antifahalkidas

Όσα δεις και ακούσεις σε τούτο το blog συνθέτουν μία απόπειρα αποτύπωσης της "κουλτούρας" των ανυπότακτων αυτής της κοινωνίας. Όλων εκείνων που αρνούνται πεισματικά να γίνουν έρμαια του φόβου και της φρίκης στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, επιλέγοντας συνειδητά να ζουν σαν αγρίμια σε βαθύ σκοτάδι. Αντισυμβατικοί και τρελαμένοι !

[proletculture]

Ως ελάχιστο χρέος για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον στεκόμαστε δίπλα στις αδελφές μας, τις πολυεθνικές εργάτριες.. Στεκόμαστε δίπλα στη SANAA TALEB!Αλληλεγγύη και μίσος ταξικό! ROLL UP από το antifa shalala,antifa lab &συντροφισσες/συντρόφους αντιφασίστες. απρίλης _16 http://www.antifalive.gr/2016/04/sanaa.html

[7-yx]

καρτολίνα που κυκλοφόρησε στην Αθήνα τον Μάρτιο 2016

[7-yx]

καρτολίνα που κυκλοφόρησε στην Αθήνα τον Μάρτιο 2016

[proletculture]

αφίσα που κολλήθηκε από το antifa shalala στο ευρύτερο "ιστορικό κέντρο", μεταστρέφοντας ένα ηλίθιο διαφημιστικό project του αγαπημένου μας υπουργείου τουρισμού.

http://www.antifalive.gr/2016/03/antifa-shalala.html

[proletculture]

η SANAE TALEB δίνει μία μάχη για όλες και όλους μας κόντρα στους πολιτισμένους κανίβαλους αυτού του κόσμου . και θα είμαστε δίπλα της.

τρίτη 26/1_δικαστήρια ευελπίδων_ώρα 9:00

[proletculture]

Our sharp blade eyes cut like knives we are the risky posterity seekers our bare dark brains buried alive we are the delicate sensitive meekers you may get us down
 with your guns under perfect disguise 
you may set us aside 
but again from the dead we ll rise cause of the spark of our gaze 
the might of our steps 
the bold of our smile the swing on our hips 
 the craze of our trips 
the flash of our face

[proletculture]

αφίσα που κολλιέται στο κέντρο της Αθήνας απ΄ τους “proletariat youth”

[proletculture]

Αφίσα που κολλιέται στην πάτρα ενάντια στη νομισματοποίηση της πολιτικής,την απώθηση των εργατικών μας συμφερόντων και τα μαλακισμένα ψευτοδιλήμματα!

https://anatopia.wordpress.com

[7-yx]

Συμβαίνει τώρα στην Αμερική

Στις ΗΠΑ, εδώ και 3 χρόνια, οι χαμηλόμισθοι των αλυσίδων fast food έχουν ξεκινήσει έναν αποφασιστικό αγώνα για διπλασιασμό του κατώτερου ωρομίσθιου. Από 7,25 δολάρια στα 15.

Ξεκίνησαν λίγοι, πολύ λίγοι, σε δυο - τρεις πόλεις. Και κόντρα σε κάθε πρόβλεψη, τώρα το κίνημα για 15 δολάρια κατώτερο ωρομίσθιο είναι ένα τεράστιο κύμα δεκάδων χιλιάδων, που έχει απλωθεί σε όλες τις ΗΠΑ, και σε πολλές ακόμα κατηγορίες εργαζόμενων, απ’ τα ξενοδοχεία και τα βενζινάδικα ως τον καθαρισμό και τις οικοδομές. Και ο αγώνας συνεχίζεται.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ για τις δράσεις των χαμηλόμισθων στις ΗΠΑ και το 7ψχ στην Αθήνα

ΚΥΡΙΑΚΗ 8/6, 7.30μμ

Θέατρο ΔΥΝΑΜΟ, Παραμυθίας 28-30 Αθήνα, Κεραμεικός

[proletculture]

http://kataxnia.bandcamp.com/

[proletculture]

>Κλεφτές ματιές στα τρεμμάμενα φώτα που πηγαινοέρχονται σε μία ταλαιπωρημένη άσφαλτο. Παιχνιδίσματα με τις σκιές γύρω από τσαμπουκαλεμένες, βρώμικες κολόνες. Ανάμεσα σε βαριεστημένους ταρίφες που περιμένουν την επόμενη κούρσα. Απέναντι από 24ωρα φαγάδικα όπου το λουμπεναριό συναντιέται με την πείνα του πάνω σε πλαστικά τραπέζια. Πλάι σε ντάγκλες. Και αλκοολικούς που θα σου πουν μία κουβέντα χωρίς να ξεσυνερίζονται τα νυσταγμένα μάτια σου. Μετανάστες που περιμένουν το επόμενο 11. Μπάτσοι που δεν τους έκατσε αυτό το βράδυ να πετύχουν τα τσογλάνια. Ακροδάχτυλα που καταλήγουν ζωντανές χρωματικές παλέτες. Μικρά αποδεικτικά στοιχεία. Ένας δείκτης αποκαμωμένος από την μάχη με τη μισοβουλωμένη βαλβίδα. Μία ανάσα που βρωμάει από τη νυχτιά. Αλλά στο τέλος, επιτέλους, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που στέκονται μέσα από τα πλαστικά, ανά τόσα μέτρα στους δρόμους της μητρόπολης, όρθιοι, χαμογελαστοί, λουσάτοι, έχουν να πουν και κάτι. Για την αποψινή νυχτιά και για τις (ταξικές) κόντρες αυτού του κόσμου.

