Pencils and erasers

Welcome to the life of insecurity and paralyzing self-doubt. MORE ABOUT ME

[perpeksiyonista]

Bye.

[perpeksiyonista]

Crazy bitch me

I really don’t understand why you are very particular, very strict when it comes to experience. Fresh grad ako di ba?! Alam nyo naman yun. Kita naman sa resume ko di ba. So why offer me the job in the first place? And then biglang nag pending?! Ha?! Eh parang tanga naman kasi eh. Di ba pasado na ko. Hindi ko lang maintindihan bakit yung requirement na at least 6 months experience eh hindi pa iconsider. Yung iba nga na BIG companies talaga kinonsider nila ako for a position na required ang experience kahit fresh grad lang ako. Aminado naman ako na ang basis ko lang for experience is internship eh. Eh di ba intern ako sa inyo dati! Ha tangina. I dont understand whats wrong kasi. Frankly speaking and arrogantly speaking, i might be able to do that job better than your other employees. You can ask me about loyalty. Di ba enough na, na kilala nyo na ako because i was an intern there in 3 fucking departments, most of your employees may not know me by name, but they definitely remember my face. Kahit yung guard nung napadaan ako kilala pa ko, kahit yung receptionist. Knowing that I graduated with ‘that’, iisipin nyo na may tendency na ang target ko would be those fucking big companies, international companies in taguig or elsewhere pero di ba kayo yung pinili ko. Because that’s what loyalty is! And just for a fucking experience?! I dont know where the fuck did i go wrong. Is it because I lack experience, or because yung ex-employee of that vacant position now was from the same school I went to and now you’re generalizing that those alumni of our school are not loyal, or because ayoko nung isang position na inoffer nyo sakin under svp? I don’t care kung under agad ako ng svp with that position if i do not want the position naman because it’s not my chosen field. Sinabi ko naman yun di ba. Akala ko andun na ko sa stage ng acceptance tapos what the hell andito na naman ako sa anger bat ganun. Ok na ko eh. Ok naman kasi talaga kahit hindi matuloy dun. Kaso ayoko lang na bakit ganun. Dahil lang sa isang factor na yun. Ang unfair lang. Yun lang. Sobrang unfair.

[perpeksiyonista]

Oh and about that .01%? I let it go. Nagmo move on na ko ngayon. I didnt give it up, I let it go because i realized that it's not worth it anymore. Narealize kong it’s never going to happen so i let it go. Nagmumukha na kong tanga. I dont want to push myself too hard anymore on something that does not really have a certainty. I’m done with that. I remember my childhood moments of pagpapakatanga and paghihintay when it hit me hard na “oh i was doing the same thing that i did when i was a tatanga tangang kid na umaasa sa wala.” Ayun. Dadating pala talaga yung time na titigil ka na lang kasi pagod ka na, kasi sawa ka na, at nagising ka na sa mapait na katotohanan. I know God has plans for me. Better plans.

[perpeksiyonista]

Feeling ko talaga lola na ko. Gusto ko na lang dito sa probinsya. Ayaw ko nang umalis dito. I just wanna go to manila para gumala and stuff but I dont wanna actually stay or live there anymore. I dont know why i have this sudden change of heart. Siguro kasi wala naman na akong reason mag stay? Pero hindi rin eh. I just love my life here in the province. Peaceful and princess-like. I am always alone(lol considering that i am an only child) but im never lonely here. Kaso ang problema kakastart lang ng bago kong contract sa dorm. Hay i really dont know what to do anymore. Siguro work eto? But i couldnt start because i dont know what i want. Hindi ko talaga alam. Andito lang ako sa stage na i dont know what i want, all i know is what i dont want. Ang hirap pala na iba talaga yung gusto mong course at hindi yun ang kinuha mo. Oo 4 years akong business ad, hindi naman sa ayaw ko nun, i actually did learn to love it. Hay basta ang complicated. Siguro sasabihin nila na "you graduated like that naman and your grades are good, madali lang sayo yan." But it's not. Iba pala talaga kung sinunod mo yung gusto mo noh? Even I, dont understand myself anymore. Ang hirap naman na pumasok na lang ako sa ganyan na hindi ko naman feel, na hindi ko naman gusto. I wanna do things because I want to do it, because my heart says so, not because my brain tells me that it's the 'practical' thing to do. Hindi naman totoo na love is just a metaphor eh. Magkaiba pala talaga ng feeling if heart or brain yung sinunod mo. Ibang iba. Right now i am lost.

