Ruiva no Recife, czyli Ruda na Rafie @ruivanorecife - Tumblr Blog

hej z jakiej agencji wyjeżdżałaś (Prowork,culture care) czy jakiejś innej ?

Rotary! <3

LEKCJA NO. 32: Tchau, Brasil , eu te amo!

Nadszedł w końcu ten dzień, którego nie mogłam sobie wyobrazić, zawsze był tak odległy, przecież moja wymiana wydawała się bez końca! Jak to tak, zostawić wszystko po 12 miesiącach, przyjaciół i znajomych, moje dwie rodziny, szkołę, miasto?? Przecież właśnie teraz zaczęłam czuć się prawdziwą Brazylijką, a teraz mam wracać do Polski?? Bardzo się bałam tego powrotu. Ludzie myślą że ciężko jest wylecieć na wymianę, zostawić wszystko na rok. Ale to jest nic, porównując co trzeba zostawić wracając do swojego kraju po wymianie.

Nie da się opisać wszystkiego, czego nauczyłam się przez te 365 dni, czasem nawet ja tego nie ogarniam.

Na pewno uwiem o wiele lepiej obserwować ludzi, ich zupełnie inną od mojej kulturę. Co zapamiętam na zawsze? UŚMIECH CZYNI CUDA, SERIO.

Teraz też przystosowanie się do innych warunków nie jest problemem, bo zmiana rodzin i poznawanie wciąż nowych ludzi tego wymaga.

Nigdy nie pomyślałabym że przez rok można zwiedzić, zobaczyć i spróbować tylu nowych rzeczy.

Wiem też, że liczyć można tylko na rodzinę, bo ona zostanie przy tobie zawsze, co by się nie stało.

Stałam się silniejsza, to na pewno, bo mimo że ogólnie było pięknie i kolorowo, to nie raz musiałam powtarzać sobie, że mam być silna i wytrzymać ten rok, bo w życiu nie zawsze wszystko idzie po naszej myśli.

Ale też bardzo doceniam jakie mam szczęście, że mogłam pojechać na taką wymianę!! Jestem niesamowicie wdzięczna za tę okazję. Ktokolwiek powiedział, że wymiana to najlepszy rok życia, to (póki co) ma całkowitą rację.

Czy wydoroślałam? Tak myślę, patrzę na wiele spraw inaczej, ale też wiem, że młodość szybko przeminie, więc trzeba ją wykorzystać najlepiej jak się da.

Teraz już jestem w Polsce od trzech tygodni. Wiele rzeczy się pozmieniało, najpierw tak strasznie dziwnie było zobaczyć Lublin na nowo, wszystkich znajomych... Ale teraz czuję się jakbym nigdy nie wyjeżdżała, mój polski jest już całkiem normalny (bo najpierw podobno zaciągałam :D), w domu mnóstwo obowiązków (bo przez rok jedyne co to zmywałam naczynia i prałam skarpetki haha), więc wszystko wraca do normy.

Tęsknić tęsknię bardzo, to oczywiste, ale myślalam że będzie o wiele trudniej zaadaptować się na nowo w Polsce. Planuję tez wrócić do Brazylii na pewno, za rok a może za dwa, a nawet kiedyś tam pracować, kto wie.

Dziękuję wszystkim którzy czytali moje notki, bo jak okazało się było Was nawet sporo. Mam nadzieję że czytało się Wam dobrze, bo bardzo się starałam przedstawić wszystko jak najciekawiej!

Na lotnisku

LEKCJA NO. 31: Neonowe pożegnanie!

Odkąd poszłam z moimi przyjaciółmi na imprezę neonów, moim marzeniem było zrobić taką samą na moje pożegnanie. I udało się, dzięki Catarinie, która pomogła mi zrobić wszystko! Znalazła sklep , w którym można kupić czarne światło, neonowe farby do buzi, bransoletki, balony, a nawet neonowe kubki. I pozwoliła mi też zrobić imprezę w jej budynku.

Zaprosiłam wiele osób z mojej szkoły oraz trochę spoza, każdy miał ubrać się na biało, aby efekt neonów był lepszy.

Przygotowania zaczęły się już rano, poszłyśmy z Cati kupić jedzenie i picie, a trochę później przyszli moi dwaj koledzy, żeby zamontować lampy itp.

Impreza miała rozpocząć się o 20, ale jak na Brazylię przystało goście przyszli na 22 :D

I było super super super suuuuper! Nie sądziłam że wszyscy się zjawią, a przyszło 35 osób! Wszyscy się malowali farbkami, więc wyglądało to naprawdę ładnie.

