Soms vraag ik mij af waarom er vaak (door spirituele leiders/mensen) wordt gezegd dat we bevrijdt moeten worden van onze egos.
Ik was mij erg bewust van mijn ego toen ik mijn tweede truffel trip had. Ik ervaarde een ego death en voelde mij erg bang en verdwaald omdat ik letterlijk niet wist wie en wat ik was. Ik was gewoon een kern en toen ik in de spiegel keek was die persoon in de spiegel ook een vreemde.
Daarna besefte ik wel dat de ego belangrijk is in onze bestaan, anders zouden wij die in de eerste instantie niet hebben.
We hebben de ego nodig om een sollicitatie gesprek te voeren, als uiting in je creativiteit, de manier van kleden, in het algemeen om interactie met andere mensen te hebben.
Wat ik persoonlijk denk wat verkeerd is om te doen om te leven alleen met de egoperceptie. Zoals ik net al zei hebben wij niet voor niks een ego gekregen, maar wij hebben ook die inner person, wat gedreven wordt door onze intuïtie.
Die hebben wij gekregen om keuzes te maken, solliciteren naar een baan, en nogmaals in je creatieve uiting.
Als er een balans is tussen dat dan denk ik dat je als mens een volwaardig bestaan kan leven.
Natuurlijk is elk bestaan waardig.
En om terug te komen op spirituele leiders, jezelf een spirituele leider noemen is ook deel van hun eigen ego, omdat je jezelf identificeert met iets.
En dat hoeft niet perse verkeerd te zijn, als dat helpt bij het bewandelen van je pad.
Maar ik voel mij echt geïnspireerd op wat Koi zei dat je als mens jezelf niet moet defineren met iets of een practice, omdat je als persoon dan vast gaat zitten in die rol want jij bent dat en niets anders.
En dat kan jou groei tegenhouden.
areudirty
jbbartram-illu
izzy806
dailybridgerton
baratheonpilled
stormborns