[perpeksiyonista]

Malapit na akong sumuko. As in malapit na malapit na. Siguro nga sukong suko na ako eh. Pero may .01% pa rin na hindi bumibitaw siguro. Hindi ko rin nga alam. Kahit sabihin ko sa sarili ko na tama na. Hindi pa rin. Kasi andun na yung puso ko eh. Ang hirap pala. I don't wanna grow up anymore.

[perpeksiyonista]

Hindi ko kasi alam kung bakit ko pinagpipilitan yung sarili ko. :( Ako rin kasi yung may problema. :( Marami pa naman jan eh. :( Pero masyado na nga kasi akong emotionally attached. :( Actually maraming naghihintay sakin. :( Hindi ko lang binibigyan ng chance. :( Kasi nga decided na ako doon. :( Pero ako pa rin yung namomroblema. :( Bakit kasi I can't let go? :( Ugali ko na to eh. :( Hindi na mawala wala. :(

[perpeksiyonista]

Ang lungkot talaga kasi tumataba na naman ako dito. Hahaha arte. Gusto ko na bumalik sa mla. I miss my life there. Gusto ko na ulit mag gym. Ang taba taba ko na naman. :(

[perpeksiyonista]

Dapat masaya ako ngayon pero hindi. :( Yung matagal ko nang hinihintay wala pa rin. :( Pagod na po ako. :( Sobra. :( Di ko alam kung san ako nagkukang. :( Ang unfair lang. :( Akala ko priority ako. :( Akala ko lang pala. :( Hay grabe. :( Bakit kasi attached ako masyado eh. :( Hay. :( Gusto ko na lang magdisappear. :(

[perpeksiyonista]

All these self-encouragement. Haaaay. Hindi ko alam kung anong problema ng utak ko. Lagi ko na lang iniisip na ganyan ganun. Tangina. Nakakapagod magkautak ng ganto. Pagod na ako as in. Lagi na lang ako nagooverthink. Nakakaiyak na tangina talaga. Overall life ko inooverthink ko. Hindi ko na alam. Hindi naman ako ganto dati. Kahit noong stressed pa ako sa studies. Ngayon lang ako nag overthink ng ganto. Sa lahat ng bagay. As in sa lahat. Mababaliw na ko. Nakakapagod. I need a distraction. Yung tipong hindi ko muna iisipin yung buhay ko. Nakakapagod. Pagod na talaga ako.

[perpeksiyonista]

Fuck myself

Nobody is pressuring me to do that or this but I feel like I need to have a job na. I don't understand why I'm feeling this way. My mom is ok with me being jobless for a while, she's totally fine with it. My cousins told me to have a break muna. But why do I feel the need to find a job right away? Is it because I graduated like <i>that?</i> I don't know. I can't keep up with myself anymore. Nagsisisi ako. Kasi nung time na nagpaalam ako dun sa pinag-ojthan ko, hinahire na ako. But my mom told me kasi na dito na lang ako sa province mag-work so I said no dun sa HR. Huhuhu. Ang tanga ko kasi. For once, I actually tried to be obedient but I ended up regretting it. Pwede ko naman itext yung HR pero nahihiya na kasi ako because I already turned down the offer. But if gugustuhin ko pwede pa. Pero nahihiya talaga ako. Tangina.

[perpeksiyonista]

Puta ang labo. Napakalabo. Bwiset. Ako na nga nag initiate eh. Ikaw na nga lang hinihintay. Ano na? Same fucking reasons na naman? Kasawa na! Tangina. Ngayon kaya ko pa, pero pag ako napagod na, manigas ka.

[perpeksiyonista]

Iba talaga pag nago-opm ako eh. Lalo na pag kinakanta ko. Iba talaga. Iba pinagdadaanan ko pag ganyan ang mga kantahin ko. Napapansin din nila. Hahaha. Talagang deep. Madugo. May hugot.

[inspiring-pictures]

Visit Inspiring Pictures for more Life Quotes, Moving On Quotes, Best Life Quotes, Letting Go Quotes, Enjoying Life Quotes and Depressing Quotes

[perpeksiyonista]

Pag may naririnig akong amateur singer na lalaki lagi talaga kitang ikinocompare sa kanila. Pero wala eh, mas magaling ka pa rin talaga. Parang kahit kanino ko icompare, mas maganda pa rin talaga yung boses mo. Hihi ❤️

[perpeksiyonista]

Don't let me go

Dear God. Kasi malapit na talaga akong bumitaw. Pls. Konting konti na lang. Hindi ko alam kung bakit. :(

[perpeksiyonista]

AYOKO NA.

TANGINA. LAHAT NA.

[perpeksiyonista]

Ako yung tipo ng tao na madaling kausap. Kung ayaw mo edi wag. Hahaha. Hindi ko ipipilit. Hindi naman ako ang nawalan.