Grupowo

Uwielbiam to zdjęcie! Iago zgodził się przebrać za Magic Mike i być barmanem, idealnie wpasował się do tej roli. Obok Luiza i pięcioletnia siostra Catariny hahaha

And we danced, and we cried and we laughed and had a really really good time!!!

No było idealnie, nie mogłam życzyć sobie lepszego pożegnania. Uświadomiłam sobie ilu znajomych tam zostawiam , nie wiem czy kiedykolwiek ich jeszcze zobaczę, bo pewnie porozjeżdżają się na studia, ale jak mówi moje życiowe motto : "Don't cry it is over, smile because it happened!"

<3 <3

LEKCJA 30.: Jak poznałam moją siostrę?

Co prawda host siostrę, czyli Lanę, ale w sumie to jak prawdziwa. Ona przyjechała na wymianę do Polski i mieszkała cały rok u mnie w domu. Ale nigdy nie miałyśmy okazji się spotkać (jeżeli nie liczyć Skype), a słyszałam o niej wieeeele historii :D. Więc jak okazało się że ona wraca na tyle wcześnie do Brazylii, i że mogę ją odwiedzić jeszcze przed końcem mojej wymiany, bardzo się ucieszyłam!

Lana mieszka w Joinville, stan Santa Catarina, południe Brazylii. Bardzo, bardzo daleko ode mnie, 3000km. 6h samolotem, 44h samochodem, 634h pieszo (Google Maps).

Spędziłam tam 12 wspaniałych dni, poznając na własnej skórze, to co słyszałam już milion razy wcześniej- Południe nie przypomina tej Brazylii, w której ja spędziłam rok (tej północno-wschodniej), jedynie co łączy ją z tą "moją" to portugalski.

Po pierwsze zima naprawdę tam istnieje! W Recife w lipcu jedynie trochę pada, ale nie czuć niższej temperatury. A w Santa Catarina jest o wiele zimniej , tak z 15 stopni. Nie powiem, trochę zamarzałam, bo przywiozłam ze sobą tylko dwie niegrube bluzy i jeden szalik.

Po drugie południe bardziej przypomina Europę. Zostało ono skolonizowane przez Niemców oraz Holendrów, więc wszystkie domy są w takim stylu.

Symbol Joinville, wita wszystkich wjeżdżających do miasta.

Widzicie? Takich domków nie znajdzie się w Recife (ja, Lana, jej mama)

Po trzecie ludzie wyglądają inaczej. 'U mnie' większość osób ma śniadą cerę, czarne włosy, brązowe oczy. Na południu przeważają biali blondyni lub bruneci z niebieskimi oczami.

To są takie trzy różnice, które najbardziej rzuciły mi się w oczy, ale mogłabym wymieniać jeszcze długo- akcent inny, jedzenie inne, nawet ciśnienie było inne, bo strasznie mi się chciało spać ciągle haha

_______________________________________

No to teraz trochę o atrakcjach!

Raz wybrałyśmy się z Laną odwiedzić jej wujka, który mieszka w największym mieście na południu, Curitibie, które uważane jest za najbardziej ekologiczne miasto Brazylii. Widać to na pierwszy rzut oka, wszystko czyste, uporządkowane, żadnych korków, nowoczesne autobusy, bardzo mi się tam spodobało.

Przemiła kuzynka Lany razem z chłopakiem oprowadzili nas po mieście. Zrobiliśmy taką wycieczkę autobusową po najważniejszych punktach turystycznych.

Najpierw pojechaliśmy zobaczyć park z wielką szklarnią. Był przepiękny, wyglądał jak ogrody królewskie.

flaga z kwiatów zrobiona specjalnie z okazji Mundialu.

Następnym przystankiem było Muzeum Oka.

W środku tego gigantycznego oka jest wiele wystaw sławnych artystów. Ta konstrukcja robi wielkie wrażenie, jak trudno było to zbudować!

Były też wystawy modern art, czyli ja przy wielkiej tubie :D

Następnie pojechaliśmy do parku Jasia i Małgosi. Jest to normalny park, tylko że cały wystrojony jak z bajki. Zaczyna się przy domku Jasia i Małgosi, a potem trzeba iść za tablicami , na których napisana jest historia.

