randomSMC @randomsmc-blog - Tumblr Blog

"Friday."

Hihintayin kita sa katipunan station ng ilang minuto o oras man yan. Para lang makita at makausap ka. Sabi mo mauna na ako pero ayoko. Pagdating hindi magpapansinan, minsan masungit, minsan ok lang, minsan tahimik, minsan maraming kwento sa isa't isa. Dadating na ang tren sakay na. Hinihintay maglegarda station tapos bababa na. Lakad ulit kain muna sa mcdo o bili sa lawson/7eleven. Paborito mo ang kitkat kaya binilan kita dahil gusto ko ngumiti ka. Pasok na sa school, pacheck ng bag kay manong guard at itap ang ID. Ihahatid kita hanggang SFC. Sabi mo huwag na ako umakyat pero makulit ako. Gusto kita ihatid hanggang 3rd floor. Di ka pumayag pero sinundan padin kita sabi mo thank you sabay yakap at bye. Masaya ako at hindi ako mapapagod dahil ikaw lang ang bumubuo ng araw ko.

"Dati"

Namimiss ko na pumasok ng maaga, lakad papunta sa sakayan ng fx tapos maglakad sa overpass papuntang santolan station ng lrt, itap yung beepcard at maghintay ng tren, sumakay at bumaba sa legarda station at maglakar muli papuntang gastam. Maaga pa daan muna ng lawson/7eleven/mcdo bili muna ng kape. Tapos pasok na sa school, pacheck ng bag kay manong guard at itap ang ID. Maaga pa kaya hintay muna ng kaklase sa lobby tapos akyat na. Buksan ang ilaw at aircon. Tapos usap usap lang hintay ng 7:30 sa pagdating ng prof. Hintay uli matapos ang klase hanggang sa magbreaktime na. Sabay sabay bababa tapos meeting sa tapat ng parking lot kung saan gusto kumain. Kapag hindi nagtitipid sa fastfood, kapag nagtitipid naman sa siomai, shawarma at sisigan nalang. Maaga pa tambay muna sa vacant na classroom, usap usap lang hanggang magtime na. Walang prof, kain uli sa labas ng tusok-tusok o turon sa canteen na hindi amoy ulam. Hintay ng uwian. Time na uwian na meeting uli sa tapat ng parking lot kung uuwi na ba o gagala muna. Walang uuwi hanggang walang maglalakad paalis. Tapos mag-bye bye na sa isa't isa na para bang di uli magkikita bukas. Uwian na sabay sabay ang TEAM GASTAM at TEAM RECTO.

"Estudyante"

Nakakamiss maging estudyante yung mga kaibigan, walang pressure, walang stress, madaming free time, may baon everyday, maagang uwian, sabay sabay kakain at uuwi, gala gala kung san san, hindi hapit sa deadline, may sapat na tulog, minsan seryoso madalas petiks.

Ang bilis ng apat na taon na lumipas, ngayon nagttrabaho ka na, papasok ng maaga uuwi ng gabi, puro pressure at stress sa workloads pero wala naman talagang trabahong madali lahat pinaghihirapan. Ang importante magkakasundo kayo ng mga workmates mo. Lahat pagod, lahat stress, pag-uwi magbibihis, linis, kain, konting social media tapos matutulog na.

Wala ng oras para makasama ang mga kaibigan o pamilya. Kahit na hindi ka masaya sa ginagawa mo kailangan mo tiisin at magiging worth it din ito. Isipin mo lahat ng pangarap mo at patuloy kang mangarap, bawat araw ay panibagong hakbang patungo sa pagtupad nito.

Tandaan mo na mabilis lang ang oras. Kung masaktan, malungkot o mahirapan ka man pilitin mo bumangon, kung madapa ka tumayo ka dahil walang ibang tutulong sayo kung hindi sarili mo lang din. Bawat pagsubok na haharapin mo ang huhubog sayo para mas maging matatag at matapang. Magbibigay aral sa iyong buhay.

Tanging sarili mo lang din ang magddesisyon kung masaya ka nga ba dahil kuntento ka na sa kung anong meron ka. Patuloy lang sa pagsabay sa agos ng buhay, huwag sumuko at laging humingi ng gabay sa Diyos dahil kahit iwan ka man ng mga tao sa paligid mo, hinding hindi ka iiwan ng Diyos. Lahat ng bagay may rason kung nasaan ka man ngayon may dahilan ito.

