RecallSmall

Naomi Anna, 24 jaar, Nederland.

[recallsmallx]

Ik steek mijn sigaret aan, terwijl ik mezelf belooft heb te stoppen.

De nicotine waant mij tot rust, en voordat ik het weet is de sigaret op.

De pijn van het bestaan kon ik even niet meer aan.

[rozengeur-maneschijn]

Ik weet niet of ik het leven ooit draaglijk heb gevonden.

[rozengeur-maneschijn]

En ik hoop dat je leeft. Dat je écht leeft. Dat je durft bang zijn, winnen, maar ook falen. Dat je durft jezelf zijn. Dat je durft zeggen “fuck it” en echt jezelf zijn. Echt waar, vergeet niet te leven, want misschien ben je nog niet waar je wil zijn, maar je bent alvast verder dan gisteren.

[uitvaagsel]

en ik ben bang dat als ik iedereen loslaat er niemand is die mij terughaalt mij vasthoudt

en ik zo stilletjes verdwijn

[mjalti]

when ur parents start talkin shit about ur personality

[muisjee]

“Soms lijken mensen te vergeten dat ik elke dag die zware rugzak weer om mijn schouders hijs en daarmee weer door het leven probeer te rennen.”

— maar rennen met zo’n zware rugzak gaat niet altijd. 

[serialxlover-deactivated2022091]

there‘s something inside me that hurts all the time

[pedahls]

I’m not impressed by what kind of car you drive, or what job you got, or the house you live in or your social status. I’m impressed by the mindset you have, the heart you hold and the way you value yourself & others around you.

[cmmavm]

Instorten doet dubbel zo veel pijn wanneer je dacht dat het wel oké ging

[sunsounds]

“How do I stop carrying everything that has ever happened to me?”

— Blythe Baird, Concerns From a Hot-Boxed Jeep, found in If My Body Could Speak (via angelealowes)

[phokojoe]

Ik word verstikt door opgekropt verdriet dat ik al jaren met me meedraag, verdriet dat zijn weg niet vindt naar buiten, verdriet dat geen oorzaak kent, verdriet dat ik niet begrijpen kan. Ik ben kwijt

[eeuwigetwijfels]

“Voor mij een portie mentale rust aub?”

—

[beetjeverdrietig]

Maar wanneer is iets niet oké meer? Wanneer is het meer dan gewoon eens een slechte dag hebben of je verdrietig voelen? Wat als er echt iets mis is, maar het zo normaal lijkt dat ge nooit aan hulp toekomt. Wat als het niet meer beter wordt dan dit?

[muisjee]

alsof ik ben geboren voor een leven vol met pijn en een hart vol verdriet.

[geschrevengedachtes]

Ook van gebroken meisjes valt te houden.

-je hebt gewoon iets meer geduld nodig

[afstotend]

aub heb geduld met mij

[dromenvangen]

We zeggen sorry als iemand tegen ons aanstoot, we schenken altijd als eerst het glas in van de ander en we blijven vragen hoe het met onze vrienden gaat. Het is mooi om een zacht persoon te zijn, maar wees ook eens zacht voor jezelf. Jouw glas is namelijk gevuld met verborgen tranen en weggeduwd verdriet. Vooral anderen niet lastig willen vallen en doorstrompelen totdat het echt niet meer gaat. En zelfs dan, jezelf bij elkaar rapen en doen alsof er niks gebeurd is. Het zand snel van je broek vegen. Wat ben je hard voor jezelf. Zou je dat advies aan een ander geven?

V.B