To w domu z piernika (na zewnątrz bardzo go przypominał!), można było się przebrać za czarownice, więc czemu nie

Nasz ostatni postój był w jeszcze innym parku (widać Curitiba słynie z parków). Znajdowała się w nim dawna forteca. Byliśmy już wtedy bardzo zmęczeni (noc wcześniej byliśmy na imprezie, a do tego zimno i padało), więc kupiliśmy popcorn , trochę pochodziliśmy i wróciliśmy do domu.

ja, Lana, kuzynka Lany i jej chłopak , na tle ta forteca

W weekend wszyscy razem pojechaliśmy do Mafres, bo babcia Lany miała urodziny. Udało mi się poznać całą jej rodzinę, są oni wszyscy super.

W Sobotę pozwiedzaliśmy okolicę, bo jest tam naprawdę ślicznie.

Dom burmistrza

A tutaj makieta miasta zrobiona z liści kukurydzy. Wyobraźcie ile się musiał ten człowieknapracować, żeby zrobić tysiąc takich figurek

A w Niedzielę był rodzinny obiad, tak naprawdę to grill. Mimo że widziałam się z nimi tylko chwilę, to juz czułam się jak w rodzinie, wszyscy byli tacy mili!

Rodzinnie, wpasowałabym się, co nie? :D

Zachód słońca w Mafres

A w ciągu tygodnia zwiedzałyśmy Joinville

Ulica palm! Podobno wygląda o wiele ładniej w słoncu, ale mi się i tak podobała

Wiele jest takich skelpików z pamiątkami, więc wydalam tam większość pieniędzy :D

Nad miejskim jeziorem

Symbol Santa Catarina, czyli araukarie. Ich szyszki można gotować i jeść, są bardzo dobre.

A pod sam koniec jedna z przyjaciółek Lany zaprosiła nas na trzy dni na plażę (ona tam mieszka), ponieważ odbywało się coroczne święto ryb. To jest taki wielki festyn, wiele koncertów no i ogólnie dla młodych to spore wydarzenie. Przypominało mi to odpust, tylko że było więcej muzyki i tańczenia :D I tak nam minęło to kilkanaście dni, bawiłam się naprawdę dobrze, mam nadzieję że zobaczymy się jeszcze nie raz!

#exchange #tourist #joinville

LEKCJA NO. 29: Jak bardzo szkoła może zaskoczyć, czyli klasowe pożegnanie.

W Brazylii wakacje zaczynają się od początku lipca, więc 30 czerwca był mój ostatni dzień szkoły. Planowałam przyjść tylko na dwie ostatnie lekcje, zrobić klasowe zdjęcie, wszystkim podziękować i tyle. Ale wyszło zupełnie inaczej! Moja klasa zrobiła mi wielką niespodziankę!

Jeszcze przed wyjściem z domu moi koledzy dzwonili kilka razy i się pytali czy ja na pewno przyjdę (co nie jest do końca normalne). A jak tylko weszłam do szkoły, wszyscy byli baaaardzo mili- moja koordynatorka, portier, pan obsługujący windę... No a jak otworzyłam drzwi do klasy to już zupełnie byłam zdezorientowana. Zamiast mundurków wszyscy mieli na sobie biało-czerwone ubrania. Ale zachowywali się normalnie, nikt nic nie mówił, więc i ja siadłam na miejsce i udawałam że wszystko jest ok. :D Nie posiedziałam za długo, bo kilkanaście min. później dyrektor wezwała mnie na rozmowę do gabinetu (co też się nigdy nie zdarza). Okazało się, że po prostu chciała wiedzieć jak mi się podobała szkoła, za czym będę tęsknić itd.

A kiedy już wróciłyśmy do sali to wszyscy stali w półkolu i krzyczeli moje imię! Na biurku była masa jedzenia, na tablicy zawieszona flaga i nasze wspólne zdjęcia. Wszyscy zaczęli skakać i mnie przytulać. A jak się troche uspokoili to wygłosiłam "przemowę" i im powiedziałam ile się dzięki nim nauczyłam i jak dobrze będę ich wspominać! Na pożegnanie przyszli też inni nauczyciele, a nawet właścicielka szkoły.

Takie rzeczy to tylko w Brazylii!

LEKCJA NO. 28: São João!

hej hej hej dzieje się teraz tyle, że nie ma czasu zupełnie na pisanie. Ciągle są jakieś pożegnania, wczoraj wyleciała Cailitn, trzy dni temu Mark, ogólnie robi się bardzo smutno. W piątek był mój ostatni dzień szkoły... Zostały mi tutaj tylko 3 tygodnie, ale wykorzystuję je jak się tylko da, bo jutro lecę odwiedzić Lanę na dwa tygodnie! (Kto nie wie, Lana to Brazylijka, która była na wymianie w Polsce i mieszkała w moim domu w Lublinie)

A dzisiaj chciałam Wam opisać jak spędziłam Noc Świętojańską. Jak już mówiłam wcześniej São João to tutaj wielka impreza, taka jak karnawał. Wszyscy jadą na wieś aby tam świętować. Moja przyjaciółka ze szkoły, Bia, zaprosiła mnie do swojej hacjendy, która leży przy rzece San Francisco (przepiękna!). Jest ona bardzo duża, jej tata ma tam hodowlę ryb.

