“hayır reddetmeyiniz. rica ederim dinleyiniz. yarabbi! yarabbi! ben ilk günden bilirdim ki bu nihayet böyle bitecekti. çünkü bu ilişkiler daima böyle biter. yalnız sizin gençlik buhranınız arasında saadetinizi endişelerle bozmak istemezdim. fakat görüyor musun, bu beyaz saçlar senin aşkının kederleridir. bunlar hiçbir şey değildir. ama gençliğin bütün hararetleri bunlara karşı ne çabuk söner bilseniz! emin ol ki bunları seni azarlamak için söylemiyorum; yemin ederim ki bütün vücudum senin için yıpransa, bütün başım senin için ağarsa, bütün kalbim senin için parçalansa bence bir saadet sebebi olur. fakat sen bu hisleri bilmez, anlamaz, beni yine sevmez, belki benden yine nefret edersin ve böyle hem kendini hem beni üzer ve mutsuz edersin. mazimizi de öldürürsün. ben işte ne olursa olsun bunu istemem. yakında benden bütün bütün soğuyacağına ne zaman düşünsen seni sevmiş, mesut etmek istemiş ve geçici de olsa her halde yine edebilmiş zavallı bir kadın olarak hayalinde kalmak isterim…”