"Miss na kita sobra..."

Kapag naaalala ko yung mga panahon na masaya lang tayo wala pang iniisip masyado madami pang oras para sa isa't isa. Nakakamiss yung mga kwentuhan simula umaga hanggang madaling araw na hindi matatapos hanggang gusto mo na matulog.

Nakakamiss yung mabilis na reply mo sa mga chat ko pakiramdam ko may halaga talaga ako sayo, na masaya kayong dalawa. Usap sa chat, text at personal. Yung magbibigay talaga kayo ng oras para sa isa't isa. Nandyan palagi sa saya at lungkot. Hindi lilipas ang isang linggo na hindi kayo magkikita kahit gaano man kabilis o katagal sapat na yung pagkakataon makasama mo lang yung taong yun.

Pero walang permanente sa mundo habang tumatagal naglalaho din yung mga bagay na nakasanayan mo na. Akala mo palaging masaya pero sa huli magbabago din pala ang lahat ang yung sayang naramdaman mo ay may kapalit din na sobrang sakit.

Ang tanging natira nalang ay ang ala-ala ng kahapon. At yung pagmamahal mo sa taong yun na kahit hindi naging kayo alam mo na walang makakapalit sa lugar nya sa puso mo. Yung sa sobrang pagmamahal mo binigay mo na lahat at mas inuna mo pa sya kesa sa sarili mo. Makita mo lang sya na masaya, masaya ka na rin kahit na hindi na ikaw yung dahilan bakit sya masaya.

Kahit masakit tanggapin na hindi nya mapapantayan yung pagmamahal mo sa kanya. Tatanggapin mo nalang dahil alam mo na hindi naman talaga magiging kayo. Kahit subukan mo man sya kalimutan hindi mo magawa pero masasanay ka rin. Darating din yung panahon na mawawala yung nararamdaman mo sa kanya at makakaya mo na uli kahit wala sya dahil sa huli kaibigan lang naman talaga ang tingin nya sa iyo.

“I loved you.”

Past tense na, kasi tapos na.

Sana matapos na yung nararamdaman ko.

Na hindi mo naman naramdaman para sakin.

Kahit ilang beses ko man sinabi.

Kahit ilang beses mo man narinig.

Kahit ilang beses ko man pinaramdam.

Siguro natakot na ako.

Nakakapagod na kasi minsan.

Siguro natakot ka din.

Baka may magbago satin.

Kahit hindi ako lumaban.

Ang importante may taong magmamahal sayo.

Mawala man ako sa tabi mo.

Alam ko na hindi ka nag-iisa.

Maging mag-isa man ako.

Alam ko na darating din yung para sakin.

Siguro hindi nga ikaw yung para sakin.

Kasi kahit pilitin ko man hindi talaga.

Pasensya ka na kung magbago man ako.

Pasensya ka na kung di ko sinabing nasasaktan ako.

Makita ka na masaya sa piling nya.

Sana naging masaya ka din sa piling ko.

Kailangan ko na lumayo sa iyo.

Gusto ko na malimutan yung nararamdaman ko.

Wala rin naman patutunguhan.

Masasanay din ako na wala ka.

Masasanay ka rin na wala ako.

Hahanapin mo rin ba ako.

Maalala mo rin kaya ako.

Iisipin mo rin ba ko bago ka matulog.

Tatahimik nalang ako sa isang sulok.

Hindi naman sa duwag ako.

Sapat na sakin na kahit isa satin maging masaya.

Kahit hindi ako.

Kasi simula palang ikaw na lagi kong inuuna.

Napagod na din ako maghintay.

Sigurado naman ako na iba yung hinihintay mo.

Kasi kinalimutan mo na ako.

Pumikit ka nung nasa harap kita.

Hindi mo ko pinakinggan.

Hindi mo ako kinausap.

Palagi na lang ba ako yung mauuna.

Ako nalang palagi yung naghihintay.

Gusto ko rin naman hintayin rin.

Ako nalang palagi yung nasasaktan.

Gusto ko rin naman maging masaya.

Ako nalang palagi yung nagmamahal.

Gusto ko rin naman mahalin.

Minsan nakakalito.

Minsan sigurado.

Mahal ba talaga kita.

Baka masaya lang talaga ko.

Pero bakit ngayon nasasaktan ako.

Kasi nagbago ka na.

Kaya ang tanging hiling ko.

Mahalin ka rin nung taong mahal mo.

