polskie słowa

[polskieslowa]

Doll parts

Hej, tu możecie zobaczyć moje zdjęcia! ;)

[polskieslowa]

Kocham go, jak stąd do piekła i z powrotem; kochałam niegdyś, kocham teraz i kochać będę.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

Ponieważ oddałam się tobie całym sercem z własnego wyboru (choć czyniąc to nie wiedziałam, że będzie bolało, bolało mnie przez wieki) i, być może, wiem teraz, a czego bym się nigdy nie dowiedziała, gdybyś uczynił moje życie prostym i pozwolił mi żyć z tobą (na dowolnych warunkach, byle z tobą) - wiem teraz jak wielce, przerażająco i totalnie cię kocham, bezkompromisowo, nie zważając na me wątpliwości, nawet teraz.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

W nocy, pełnej koszmarów, miałam nadzieję, że nie jestem z tobą związana miłością nieodwołalną, na zawsze. Wciąż walczyłam, by uwolnić się, jak od imienia, co mogło być dzieckiem, a mogło i złośliwym guzem; pewności nie było, tylko strach. Lecz choć płakałam (ileż to, Boże) i biłam głową o pręty łóżka, myśląc w rozpaczy, że jeślibym umierała i zawołała cię, mógłbyś się pojawić, odkryłam to, czego obawiałam się najbardziej. Odkryłam, że nie możesz mnie uwolnić ani zwrócić mi mojej duszy; że nie leży to w twojej mocy. Mógłbyś mieć tuzin kochanek i tuzin języków i tuzin krajów, a ja mogłabym wierzgać i miotać się; nie zerwałabym więzów.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

Rozkoszuję się tym wszystkim; byłam taka spięta i surowa przez ostatnie miesiące. Dwa miesiące sama. Napawam się nagłymi atakami płaczu, wypłakuję swoje wnętrzności.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

Przywołuję w pamięci nazwiska, myśląc: czy jest tam kto? Usłysz mnie, weź mnie do swego serca, bądź dla mnie ciepły i pozwól płakać, płakać, płakać.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

I znów pożera mnie mrok: gnębi mnie strach przed zgnieceniem w wielkiej ciemnej maszynie, roztarciem w suchy pył przez obojętne koła młyńskie przypadku.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

Sądzę, że zawsze już będę nadwrażliwa, odrobinę paranoiczna. Ale jestem także tak cholernie zdrowa i odporna. I szczęśliwa jak nie wiem co.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

Znów czuję przepaść pomiędczy moimi pragnieniami i ambicjami a tym, co potrafię.

Sylvia Plath, Dzienniki 1950-1962

[polskieslowa]

[polskieslowa]

[polskieslowa]

dziękuję Wam za drugi tysiąc! ;)

[polskieslowa]

[polskieslowa]

[polskieslowa]

[polskieslowa]

[polskieslowa]