Spędziłyśmy tam niecały tydzień, razem z całą wielką rodziną Bii. Było naprawdę super, bardzo polubiłam wszystkich jej kuzynów, ciocie i wujków ;)

Miałyśmy do dyspozycji kajaki, więc pływałam ile się da, bo bardzo za nimi się stęskniłam!

A tutaj ja i kozy, bo było ich tam ze sto. I ciągle meczały, nie dało się spać do późna

Ja i Bia :)))

Vida Boa! Zabieram ze sobą do Polski hamak koniecznie

O a tutaj proszę, rozrywki dla inteligentnych, czyli 2000 puzzli do złożenia. Cała rodzina nad tym siedziała, każdy opracowywał taktyki szybkiego układania

Panorama o zachodzie słońca. Jest tam przepięknie!!!

A tu jak się wybraliśmy na rejs wzdłuż kanionu, dzięki któremu ta rzeka jest sławna. Przyjeżdża tu wiele turystów, bo to idealne miejsce żeby odpocząć

Bia i ja nad kanionem

Kanion c.d

A w nocy 23 czerwca rozpoczęły się obchody São João! To tradycje są takie: wszyscy ubierają się w koszule w kraty, zakładają kowbojki i słomiane kapelusze. Ten strój nazywa się "matuto" . Dziewczyny zazwyczaj robią sobie warkocze i dorysowują piegi.

Rozpala się wieeeeeelkie ogniska, ten w hacjendzie miał dwa metry wysokości!

Do tego jest masa sztucznych ogni, petard, diabełków, ogólnie wszystko co strzela i robi hałas.

zimne ognie

I je się mnóóóóóóóstwo kukurydzy! Od lewej: gotowana kukurydza, papka z kukurydzy owinięta w liście, canjica- kukurydza na słodko zmielona z cynamonem i mlekiem skondensowanym

Bia, Julia (kuzynka) i ja, tradycyjnie

A tutaj jeden z wielu lampionów, które są symbolem São João i dekorowały całą hacjendę. (A w oddali gasnące ognisko :D)

Bardzo, bardzo mi się podobało i święto i ludzie i kajaki i kozy i wszyyyyyystko.

A na koniec Bia i ja na rowerku

Chciałabym napisać więcej, ale naprawdę ten ostatni miesiąc jest tak intensywny (i smutny) że ciężko znaleźć czas.

Miłych wakacji, nareszcie możecie sobie wypocząć

Marysia

LEKCJA NO. 26: FIFA WORLD CUP !

Po 64 latach, pięciokrotna zwyciężczyni Mistrzostw Świata FIFA, czyli Brazylia, została ponownie nominowana do organizacji tej wielkiej imprezy. I tak się pięknie złożyło że jestem tutaj, w samej jej centrum! Mam niesamowite szczęście, no bo gdzie można zrobić lepsze mistrzostwa jak nie w kraju słynącym z piłki nożnej i wiecznej imprezy?

Nawet nie wiem od czego zacząć, tyle się tutaj dzieje! Krótko mówiąc, Brazylia oszalała (jeszcze bardziej :D). Już miesiąc przed otwarciem, wszystkie sklepy pełne były żółto-zielonych ozdób. Flagi, koszulki, kolczyki, szaliki, talerze, lakiery do paznokci, kostiumy kąpielowe. W każdym oknie wywieszona jest flaga, a przy każdym samochodzie powiewa chorągiewka. Główne ulice całe w plakatach, szkoły, supermarkety, autobusy oraz centra handlowe w balonach.

W radiu, TV, gazetach nie mówi się o niczym innym, mundial, mundial i jeszcze raz MUNDIAL! Tak naprawdę to ze znajomymi, nauczycielami, sprzedawcami i innymi przypadkowo spotkanymi osobami też rozmawia się głównie o tym. Jaki był wczorajszy mecz, kto przejdzie do finału, moi koledzy wciąż prowadzą zakłady, kto wygra następny mecz....

Znacie te albumy do zbierania naklejek wszystkich drużyn i zawodników, co się kupuje w kiosku? Na początku śmiałam się, że osoby z mojej klasy je kolekcjonują, bo przecież są już na to za starzy...