Ayoko na maramdaman mo yung mga naramdaman ko.

Sana hindi ka nya saktan.

Sana huwag mo ko mamiss.

Sana hanggang dito nalang talaga.

An open letter for my inspiration,

Una kitang nakita sa fx nung nagkasabay tayo, umaga papasok tayo, taga dito ka lang samin at hindi ko inakala na iyong araw na yun hindi lang pala isang ordinaryong araw para sakin, yun pala yung araw na makikilala ko yung isang tao na matagal bago mawala sa isip ko yung tao na di ko inakala na magkakaron ako ng paki-alam sa buhay nya.

Ilang tao ba naman kasi ang nakikilala natin sa isang araw na di mo alam na yung pagtingin mo sa kanya magbabago ng ganun kabilis. Kahit di mo sya kilala, yung nakatatak lang sa isipan mo yung mukha nya tapos buong araw mo na sya iisipin. Bago ka matulog. Hahanapin mo sa facebook kahit di mo alam yung pangalan aasa ka nalang sa profile picture nya. At araw araw sa pagpasok mo umaasa ka na makasabay mo sya uli katulad ng una mo syang makita.

Pero may mga bagay na hanggang dun nalang siguro talaga hanggang tingin ka nalang sa kanya. Hindi mo sya kaya kausapin, hawakan o lapitan man lang. Kaya paano ka ba naman nya makikilala.

Sya yung tipo ng lalake na sa unang tingin mo palang alam mo na may future ka sa kanya. Makikita mo na agad sa mukha nya yung kabaitan nya, tapos yung matalino hindi porket nakasalamin sya pero ramdam mo naman na iba sya at yung katangkaran nya kaya siguro umabot sya sa isip ko. Mahilig sya magheadset siguro dito nya nalang din na-eexpress yung feelings nya sigurado pakiramdam nya na kapag mag-isa sya yung music nalang ang karamay nya katulad ko. Madalas ko sya makita na mag-isa lang habang naglalakad papunta at pauwi galing paaralan at kapag nag-aaral sya sa library.

Ilang buwan din ang lumipas na hindi ko parin alam ang pangalan nya at hindi rin sya kilala ng mga kaibigan ko pero ayoko na hanggang mukha lang yung malaman ko tungkol sa kanya gusto ko malaman yung buhay nya. Kaya pinilit ko hanapin sya sa facebook umaasa na makita ko sya gamit ang profile picture nya. Kahit na di ko alam yung course nya o mga mutual friends naming umaasa padin ako na mahanap sya.

Scroll dun at scroll dyan hanggang nahanap ko din sya kahit sumakit man ang kamay ko ang importante nakita ko sya. Hindi lang mukha nya kundi malaman din ang pangalan nya. Nagulat ako dahil hindi lang pala nag-iisa yung mukha mo dahil may kakambal ka hindi ko inakala na magkakagusto ako sa isang tao dun pa sa may kakambal kaya lalo ako naging interesado sa buhay mo.

Kahit hindi na uli kita nakasabay sa fx masaya naman ako na nakikita parin kita sa loob ng campus. Hindi mo alam kung gaano ako kasaya tuwing nakikita kita yung pagod ko nawawala, yung lungkot ko napapalitan ng ngiti at higit sa lahat humihinto yung paligid ko at lalo ako naiinspire mag-aral.

Isa sa pinaka-masayang ala-ala ko ay yung nagbenta ka ng cheesecake at syempre bumili ako yun yung araw na una kong narinig yung boses mo nung nagthank you ka at inabot ko sa kamay mo yung bayad sobrang buo na yung araw ko.

Sumunod pa yung araw na nagkaroon ng job fair at nandun ka din nakapila ka at ako yung nasa likod mo kahit na hanggang dun lang masaya na ko bonus na yung makita ko yung address at cellphone number mo sa resume mo.

At yung makita ko kayong dalawa ng kambal mo sa personal na hindi ko malaman kung sino ka at sino sya pero syempre ramdam ko naman. Sobrang nawala yung pagod ko at worth it pumila ng mahaba lalo na pag nandun ka. Kahit hindi man kita nakasabay uli sa fx dahil malayo yung distansya sapat na sakin yung makita ko kayong magkasama.

