All the wrong places

wiersze, cytaty

[piekielny-ogar]

I

To ciało to jedynie kompost

Znajome twarze bardziej przypominają

witraże okien starych kościołów;

przepełnione barwami

i świętością,

od której odwracam twarz.

To ciało to jedynie kompost.

Jedynie gnój,

z którego wyrasta chwast po chwaście.

II

Gdy nie mogę nocami zasnąć,

śnią mi się korzenie, wychodzące

z moich bioder i pnące się w stronę nieba,

aż przeobrażą się w koronę drzewa.

Słońce pada kolorowymi smugami,

przebijając się przez szkło

i pada mozaiką na liście.

III

Zalążek pośród ziemi.

To ciało to jedynie gnój.

Ta dziura sięga tak głęboko jak tylko sobie wyobrażasz.

Ziemia;

niebo;

i gnój.

[piekielny-ogar]

I wtedy, i wtedy, i wtedy...

Mówią, że światło nie dociera

do głębin oceanu.

Rolety w pokoju blokują słońce.

Kładę się na podłodze.

Tak musiala czuć się Ofelia,

gdy jej ciało dryfowało w otchłani.

Żaden dźwięk nie dotrze, gdzie

nie ma cząsteczek.

Chcę przez to powiedzieć,

że mój pokój to próżnia, a moje ciało

to jedynie gnój,

który kiedyś zjedzą robaki.

Chcę przez to powiedzieć,

że moja głowa cały czas jest pod wodą.

Że moje ciało nie jest już moje.

Chcę przez to powiedzieć,

że życie to jedynie ciąg przyczynowo-skutkowy.

A ja jestem na trzeciej stronie, gdzie bliżej

mi do drzew, do chmur, do trawy,

aniżeli do czyichś rąk, do głosu.

[piekielny-ogar]

Do duszy to wszystko

Rozmawiałem wczoraj z księdzem

Do nieba nie pójdę

Za dużo we mnie

Wszystkiego

Za dużo części

Za dużo pokut

Zdrowaś Mario

Musi mieć jakieś granice

Pokrywania czyichś grzechów

Nawet jak wypowie się ją tysiąc razy

Ksiądz kazał przeprosić wszystkich

Którym wyrządziłem krzywdę

Nie wiem gdzie znajdę teraz

Kolegów z liceum

I pijaków których widziałem raz w życiu pod sklepem

Nie wiem gdzie zdnajdę siebie sprzed kilku lat

Do duszy to wszystko

Nich będzie i piekło

Albo wielka puska

Niech będzie bycie duchem

Lub reinkarnacja w kota

Kolana mnie bolą już od tego klęczenia

[piekielny-ogar]

Parzą mnie słowa w gardle

A może to trzy kieliszki wódki

Które wypiłem w ostatnich 10 minutach

To chyba tylko moja wątroba

I słaba głowa

Ale mam chęć podejść do ciebie

I zapytać się jak życie

Pogadać jak człowiek z człowiekiem

O brzydkiej pogodzie

O najbliższych świętach

Nawet o tej całej polityce

Która mnie nie obchodzi

Zamiast tego siedzę przy stole

Czwarty kieliszek, zaraz piąty

Kręci mnie w brzuchu

Zastanawiam się czy to motyle

Czy tylko alkohol

[piekielny-ogar]

Like the old dog

I chewed my anger

Until it was nothig but the mush

In my mouth

The salvia dripping from my chin

This volatile state of rage

Burning between my ribs

And dying at the top of my tounge

[piekielny-ogar]

Jesteś jedynym miejscem w tym mieście możliwym do dotknięcia

Pośród kamieniczek spacerują mary z niewyraźnymi obecnościami

Przechodzę z prawej storyny na lewą

Z lewej na prawej

Staram się wyodrębnić kształty

Między nieścisłościami umysłu

W tym wielkim nieobecnym mieście

Jesteś jedyną stałością której mogę dotknąć

[piekielny-ogar]

Pająk spod łóżka

wychodzi na dywan.

Ja spod kołdry -

wychodzę na ludzi.

Wczorajsza kawa

wciąż stoi na biurku;

Buty wciąż stoją

na macie.

Pajęczyny, wciąż nowe,

pojawiają się ukradkiem.

To grzech -

być tak nieistotnym,

że wszyscy depczą

ci po piętach

lub odnóżach.

[piekielny-ogar]

There's a creature in my backyard

And his holding my small hand

And there's swooshing in the trees

And the porch is shining bright

And he looks at me with wonder

Like I'm someone he once knew

His eyes turn to my porch light

I know he'll steal it soon

The only man I ever loved

Is the creature in the trees

With his wings and dirty feet

And the squeaks sound like a mouse

So I told him he could steal

All the lights from this world

Only if he could stay near

My beloved mothman man

[piekielny-ogar]

Zepsuła mi się pralka

Rozmawiałem z kimś kto może ją naprawić

Przez telefon

To była moja pierwsza rozmowa

Z człowiekiem od miesiąca

Miał przyjść o 10:00

Nie przyszedł

Pralka nadal jest zepsuta

Nie mam już czystych koszulek

Próbowałem zadzwonić jeszcze raz

Nikt nie odebrał

Pustki w posłowiu

Moje życie w wielkim mieście mieści się

W zamałej kawalerce na czwartym piętrze

Z zepsutą pralką

I ciszą w telefonie

[piekielny-ogar]

There is something in my bones and it wants to get out

[piekielny-ogar]

"This forest is too lively"

You fool, you utter fool, it's not the sound you must fear but the silence that follows

[piekielny-ogar]

I wanna watch the fireworks and share an orange with you

[piekielny-ogar]

maj otworzył stare rany

czerwień brudzi zielone trawy

gdziekolwiek nie pójdę

mówisz do mnie

o nadziejach na przyszłość

a ja nie mogę się pozbyć zeszłego lata

pomiędzy słowami

zapragnęłam złapać cię za rękę

w murach miasta widzę nasze odbicie

duchy krążą po ulicach

szyderczo wytykając nas palcami

"ucieknijmy" mówisz

jak wierny pies idę za tobą

choć wiem że nie dam rady uciec od siebie

[piekielny-ogar]

W którymś momencie rozeszliśmy się

na tyle, żeby już do siebie nie wrócić.

Nie mogę przypomnieć sobie

niekochania cię.

Więc dlaczego od dwudziestu lat

nie wchodzimy już sobie w drogę.

Nie pamiętam dnia w którym obudziłem się sam.

Dopiero gdy zniknął twój płaszcz,

zdałem sobie sprawę, że ciebie już nie ma.

Wciąż szukam cię po zakamarkach mieszkania.

Może zostawiłaś szalik i chciałabyś po niego wrócić?

Może chciałabyś wrócić po cząstki siebie które zostawiłaś w moim sercu?

[piekielny-ogar]

Oh... so it is December

We're so close to the Spring

So close to the warm and yet we're freezing

Soft snow of December

Let me burry myself in it

Till my cheeks redden and my eyes are glossy

And i can't feel a thing in my fingertips

Let me freeze in December

So when the Spring comes

I could feel the warm again

[piekielny-ogar]

It is November.

Oh! Grey skies... I'm so lonely in November.

Grey skies, cold nights, dark days.

I'm dying from loneliness.

And it's all in November.

[piekielny-ogar]

Powiedziałam kilka słów za dużo

I zamiast przy tobie

Siedzę sama w dużym pokoju

Na granatowej kanapie

I chociaż mi tęskno

Nie powiem ani słowa

Bo powiedziałam już za dużo