
@theartofmadeline
Sweet Seals For You, Always
★
Noah Kahan

#extradirty
No title available
Fai_Ryy
macklin celebrini has autism

Game Changer & Make Some Noise
Cosimo Galluzzi
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

roma★
No title available
Phantogram Three
todays bird
The Bowery Presents
occasionally subtle
art blog(derogatory)
TMBGareOK. The Official They Might Be Giants tumblr
untitled
seen from Spain
seen from Dominican Republic

seen from United States

seen from Saudi Arabia
seen from Costa Rica
seen from United States
seen from United States
seen from Türkiye
seen from United States

seen from Bangladesh
seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Portugal
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Argentina
seen from Iraq

seen from Japan
@pqisysgs
“Uykuyla dinlenemeyecek kadar yorgunum artık…”
— John Steinbeck
Şöyle bir şey okudum dün, çok beğendim: “İnsanlara artık kazanmak yetmiyor, başkalarının kaybettiğini de görmek istiyorlar.”
Elbet bir gün anlatırım sana sustuklarımı.
Çok sıkılmışsın, daralmışsın kafanı kaldırıp gökyüzüne bakmak istiyorsun ama ona bile dermanın yok.
...öyle anlar vardır ki sözcükler bi işe yaramaz, şuan da ağlayabilmeyi, her şeyi gözyaşlarımla söylemeyi, anlaşılmak için sözcüklere başvurmak zorunda kalmamayı bende çok istiyorum.
İçimi bir soğukluk kapladı Olric.
Atilla İlhan’ın şu cümlesi gibi: “ Yalnızım belki, belki ne yapacağımı bilmiyorum. Fakat kötü değilim sadece yaşamak zorlaşıyor ve birçokları gibi bir dümenini bulamıyorum.”
Susuyorum. Çünkü insan evvela, İncindiği yerden küsüyor dünyaya.
Ve öyle korkunç bir acı vardı ki bu gözlerde, ağlamak istese bile ağlayamazdı
İçine kurt düşüren o kötü şeyleri hissetmekten daha kötü bir şey varsa, o da hislerinin seni yanıltmadığını gördüğün anlardır.
Neyin var diyorlar dalga geçer gibi. Kesilmek için can atan bileklerim var , acıların var , bir hiç uğruna hiç olmuşluğum var , yasını tuttuğum çocukluğum var , karanlık sabahlarım var , duvarlarla konuşmuşluğum var , gökyüzüne bakamayışkarım var , küllükte boş yer arayışlarım var , iyiyim yalanlarının arkasına saklanışlarım var . Anlamıyorlar , bilmiyorlar , duymuyorlar beni . Ben ölüyorum be... Geçer dedikçe geçmiyor , biter dedikçe bitmiyor. Her gün daha fazla eksiliyorum , her gün daha fazla tükeniyorum. Daha kötü ne olabilir ki dedikçe, daha kötüsü oluyor...
Allahım nolur bi kere hayali dikilsin karşımda, söz kimseye söylemem. Şizofren olayım hasta olayım gerekirse ama ne olur göreyim bir kere.
Bu sabah kalktığımda dağınık saçlarımı önemsemedim, düğmeleri çıkmış gömleğimi düzenlemedim, sabahın şafağında ışıyan günü aldırmadım, perdeyi çektim. Yürürken çizgilere bastım, koşarken insanları umursamadım. Güzel bir kız gördüğümde dışımdan ne kadar güzel dedim, gülümsedi. Ben bugün düşmeyen gözyaşlarıma anlamlar kattım. Bugün nasıl söylesem, uzun zamandır ölü olduğumu hissettim.
İliklerime kadar yaşadığım o acıyı hissetmiyorum artık. Söylesene küçük geçtimi yoksa alıştım mı?
“Okur musun, Gözlerimden akan kelimeleri?”
— Tomris Uyar