Bu arada canımı sıkan bir şey var…
Çok sevdiğim bir arkadaşım yaklaşık bir buçuk aydır biriyle görüşüyordu. Her şey gayet güzel gidiyordu. Sadece beyefendinin kariyer konusunda biraz takıntılı olduğunu söylüyordu.
Neyse, geçtiğimiz cuma beyefendi tam da bu yüzden arkadaşımla görüşmeyi bitirmiş. Çünkü kariyerli bir kadın istiyormuş ya tıp ya da mühendislik okumuş olacakmış kendisi de özel okuldan mezun babasının yanında çalışan bi tip şu hadsizin tavrına, isteklerine bakar mısınız…
İşin en komik tarafı ise, arkadaşımı tanışmak için isteyen de kendisiydi ve en başından beri arkadaşımın eğitimini, mesleğini biliyordu.
Kaldı ki arkadaşım çok iyi bir üniversiteden siyaset bilimi mezunu. Çeşitli işlerde çalıştı ve bugün de çok şükür, güzel bir bankada uzman yardımcılığı kadrosu kazandı.
Ben de bekâr ve işsizken açıkçası kimse yüzüme bakmıyordu. Ne zaman bir işim oldu, ne hikmetse(!) kısmetim açıldı.
O yüzden kızlar, bu hayatta bizim için en önemli şeylerden biri gerçekten kendi ayaklarımızın üzerinde durabilmek. Gerisi boş.
Allah hepimizi kıymet bilen, iyi insanlarla karşılaştırsın amin.