...ale jak zobaczyłam moich NAUCZYCIELI wymieniających się figurkami, to zrozumiałam że tutaj wiek się nie liczy hahaha

W dni meczów brazylijskiej reprezentacji nie ma lekcji ani pracy, po prostu jest to święto. Wtedy wszystkie rodziny czy znajomi zbierają się w jednym miejscu i wspólnie kibicują.

12 czerwca, czyli w dzień otwarcia Mundialu zostałam zaproszona do domu Marka. Byliśmy tam my, wszyscy wymieńcy oraz cała jego host-rodzina, czyli z 30 osób.

Dom był pięknie udekorowany, do tego każdy był ubrany w brazylijską koszulkę i inne ozdoby. Jeszcze nigdy nie doznałam tylu emocji podczas jakiegokolwiek meczu! Wszyscy krzyczeli, komentowali...Dzięki Brazylii zaczęłam naprawdę lubić piłkę nożną , w końcu zrozumiałam o co w tym wszystkim chodzi. Nawet nauczyłam się imion Brazylijskich pilkarzy haha.

Najsławniejszy jest tutaj oczywiście NEYMAR. Występuje w każdej reklamie, wciąż się o nim mówi. Jego zdjęcie jest nawet na opakowaniu gum do żucia. No ale zasługuje na tę sławę, bo jest niesamowity!

W moim mieście też są organizowane mecze, więc jest tutaj teraz masa turystów. Na starym mieście wszędzie można spotkać Japończyków, a na imprezach dla kibiców Amerykanów. Jutro jest mecz USA vs Niemcy, to taki najważniejszy w Recife.

Jeżeli chodzi o protesty, to tutaj (w Recife) ich za bardzo nie ma, a jak już to są spokojne. Te najgorsze dzieją się w Sao Paulo i Rio de Janeiro. Ale tutaj ludzie też są dość podzieleni. Są osoby , które twierdzą że te wszystkie pieniądze wydane na stadiony i reklamę powinny pójść na edukację. Bo to FIFA powinna tak naprawdę płacić za organizację mistrzostw, a nie zapłaciła nic (nawet podatków), wszystkie koszty pokryte są przez rząd. Do tego mówią że mundial to tylko zasłanianie problemów, tworzenie pozorów że wszystko jest w najlepszym porządku, gdy tak naprawdę Brazylia ma wiele rzeczy wymagających naprawy.

Z drugiej strony są ludzie popierający mistrzostwa. Uważają że rozsławi to Brazylię na cały świat, zwiększy się turystyka. I twierdzą też, że rząd ma pieniądze na edukację, ale w nią nie inwestuje, bo nie chce. Bo o wiele łatwiej jest manipulować ludźmi niewykształconymi i biednymi, łatwiej zyskać ich poparcie.

No to na razie tyle jeśli chodzi o Fifę! trzymajcie kciuki za Brazylię!

brazilwonders

ruivanorecife

Bolo de milho! Ciasto kukurydziane.

Słuchajcie właśnie wyjeżdżam na tydzień do hacjendy na wsi z okazji Sao Joao (Święty Jan). Bo tutaj Noc Świętojańską obchodzi się nie tylko 23 czerwca, ale przez caly miesiąc! Teraz wszyscy mają aż tydzień wolnego, żeby wyjechać na wieś i świętować. Zgodnie z tradycją wszyscy ubierają się na kowbojsko (kapelusze, koszule w kraty, dżinsy i kowbojki), jest mnóstwo sztucznych ogni, ognisk , tańczy się forró i je się mnóstwo kukurydzy. Zupa z kukurydzy, ciasto kukurydziane, pudding z kukurydzą, kukurydza na słodko, gotowana, pieczona, smażona...

Więcej o tym (I o mistrzostwach, bo te dwie imprezy bardzo ze sobą rywalizują) jak wrócę!

Zaczęło się!!!!! Nareszcie mistrzostwa, Brazylia szaleje! Opiszę wkrótce, a teraz polecam OFICJALNĄ PIOSENKĘ Z WSPANIAŁYM WIDEO!

LEKCJA NO. 25: Wędkowanie z rekinami !

Już jakiś czas temu mój host wujek zaprosił moje siostry i mnie na wspólne wędkowanie. To jest jego największa pasja, ma prywatną łódź i w każdy weekend razem ze swoimi pomocnikami wypływają na cały dzień na pełne morze łowić WIELKIE RYBY. Bo nie myślcie sobie (tak jak ja myślałam jak o tym usłyszałam) że wracają do domu z jakimiś małymi śledziami czy dorszami. Oni łapią gigantyczne rybska!