At ngayon parehas na tayong gagraduate pero sana di ito yung huling taon na makita kita. Sana makasalubong o magkatagpo uli ang ating mundo. Kasi ikaw lang yung mundo ko. Kahit di mo man ako kilala o nakilala gusto ko lang malaman mo na salamat sa mga oras na ikaw yung naging dahilan ng ngiti ko at is aka sa mga naging inspirasyon ko.

Sana maging masaya ka rin tulad ng saya na ibinigay mo sakin kahit na hindi man ako yung rason.

Sapat na sakin yung nakilala kita kahit hanggang dun lang.

Sa totoo lang hindi ko alam kung mahal na ba kita o masaya lang talaga ko kapag nakikita kita. Kasi hindi ko pa alam yung pakiramdam ng mahalin at magmahal.

"Dulo"

Akala ko noon kapag umabot na kayo ng ilang taon tapos kayo parin kayo na magiging habangbuhay.

Pero ngayon nagbago yung pananaw ko na yun. Kahit gaano katagal mo man nakasama ang isang tao kung hindi mo na ito mahal lahat ng pinagsamahan nyo ay mawawala lang din ng parang isang bula.

Kung paggising mo hindi na sya yung unang taong gusto mo makita pagdilat ng mga mata mo.

Yung hindi mo na hinahanap yung higpit ng mga yakap nya at matatamis nyang ngiti sa kanyang labi.

Hindi na sya yung unang taong sinasabihan mo ng mga masasaya at malulungkot na pangyayari sa araw mo.

At hindi na sya yung taong gusto mo makasama sa pagtanda at pangarap sa buhay.

Ang hirap labanan ng puso kahit alam ng isip mo na mali na yung nararamdaman mo.

Unti unting nagbabago yung mga masasayang ala-ala at pilit mo binabalikan yung mga naging dahilan kung bakit mo nga ba sya pinili.

Pero may mga bagay na hindi na mababalikan at mapapalitan na lamang ng mga ala-ala.

Kaya sa isang relasyon hindi nasusukat kung gaano ba kayo katagal kung hindi nyo naman na mahal ang isa't isa mauuwi lang ito sa pagwawakas.

"Ala-Ala"

May mga bagay na mahirap ipaliwanag.

Tulad nalang ng bakit mo sya nagustuhan, minahal at bakit ka nasasaktan ngayon.

"Sabi nga lahat ng nagmamahal nasasaktan".

Pero mas masakit parin pala talaga kapag akala mo meron yun pala wala talaga.

Ang hirap tanggapin sa umpisa pero masasanay ka din.

"Time will heal" lahat ng sugat at sakit na meron ka ngayon hihilom din yan sa tamang panahon.

Siguro nagmahal ka lang talaga ng sobra at nalimutan mo na magtira sa sarili mo.

Ang tagal mo din naman kasi magmahal kaya ang tagal mo din tuloy makalimot.

Pero dadating din yung panahon na magiging masaya ka din yung mamahalin ka din kahit masaktan ka man alam mo naman na may lumalaban para sayo hindi yung simula palang alam mo ng talo ka.

Kaya bumangon ka hindi pwedeng natalo ka lang ng isang beses di ka na lalaban ulit.

Wag mo madaliin ang mga bagay bagay walang madali sa simula lahat yan pinaghihirapan pero kahit na mahirap malalampasan mo rin.

Ok lang umiyak kapag di mo na kaya yung sakit kesa itago mo sa sarili mo hanggang madurog ka.

Buoin mo uli yung sarili mo kaya mo naman ng wala sya nabuhay ka naman ng wala sya kaya sanayin mo uli sarili mo na tumayo sa sarili mong mga paa.

Maging masaya ka nalang din na masaya sya hindi man ikaw yung dahilan may mga oras din naman na naging ikaw kahit na sya lang yung naging dahilan mo para maging masaya.

Wala kang dapat pagsisihan dahil nagmahal ka at nasasaktan ka ngayon magiging ok din ang lahat at lahat ng nararamdaman mo ngayon ay magiging isang ala-ala na lamang.

“Nasayang lang”

Sabi ng isip ko tama na pero sabi ng puso ko laban pa.

Paano nga ba lumaban ng mag-isa kung alam mong umpisa palang talo na.

Pinapasaya mo nga sya kahit na ikaw sobrang nasasaktan na.

Umiikot na yung mundo mo sa kanya kaya lahat ng oras mo nilaan mo na.

Nalimutan mo na sarili mo dahil inuuna mo sya.

Sana ganun lang kadali itapon yung nararamdaman mo sa isang tao.

