phFetus

''Önceleri sorularıma neden cevap alamadığımı anlayamıyordum, şimdiyse soru sorabileceğime nasıl inanabildiğimi anlayamıyorum. Ama gerçekte inanmıyordum ki; soruyordum sadece.'' - Franz Kafka [email protected]

[tombiktexas]

[phfetus]

#DirenGezi #OccupyGezi

[pugking-deactivated20200807]

[phfetus]

Beynimi durduramıyorum.

- pHFetus'un Defteri'nden

[headlikeanorange]

[phfetus]

Böyledir yüreğim.

[d4yton-deactivated20130310]

[phfetus]

Aynen böyle.. Hareketsiz, donuk.. Zamana inat; bıkkın, sıkkın..

[benimde1sozumvar]

[phfetus]

PROTESTO HAKTIR.

[phfetus]

Beynimi aldırmak ve artık uyumak istiyorum.

Chaotic Fetus'un Defterinden

[phfetus]

Biri Üzerine

Acı tecrübelerle öğrendiklerini, 'biri'nin varlığı yüzünden unutmaya başladığın anda, o 'biri' bir şey yapıverir ve sana o tecrübelerini hatırlatır ya yeniden; işte o anda, o 'biri'ne teşekkür edip, gitmen gerekir. Ben de aynen öyle yaptım, o 'biri'ne teşekkür ettim; ve gittim.

- Chaotic Fetus'un Defterinden

[phfetus]

Mythe Üzerine

Artık beni kimse yalnız bırakamaz.

- Özdemir Asaf

[phfetus]

Ya hatalarınla yüzleşir ya da hatalarınla yüzsüzleşirsin. Cahil olmak ayrı, pislik olmak ayrıdır.

(Fyodor) Dostoyevski

[phfetus]

Odi profanum vulgus.

Horatius

[phfetus]

Olursa sağ yanımda mutluluk, Sol yanımda huzur; O an nefes alsam ne olur, Almasam ne olur?

Chaotic Fetus'un Defterinden

[phfetus]

Otuzuncu Yaş Üzerine

Etimin konuk ettiği ruhum, ikiyüzlü ev sahibinden daha da büyük bir düzenbazdır. Her şeyden önce onunla karşılaşmaktan çekinmeliyim. Çünkü düşündüğüm hiçbir şeyin benimle ilişkisi yok. Her düşünce, yabancı tohumların yeşermesinden başka bir şey değil. Beni ilgilendiren hiçbir şeyi düşünecek gücüm yok, hep beni ilgilendirmeyen şeyleri düşünüyorum.

- Ingeborg Bachmann

[phfetus]

Bir 'doğumgünü' aynı zamanda bir 'ölümgünü' de olabiliyorsa eğer; bu dünya, yaşanır bir yer değil mi yoksa? - 22.11.2012 (01:06)

Chaotic Fetus'un Defterinden

[phfetus]

Chaotic Fetus'un Ölümü Üzerine

Bir çok literatürde; Nietzsche’e göre insan, özü itibariyle iyi ve yetkin bir varlık değil de, bir kaplanın sırtına atlamaya can atan tamahkar, merhametsiz, tatminsiz ve kötücül bir varlıktır. Bununla birlikte, insanlar yüz yıllardan beri bu doğru bilgiyi, insanın iyi ve yetkin bir Tanrı tarafından özel olarak yaratılmış eşsiz bir türün üyesi olduğu ve Tanrı’nın insanı yerleştirmiş olduğu evrenin, teleolojik bir sistem meydana getirdiği kurgusu ya da hipoteziyle bastırmıştır.

İnsanın özünü araması, hatta aradığı bu özün içinde iyilikler bulacağına inanması kadar boşuna bir çaba olamaz. İnsanlar -aynen Nietzsche'nin tanımladığı gibi- merhametsiz, tatminsiz ve kötücül varlıklardır. Gündelik hayatın içerisinde bu davranışların çoğunu görebilmek, yaşayabilmek ve de yaşatabilmek mümkündür. İşte Chaotic Fetus da, insanın bu davranış biçimlerini gördükten sonra hayata ve insanlara olan inancını yitirmişti. Artık öyle bir noktaya gelmişti ki, hayatındaki değerli/değersiz her insan O'na büyük acılar veriyordu. Son gördüğümde bedeni yara bere içerisindeydi. İnsanların O'na yaşattıkları, bedeninde derin yaralar açmıştı. Bu yaralardan sürekli, sızıntı halinde beyaz kan akıyordu. Nefes almakta zorlanıyor, zaman zaman tıkanıyordu. Beni görünce irkildi ve dudaklarından kesik kesik sadece üç kelime dökülüverdi: ''Artık öldür beni''. Dayanamadım. Yüzüne, yanıbaşındaki yastığı kapattım ve tek kurşunla öldürdüm. Özgürlüğüne kavuşan ruhunun, odanın içerisinde duvardan duvara dans edercesine koşuşturmasını, dakikalarca seyrettim. Hala gözlerimin önünden gitmiyor, ruhunun o dansı. Yarattığım tek güzelliği kendi ellerimle öldürmüştüm. Biliyordum ki ben öldürmesiydim, insanların yaşattıkları O'nu zaten öldürecekti; O'na bu kötülüğü yapamazdım. Canım acıdı, ama öldürdüm. Ölü bedenini yorganla örttüm ve evden öylece çıktım.

- O'nu Yaratan

[phfetus]

”Chaotic Fetus'u öldürdüm.. Çünkü yaşamak, O’na büyük acı veriyordu..”

- O'nu Yaratan

[phfetus]

İnsanların o iğrenç ikiyüzlülüklerini göre göre, kendi yüzümden utanır oldum.

Chaotic Fetus

[phfetus]

Her gelen sevmez ve hiçbir seven gitmez unutma. Bil ki; giden dönüyorsa sevdiğinden değil, kaybettiğindendir aslında!

Nazım Hikmet Ran