Bardzo się ekscytowałam na tę wyprawę, bo tak naprawdę nigdy nie próbowałam czegoś takiego. Zapał trochę mi przeszedł jak Elias (mój host tata) kazał mi wziąć tabletki na chorobę morską. Powiedział że mało kto nie wymiotuje za pierwszym razem, bo tak strasznie buja...

O 4 nad ranem już byłyśmy na miejscu, odpłynęliśmy jeszcze przed wschodem słońca. bardzo chciałam zobaczyć wstające słońce, ale byłam tak niewyspana że zasnęłam od razu po wejściu na łódź.

tak wygląda ta jego łodka, full wypas. W środku ma pokój, dwie duże kanapy (gdzie można się rozłożyć), wszystko klimatyzowane...

Jak się obudziłam to już byliśmy 60km od Reicfe, na pełnym morzu, pełnym rekinów :D Postanowiłam wyjść na zewnątrz łodzi, zobaczyć jak idzie łowienie i co na mnie czekało?

to!!! piękne oczy ma, co nie? Jak dla mnie to ta ryba jest całkiem spora, ale mój wujek stwierdził że w porównaniu z innymi, które już udało mu się złapać, to jest nawet mała

Po zrobieniu kilku zdjęć musiałam wrócić do środka i się położyć, bo naprawdę bujało tak, że czułam się słabo po kilku minutach.

I tak wędkowaliśmy wspólnie do południa- ja i moje siostry spałyśmy w środku a wujek łowił.

Jego pomocnik zaproponował mi kąpiel w oceanie, bo stwierdził że te rekiny nie lubią ludzi i nie przypływają blisko łodzi... Mimo tego podziękowałam, takie atrakcje to nie dla mnie.

a to ja za sterem! Trochę się poduczyłam jak działają te wszystkie urządzenia po prawej , ale strasznie tego dużo

Recife ze strony oceanu

Piękny Atlantyk

Po powrocie- Wujek, ja, moje siostry: Bruna i Cecilia

Nie powiem że mi się nie podobało, chciałabym jeszcze popłynąć nie raz, tylko muszę uodpornić się na bujanie fal i będzie pięknie.

Buziaki, Marysia

LEKCJA NO. 24: Podróże małe i duże c.d - NATAL

Ostatni weekend spędziłam w towarzystwie Kasi- wymianki z Warszawy, która obecnie mieszka w Natal (miasto 4h od Recife) i zgodziła się żebym razem z Birke (Niemcy) odwiedziła ją na kilka dni. Było tam cudownie!

Pojechaliśmy tam troje- Birke, Mark i ja. W czwartek po lekcjach mieliśmy lunch z Rotary w Recife i plan był taki żeby od razu po nim pojechać na stację, bo autobus odjeżdżał o 15. Ale oczywiście się spóźniliśmy, bo Mark (USA) chciał koniecznie zjeść tort i trochę na niego czekaliśmy... Ale to nic, bo następny bus był już o 17. Do tego na stacji był transmitowany mecz w siatkówkę Brazylia vs Polska, dzielnie kibicowałam, ale niestety przegraliśmy :((

Podróż minęła nam szybko, bo poznaliśmy studenta który był na dwurocznej wymianie w Japonii i opowiadał nam dużo ciekawych rzeczy no i się wypytywał o wszystko.

Mnie i Birke odebrała Kasia z dziadkami, a Mark nocował u kuzynki swojej host mamy, więc się rozdzieliliśmy.

Dom Kasi jest baaardzo ładny, z dużymi pokojami i wygodnymi łóżkami haha Jej host rodzice wyjechali zwiedzać Europę, więc opiekowali się nami dziadkowie, których polubiłam od razu.

Wieczorem obejrzałyśmy niemiecką komedię, nie pamiętam tytułu, ale była bardzo śmieszna. Szczerze mówiąc, nie spodziewałam się że niemiecka komedia może mi się tak spodobać!

----------

Następnego dnia obudziłyśmy się na lunch i potem poszłyśmy na zakupy i pojeździłyśmy trochę po mieście. Jako że w Brazylii jest teraz zima to w sklepach jest mnóstwo swetrów, długich spodni, kurtek. Tutaj, na północnym-wschodzie to się za bardzo nie przydaje, bo temperatura cały rok taka sama, ale na południu w czerwcu jest naprawdę chłodno- ok 15 stopni.