Yung kapag hindi ka pinahalagahan makakalimutan mo na rin.

Sana mawala agad yung sakit para hindi ka na umasa ulit.

Wala talaga siyang nararamdaman para sayo kaya itigil mo na.

Hindi sya manhid sadyang hindi lang nya kaya suklian yung mga binibigay mo.

Mahalaga ka lang sa kanya pero hindi ikaw yung mahal nya.

Ayaw ka nya mawala pero kaya din naman nya kahit wala ka.

Kaya kayanin mo rin.

Mabubuo rin yung ikaw na nadurog dahil sa kanya.

Magiging masaya ka ulit kapag natanggap mo na ang katotohanan.

Na wala talaga.

Walang kayo at hindi magiging kayo.

Sa mundong ito.

"You cannot force anyone to love you. So just be you. Never change for anyone because it never lasts. Be true. Be real. Be you.

Don't chase. Know your worth. If they won't match your effort, they don't want to be in your life."

-Unknown

"Hanggang Dito Nalang"

Tigil na.

Tama na.

Suko na.

Pagod ka na.

Kahit gaano mo man kamahal ang isang tao kung wala syang nararamdaman para sayo huwag mo na ipilit para hindi mo na rin paulit ulit sinasaktan ang sarili mo.

Kahit ilang efforts at oras ang ilaan mo kung hindi naman ikaw yung dahilan para maging masaya sya ihinto mo na para mabawasan yung panghihinayang sa sarili mo.

Kahit ilang beses mo pa iparamdam, ipakita at sabihin kung bulag naman sya at hindi ka nya makikita sa paraang gusto mo itigil mo na umasa kasi wala naman talagang pag-asa.

Kahit handa ka ng magmahal kung hindi ka naman nya handa ipaglaban at takot syang masaktan, talo ka parin.

Subukan mo muna lumayo para malimutan at pigilan yung nararamdaman mo para sa kanya, baka hindi talaga sya yung taong para sayo subukan mo buksan yung puso mo para sa iba baka ikaw mismo nabulag na sa pagmamahal mo para sa kanya at nalimutan mo na mahalin ang sarili mo.

Kahit masakit kailangan tanggapin na kahit kailan hindi magkakaron ng kayo kaya hanggang dito nalang.

Ipahinga mo muna ang puso mo hanggang sa handa ka na uli magmahal yung pagmamahal na deserve mo din maramdaman.

“Return to Him”

There will come a point in your life when you feel like giving up,

But deep inside your heart there is still a hope and chance that you are still holding on.

When life gave you struggles, trials or challenges that you feel like you don’t deserve,

You start to question the Lord what is the reason for giving you those sufferings in life.

But wait just think about those people around you, everybody has their own struggles in life,

And those struggles make them the person who is standing in front of you.

Because they still chose to fight it and become stronger and braver,

And for me that is the reason why the Lord has given you those sufferings.

He wants you to have a faith on believing that you can survive all of those trials,

And after that He wanted you to learn a lesson that you will always remember in your life.

We must hold on to His words that He will never leave you, He will never change and believe in Him,

Open your eyes and you will see the true purpose of everything that you are facing right now.

You must always remember that even if you fall down seven times but still stand up eight,

Because the Lord will reach His helping hand for you to get up and will always be beside you.

In every steps, choices and decisions you make in your life the Lord’s will is always the best,

You must always consider the Lord in every plan you make because He is your foundation.

And even if the ones you loved turned back against you the Lord will never judge you,

For those mistakes that you made but still ask for forgiveness the Lord will forgive you.

If you feel like being afraid of taking chances, scared of rejections and feeling depressed,

Just always remember that the Lord loves you and will never forsake you.

You must call unto Him by praying, praising and reading the words He wants you to understand,

Just always do your best and the Lord will do the rest.

Konti nalang;

Wag ka muna susuko,

Sa lahat ng mga problemang dumating sa buhay mo na pilit mo hinaharap at nilalampasan.

Sa mga taong nakilala mo at umalis din sa buhay mo.

Sa lahat ng oras na sinabi mo na di mo na kaya.

Sa bawat gabi na iniisip mo na sana matapos na lahat ng ito.

Sa bawat luha na pumatak sa iyong mga mata.

Sa lahat ng sakit at saya na naramdaman mo.

Sa mga panahon na akala mo ikaw nalang mag-isa na para bang pasan mo ang buong mundo.

