ekkert, í bili
stelpangekk út stíginn og niður tröppurnar sem lágu niður í kjallaraíbúðina. hún hafði komið hingað áður, oft, en hún varð alltaf jafn stressuð. það myndaðist alltaf sami hnúturinn í maganum og hún fann kaldann svita myndast í lófumum. hún tók í húninn og gekk inn. eftir allann þennan tíma vissi hún betur en að banka. hún klæddi sig hljóðlega úr skónum og kápunni og læddist upp í rúmið við hlið stelpunar. “hæ” hvíslaði hún í gegnum myrkrið “ertu ennþá sofandi?”. “ég var það” sagði hin á meðan stelpan renndi fingrum sínum í gegnum hárið hennar og brosti. þetta var ekki einlægt bros, brosið sem birtist þegar þú ert glaður heldur einhverskonar hálfbros, fullt af vorkunn. þær horfðu á hvor aðra dálitla stund. “jæja” sagði stelpan og andvarpaði. “jæja, eigum við að ráðast í þetta?” spurði hin órólega með óöruggan tón í röddinni. “ég er greinilega ekki jafn stressuð og þú” sagði stelpan og hló ótrúlega varlega. “þú veist hvernig ég er, ég á erfitt með svona”. þær héldu áfram að horfa á hvor aðra, báðar svo óvissar um framhaldið. “kannski getum við verið vinkonur?” sagði hin um leið og röddin hennar brotnaði og tár byrjuðu að renna niður kinnarnar hennar. “en ég elska þig og þú elskar mig, hvenær hætti það vera nóg?”. hin horfði bara á hana með sársaukafyllsta svip sem stelpan hafði nokkurn tíma séð. nú voru þær báðar farnar að gráta. hin lagði höndina sína á vanga stelpunar. þær kysstust og þeim fannst þær báðar, aðstæðurnar og kossinn svo viðkvæmur. hægt og rólega fylltist allt ákafa og meiri ástríðu. þær sváfu saman rétt eins og þær höfðu gert svo ótal oft áður. eftir á lágu þær báðar á bakinu og horfðu upp í loft, þær grétu enn. eftir dágóða stund stóð stelpan upp, klæddi sig í dökkrauðu gallabuxurnar sínar og horfði á hina sem svaf í rúminu. stelpan leit yfir íbúðina og kvaddi hana hljóðlega, þakkaði fyrir sig, klæddi sig í kápuna og stígvélin. hún gekk upp tröppurnar og niður stíginn frá húsinu í síðasta skipti.
jana er svo hæfileikarík, ég elska hana svo mikið // jana on niin lahjakas, rakastan sitä niin paljon