Przymierzamy sweterki z Kasią

Wieczorem Kasia zaprosiła do siebie wszystkich wymieńców i zrobiłyśmy nocowanie.

----------

Sobotni dzień spędziliśmy na miejskiej plaży. (Birke, Mark i ja, bo Kasia nie mogła tego dnia z nami wyjść) Jest ona piękna i nie ma w niej rekinów!

Birke i ja. W tle symbol Natal- piaskowa góra. PS Birke przyjechała tu blada jak ja i patrzcie jaka opalona, szczęściara

Mark i ja próbująca ogarnąć włosy na wielkim wietrze

widok na miasto

takie z nas modelki

a na koniec Mark , który wydał swoje całe kieszonkowe na : łapacz snów , breloczek i głośnik w kształcie Mininonka. Trochę tego żałował później, no ale tak to jest być podatnym na reklamy hahaha

Po plaży wróciliśmy do domu na obiad i po drzemce pojechaliśmy razem z host kuzynem Marka do baru. Było tam bardzo alternatywnie, muzyka typu Legiao Urbana (to taki zespół sławny w latach 70.) i dużo hipsterów.

-------------

W Niedzielę nauczyłam się robić STAN UP PADDLE. Polega to na tym, że się stoi na takiej dużej planszy i wiosłuje. Myślałam że to łatwe, ale trudno jest utrzymać równowagę i cały czas się trzęsłam i jak były fale to się przewracałam. Ale to super ćwiczenie na nogi, potem miałam zakwasy przez kilka dni.

I tak właśnie minął nam ten weekend. W poniedziałek z rana załapaliśmy się na podwózkę do Recife z tą host-ciocią Marka (zaoszczędziliśmy sporo pieniędzy haha). Tak wgl to do tej cioci przyjeżdża Polka na wymianę w tym roku, więc cieszyła się że poznała kogoś z tego samego kraju.

To był ostatni raz jak się widziałam z Kasią tutaj, bo ona już niedługo wraca. Zapewne zobaczymy się z sierpniu w Polsce, już się umówiłyśmy że jak będziemy tęsknić za Brazylią to urządzimy sobie razem imprezę z brazylijską muzyką (i zrobimy brigadeiro!)

Tchaaaau, beijos!

aliciaontherun

50 dni przed początkiem a 50 dni do końca...

50 DNI DO KOŃCA

50 DNI...

"I will never be completely at home again, because part of my heart will always be elsewhere. That is the price I pay for the richness and knowing people in more than one place"

#exchange student #rotary youth exchange #exchange #blazer #it is over

LEKCJA NO. 23: Konferencja Rotary, ostatnie spotkanie wymieńców :(

W pierwszej połowie maja spędziłam tydzień w "mieście wymieńców', czyli Caruaru. To miasto jest dość małe, nie ma wielu atrakcji turystycznych, ale jest tam aż dziesięcioro wymieńców, więc dużo się dzieje i tak :D Mieszkałam w domu Andrei z Kanady (która ma takie same włosy jak ja, więc od razu bardzo się polubiłyśmy).

kuzynka Andrei, ja i Andrea przy panoramie Caruaru.

Przez cały tydzień robiłyśmy masę różnych rzeczy. Zwiedziłam wszystkie stragany i sklepy z rękodziełami, bo tam jest o wiele taniej niż w Recife; byłyśmy na koncercie forró; poszłyśmy na sushi, gdzie płacisz raz i jesz ile chcesz- chyba nigdy nie zjadłam tyle sushi co wtedy; wieczorami chillout nad basenem , no i ogólnie tak spokojnie zleciał ten tydzien.

A w weekend odbyła się wielka konferencja całego dystryktu Rotary. Trwała ona 3 dni i miała miejsce w Gravata, takim miasteczku 2h od Recife, gdzie jest o wiele chłodniej. Było na niej z 300 Rotarianinów + 30 wymieńców.

W piątek zorganizowali nam imprezę z super DJ'em, bo po raz pierwszy na mojej wymianie grano muzykę elektorniczną a nie brazylijskie rytmy, taka miła odmiana

W sobotę mieliśmy prezentację. Byliśmy podzieleni na grupy zgodnie z krajami i mieliśmy 3 minuty na pokazanie czegoś typowego. Tylko że z Polski byłam tylko ja i Kasia, więc połączyłyśmy się z Tajwanem i Francją, gdzie były też tylko po dwie osoby. Wiem że nie mamy nic wspólnego z kulturą tych krai, ale daliśmy radę. Wyglądało to tak, że najpierw my jako Polska śpiewałyśmy ''Koko Euro Spoko" oraz "Ona tańczy dla mnie", potem Tajwan śpiewał jakieś mandaryńskie piosenki i na koniec Francja zatańczyła Kankana. Może nie było to jakieś profesjonalne wykonanie, ale jak na tylko jeden dzień przygotowań to było całkiem nieźle :)

Inne grupy też wypadły bardzo dobrze np. USA i Kanada śpiewali YMCA i inne sławne piosenki, albo Niemcy zaprezentowali skecz "Różnice między Niemcem a Brazylijczykiem".