Sa mga oras na gusto mo nalang maglaho ng isang iglap.

Sa bawat gabi na nagdadasal ka sa Diyos.

Ngayon konti nalang kaya wag kang sumuko laban lang.

Marami ka pang haharapin na pagsubok sa buhay pero kahit ilang problema man ang dumating patuloy ka parin babangon at sasabay sa agos nito.

“Tuloy pa rin”

Kahit na magmahal ka ng iba, patuloy padin yung pagmamahal ko sayo kahit masakit na hindi ako yung pinili mong makasama at sa tuwing makikita kita na masaya sa piling nya patuloy parin yung pagtibok ng puso ko para sayo na hindi mawawala kahit na iwan ka man ng taong minahal mo nandito parin ako naghihintay sayo.

At sa huli hinihiling ko na sana naramdaman mo rin yung pagmamahal na ibinigay ko para sayo kahit hindi mo man nagawang suklian ito, gusto ko malaman mo na hinding hindi ako nagsisi na minahal kita at patuloy na mamahalin.

“Baka Sakali”

Sana mahalin mo rin ako

Umaasa na magkaroon ng tayo.

Sa mundong punong puno ng mga tao

Naghahanap ng bubuo sa kanilang puso.

Bago pumikit sa bawat gabing malamig

Didilat sa umagang patuloy na naghahanap ng pag-ibig.

Sa iyong pagdating ay masusulyapan ang mga ngiti sa labi

At habambuhay makakasama mo sa iyong tabi.

“Di na ako aasa pa”

Umasa dahil pinaasa na may pag-asa pa.

Hindi mo naman kasalanan kung nagustuhan mo sya at mas lalong di mo kasalanan na minahal mo sya lalo na kung binigyan ka din nya ng atensyon at oras kaya ka na-attach sa kanya siguro hindi lang talaga sya yung taong nakalaan para sayo o hindi lang ngayon yung panahon para maging kayo. Aasa ka na naman diba? Ganyan naman eh sa tuwing iniisip mo na pwede pa naman maging kayo kasi single pa sya or may gusto sya kaso di naman sya gusto o di kaya hindi pa sila so may pag-asa ka pa na baka lang makita nya din yung IKAW na laging nandyan sa tabi nya, yung isang chat nya lang reply ka naman agad kasi di mo matiis, yung paghumingi sya ng favor gagawin mo agad, yung kahit busy ka bibigyan mo padin sya ng time kasi mahalaga sya para sayo, yung kahit malayo sya at pagod ka na pupuntahan mo sya makita mo lang at masaya ka na basta masaya sya kahit hindi ikaw yung dahilan.

Tapos iiyak iyak ka kasi di man lang nya nakita mga efforts na ginawa mo para sa kanya at masasaktan ka kasi di ikaw yung pinili tapos itatanong mo sa sarili mo “Bakit di nalang ako?” pero kahit ganun man hindi rin naman madali mag-move on kahit wala namang kayo ang hirap burahin sa isipan mo yung mga ngiti mo kapag nakikita mo sya ang hirap pigilin yung sarili mo na di mo sya kausapin kahit naiinis ka na sa kanya at mas lalong mahirap pigilan yung nararamdaman mo para sa kanya. Kahit ilang efforts pa gawin mo ok lang kasi umaasa ka na baka mahalin ka din nya.

Di mo maipaliwanag bakit mo sya nagustuhan sa tuwing tatanungin ka ng mga kaibigan mo na “Bakit sya” bakit nga ba sya? Hindi mo rin kasi mapipili kung sino yung taong magugustuhan mo siguro nafall ka kasi lagi mo syang nakakasama, nakakausap or nakikita ganyan naman tayo eh madaling ma-attach kaya ang hirap hirap mag-move on kasi nasanay ka na nandyan sya palagi at ang sakit sakit kapag pakiramdam mo na unting unti syang nalalayo sayo parang magkakasakit ka sa lungkot at mas lalong masakit kapag nalaman mo na may mahal syang iba pero katulad mo di nya rin kasalanan na magmahal ng iba at mas masakit pa dyan ay kung mahal din sya ng taong mahal nya. Wala na nga bang pag-asa?