http://www.antifalive.gr/2015/05/antifa-shalala.html#more

https://kyriosflanerios.wordpress.com/2015/05/08/%CF%80%CE%B5%CF%82-%CF%84%CE%B1-%CE%B2%CF%81%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B1-3/

[proletculture]

κύμα η οργή και μέρα τη μέρα / εγώ μέσα τους νιώθω να πνίγομαι / και μοιάζει κάθε ελπίδα μου με άφωνη κραυγή που ανατέλλει / κάτω από τη λάσπη της σιωπής που σκεπάζει την πόλη

http://sarabante.bandcamp.com/

[proletculture]

κάποια χρόνια πριν...από το καφενείο των ανέργων

http://autonomia.gr/autonomia/cafe/cafe.html

[proletculture]

https://lightbearerband.wordpress.com/

[proletculture]

 αφίσα από το antifaBZproject

https://anatopia.wordpress.com/

[proletculture]

Φρέσκα αυτοκόλλητα των ΔΙΑΡΡΗΚΤώΝ !

ΟΙ ΔΙΑΡΡΗΚΤΕΣ της φοιτητικής κουλτούρας είναι μία αυτόνομη συνέλευση φοιτητριών και φοιτητών από τις σχολές της αθήνας και λειτουργεί αυτόνομα από και εχθρικά σε media,κόμματα και παρατάξεις,καθηγητές,ερευνητικά,ΜΚΟ και λοιπούς θεσμικούς φορείς.

*για κείμενα,προκηρύξεις,παρεμβάσεις,αφίσες,αυτοκόλλητα ή ό,τι άλλο...

τσεκάρετε εδώ:https://diarriktes.wordpress.com/

[proletculture]

Τρεις μέρες, τρεις νεκροί.

Νωρίς το ξημέρωμα, όταν γύρισε το κλειδί της εξώπορτας, δεν τον περίμενε καμία έκπληξη. Το γεγονός σαν τέτοιο, σα μία στιγμή του θεάματος, ήταν αρκετά χαμηλά. Πάνω του αναπηδούσαν υπέρτιτλοι για την εθνική διαπραγμάτευση, για τα αστυνομικά τμήματα που έμειναν χωρίς θέρμανση και κάτι φωτορεπορτάζ με ξέκωλα, ιδανικά για ξενυχτισμένες μπυροκοιλιές που βρωμάνε σπέρμα και ιδρώτα. Κούρνιασε στην πολυθρόνα. Αναρωτήθηκε για τη ματαιότητα των επιλογών του, συναντήθηκε -αφού προσπέρασε τόνους φιλανθρωπίας- με την αναισθησία των καιρών, (ξανα)θυμήθηκε ότι ζει σε μία γαμημένη κοινωνία που ξύπνησε αριστερή ενώ το προηγούμενο βράδυ κοιμόταν παθιασμένα με την ακροδεξιά, έφερε μπροστά του τα μάτια των ανθρώπων που ήταν μαζί λίγο νωρίτερα. Βαριά από την κάπνα, κουρασμένα από την αμηχανία των στιγμών, ξενυχτισμένα στον χρόνο. Αλλά ήταν εκεί.

Τρεις μέρες, τρεις νεκροί. Ο Σαγιέντ, ο Μοχάμεντ, και ένας ανώνυμος στο αλλοδαπών της Θεσσαλονίκης. Και αυτοί ήταν εκεί. Σε ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης, σε ένα κρατητήριο. Έγκλειστοι, όχι από επιλογή τους. Και οι διπλανοί τους, που ήταν επίσης εκεί, έπραξαν την μικροεξέγερσή τους. Έκαναν κτήμα τους το νεκρό σώμα του Μοχάμεντ, ήταν και το δικό τους σώμα. Αρνήθηκαν να το παραδώσουν στους ανθρωποφύλακες.

Το άλλο πρωί, ήταν και αυτοί εκεί. Όχι από μέσα, απ΄έξω απ΄τα συρματοπλέγματα. Ο υπουργός της αστυνομίας, κυβερνητικό κλιμάκιο, αριστεροί διαμεσολαβητές. Η γλώσσα της εξουσίας υποσχέθηκε ότι θα κλείσει την Αμυγδαλέζα. Δεν ψέλισσε τίποτα, όμως, για τη συνθήκη της διοικητικής κράτησης, αυτή που αιχμαλωτίζει χιλιάδες ανθρώπους σε κελιά και κοντέινερ ανά την επικράτεια. Η γλώσσα της εξουσίας ντύθηκε στ΄ αριστερά. Τόσο γοητευτική και ελπιδοφόρα που ακόμα και η αποστροφή του υπουργού ότι τα όσα λέει δεν αποτελούν καμία μομφή για τους εργαζόμενους στην Αμυγδαλέζα, ακούστηκε σα μία υψηλή νότα σε ένα σοπράνο κομμάτι ξεπλύματος των ανθρωποφυλάκων του κολαστηρίου.

Τρεις μέρες, τρεις νεκροί. Ο Σαγιέντ, ο Μοχάμεντ, και ο Ανώνυμος. Περιμένουν την πράξη μας. Περιμένουμε την πράξη μας. Σαγιέντ, Μοχάμεντ, Ανώνυμε, στείλτε ένα γεια εκεί που είστε και στον Σαχζάτ. Και στον Μπαμπακάρ. Και σε πολλούς άλλους που κάμποσοι από εμάς θυμόμαστε, είχαμε φίλους. Όχι, όσοι ζούμε σε αυτόν τον τόπο δεν είμαστε όλοι κανίβαλοι. Και κάθε φορά, με το σώμα σας και τη φωνή σας, μας υπενθυμίζετε γιατί (πρέπει να) τον μισούμε τόσο πολύ.

https://kyriosflanerios.wordpress.com/