒾ℯ 𝓈𝒾ℯ 𝓂𝓊 ✞

[wrazliwy-ktos]

"Była w niej samotność, której większość ludzi nie widziała. Ale jeśli spojrzysz, co kryje się za jej uśmiechem zobaczysz, że czuje się zagubiona w tłumie ludzi".

Cytaty_uzależnienie

[ksiezniczka-z-porcelany]

“Tworzymy w głowach własne scenariusze, by choć na chwilę poczuć się tak, jak naprawdę tego pragniemy.”

—

[no-bywa-haha]

dlatego pisze opka

[skrzywdzona--dziewczynka]

Mówimy że nikt nie widzi naszych problemów i jesteśmy doskonałymi aktorami.

Trzymczasem siedzę sobie cichutko w koncie korytarza i obserwuję

Widzisz tamtą roześmianą wiecznie dziewczynę? Dziś ma za dużo bransoletek na jednej ręce, a na drugiej chustkę.

Dziewczyna z mojej klasy nie przyniosła 4 dzień z rzędu kanapki do szkoły i jedyne co wkłada do ust to woda i gumy

Na ręce tej najbardziej agresywnej osóbki widziałam lekkie blizny przykryte przydługim rękawem. Właśnie nerwowo spojrzała w moją stronę a ja udałam że nie widzę.

Ten chłopak który śmieje się najgłośniej z depresji wyniszcza się z dnia na dzień coraz bardziej, coraz mniej w nim energii

Ta “dziwna” dziewczyna, znów powiedziała że nie wyspała się przez szkołę, ale ja widzę. Jej oczy zdradzają prawdę. Od pewnego czasu, przekrwione od zarywania nocek. Oczy które straciły swój dawny blask. Widzę ten sztuczny uśmiech.

Dostrzegam takie malutkie szczegóły. Mam ochotę do was podejść i przytulić. Powiedzieć że głodzenie się i samookaleczanie to nie wyjście. Ale nie mogę. Sama panicznie boję się że ktoś odkryje moją słabość, moją psychikę i moje blizny. To boli że nic nie mogę zrobić, ale widzę was. I zapewne nie tylko ja

To że nikt nie pomaga nie znaczy że nikt nie dostrzega naszych problemów.

[paperflowerworld]

Czasami sama siebie przerażam.

[sorrymyfriend]

Jutro znów szkoła. Ta męczarnia. Cztery ściany przepełnione fałszywymi uśmiechami, nie tylko twoimi.

Znów udawanie kogoś, kim się naprawdę nie jest.

Znów czekanie na ostatni dzwonek.

Znów mówienie, że wszystko jest dobrze.

Znów obowiązki.

Znów fałszywi ludzie.

Znów…

[skrzywdzona--dziewczynka]

Płaczę, lecz w moich oczach nie ma łez.

Uśmiechem się, choć w środku krzyczę.

Tnę się, ale tam gdzie nie widać

Kłamię, chociaż na moje usta ciśnie się prawda.

Chodzę normalnie, a w środku przeżywam atak paniki

Jestem wredna, ale tak naprawdę chcę żebyś mnie przytulił