Subukan mo uli buksan yung puso mo sa iba huwag mo itigil yung pag-ikot ng mundo mo sa isang tao lang, magmahal ka uli baka di lang talaga sya yung para sayo at huwag kang matakot masaktan dahil lahat ng nagmamahal ay sumusugal hindi laging panalo, at kung marealize nung taong minahal mo na mahal ka rin pala nya subukan mo din uli buksan yung puso mo para sa kanya baka may pag-asa pa na mahal mo parin sya at maging kayo hindi nga lang sa panahon na gusto mo pero sa panahon na nakatadhana para sa inyong dalawa.

#umasa #aasa #pag-asa #pinaasa

“Gagraduate ka na”

Gusto ko lamang iexpress yung nararamdaman ko sa tuwing sasabihin ng ibang tao na “Konti nalang malapit ka na grumaduate”.

Oo masaya pakinggan ang mga salitang yan pero sa kabila ng mga salitang yan ay malungkot din sa pakiramdam.

Dati akala ko paggagraduate ka na masaya na kasi di ka na mag-aaral wala na yung mga subjects na pahirap sa buhay mo yung mga assignment, projects, exams at thesis tapos nasa isip mo na agad na magkaron ng trabaho para magkapera at maka-ipon para mabili mo yung mga gusto mo. Pero pag nandun ka na pala sa point ng buhay mo na malapit ka na dun sa finish line na gagraduate ka na di rin pala lahat masaya, oo masaya kasi magiging proud sayo magulang mo pero deep inside may mga rason parin na magiging malungkot ka.

Yung pakiramdam na di ka makapaniwala na tapos na lahat nung mga kailangan mo gawin sa acads tapos ojt nalang para grumaduate ka syempre darating yung point ng buhay na magkakahiwalay na kayo ng mga kaibigan mo tapos di na tugma mga schedule nyo kaya mahihirapan na kayo magkita-kita pero ganun talaga ang buhay.

Akala ko nung una di ko ma-eenjoy ang pagiging college student pero sobrang kabaliktaran yung nangyari sakin kasi sobrang saya pala maging isang college student pero depende naman yan sa isang tao siguro sobrang blessed ko lang kasi binigyan ako ni Lord ng mga kaibigan na parang pamilya ko na.

Naalala ko pa nung first day na sinabi ko sa sarili ko na “ayoko na ang hirap mag-adjust” yung parang gusto mo na lumipat kasi pakiramdam mo di ka magkakaron ng kaibigan pero lahat yun nagbago nung unti unti mo silang nakilala at tinulungan ka nila sa acads kaya mas gumaan sa pakiramdam yung mga subjects, tapos binigyan ka nila ng confidence kaya mas lumakas loob mo at kapag di mo nagegets ieexplain nila sayo kung paano. Kaya sobrang blessed ko sa kanila natagpuan ko sila at naging parte ng buhay ko.

Ang bilis nung halos tatlong taon na dumaan na parang isang iglap yung mga pahirap na prof at syempre may mababait din naman yung mga pamajor na minor subject at mga major pero parang minor lang kasi di sila pabibo haha. At higit sa lahat yung THESIS na susubok sa inyong magkakaibigan. Sa lahat ng yan na nalampasan namin nandito na kami sa point na OJT nalang gagraduate na yung nakakamiss na maghihintay ng enrollment hanggang madaling araw wag lang maubusan ng slot kasi ang bilis magsara tapos yung first day ng pasukan na puno ng kwento at mga bagong prof na makikilala at mananakot pero sa dulo ipapasa ka din naman.

Sa bawat pagsubok na hinarap naming patuloy kaming lumaban di lang sa problema sa acads pati sa pamilya, pera at lovelife pa yan sabay sabay namin nilampasan at mas lalong tumibay ang aming mga sarili sa mga aral na natutunan namin na di naming sinukuan. Nandyan yung pagtawa, pag-iyak, mga away at mga biro pero walang iwanan hanggang sa huli.

Kaya kung pakiramdam mo na sobrang saya sa pakiramdam na gagraduate ka na sa huli di rin pala kasi mamimiss mo lahat nung mga memories habang nag-aaral ka na habang nagttrabaho ka maaalala mo nalang at titingnan mo nalang yung mga litrato dahil di mo na mababalikan kaya sa bawat moments na natitira dapat itreasure mo at pasalamatan mo yung mga taong di ka iniwan hanggang sa huli at higit sa lahat ang Diyos na nagbigay sayo ng mga blessings na yun.

“It feels so unreal, so fast, so dynamite”.

#low class fam #college #family

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

randomSMC