A na koniec wszyscy poprzebieraliśmy się w kolory Brazylii i tańczyliśmy do piosenek na Mistrzostwa Świata, co wyglądało naprawdę super!

Później mieliśmy czas wolny aż do wieczora, więc po obiedzie częśc z nas poszła spać, żeby mieć siłę na noc, bo przecież to ostatnia wspólna noc, więc trzeba było ją wykorzystać.

Po kolacji (pojechaliśmy do Subway'a i jako że mogliśmy zamówić co chcieliśmy to wszyscy zjedli ile się da) było oficjalne zdjęcie w żakietach oraz rozdanie certyfikatów.

z certyfikatami

a tutaj wszyscy wymieńcy z mojego miasta !

No i w niedzielę przyszedł czas pożegnań. Oczywiście z niektórymi jeszcze się zobaczę, ale było kilka osób które wyjeżdżają już niedługo. I wtedy po raz pierwszy sobie zdałam sprawę jak strasznie smutno będzie na lotnisku, jak ciężko będzie się pożegnać... Przecież to już niedługo, bardzo trudno mi uwierzyć w to że za nie całe dwa miesiące będę w Polsce.

Lekcja no. 22: Amazonia, Amazonka!

Najlepsza wycieczka w moim życiu! 10 dni w Amazońskiej Puszczy na pewno stało się historią, którą będę pamiętać do końca życia! Opowiem ją Wam dzień po dniu, bo w każdym działo się tyle rzeczy, że nie mogę niczego pominąć.

Sobota

Z mojego dystryktu leciało 25 osób, więc podzieleni byliśmy na 3 samoloty, ja leciałam z 2 Tajwańczykami i Meksykanką. Całą drogę spaliśmy...Ogólnie loty do Manaus (stolica Amazonii) są straaaasznie drogie (2 tys R$!) To dlatego, że bardzo mało osób tam podróżuje i samolot lata z miasta do miasta zbierając pasażerów.

Dolecieliśmy około południa, na lotnisku spotkaliśmy pozostałych uczestników wycieczki i wszyscy razem pojechaliśmy do hotelu. Był on (hotel) przepiękny, pięć gwiazdek, pełen luksus, wielkie pokoje- dobry początek przygody w dżungli, co?

Do wieczora mieliśmy czas wolny, więc poszliśmy na wielki, hotelowy basen, poznałam osoby z innych dystryktów. Razem z Oliwią i Kasią (dwoma Polkami, które poznałam jeszcze w Polsce, przed wymianą i są superowe!) wymieniłyśmy się przeżyciami. Bardzo tęskniłam za nimi i ogólnie za pogadaniem po polsku. Chociaż było ciężko na początku cokolwiek opowiedzieć, po prostu brakuje słów, wszystko się miesza.

Na kolację była Pizza, to też takie typowo amazońskie przecież hahaha! Potem był Orientation Meeting, poznaliśmy zasady bezpieczeństwa i program wycieczki. Poszliśmy spać dość wcześnie bo wszyscy byli wymęczeni po podróży, a następnego dnia już zapowiedzieli dużo atrakcji.

rzeka Amazonka z samolotu

LEKCJA NO. 21: Brazylijskie 15 urodziny czyli impreza jak wesele.

Dawno, dawno temu w Ameryce Południowej ukończenie 15. roku życia było bardzo ważną datą dla kobiet- oznaczało początek dorosłości i poważniejszego traktowania przez społeczeństwo. Wtedy też zaczynały rozglądać się za potencjalnymi kandydatami na męża.

Mimo że obyczaje trochę się pozmieniały, to tradycja obchodzenia hucznych 15. urodzin została. Najpierw myślałam że to tak jak 18stki w Polsce, ale jeszcze nie słyszałam o wyprawianiu u nas takich balów na 200 osób, jak tutaj, w Brazylii. Naprawdę przypominają wesela!

Póki co byłam na 3 przyjęciach, wszystkie z moją nową siostrą, która ma 15 lat i jest zapraszana non stop, więc jak może to mnie zabiera. Aparat zabrałam tylko na jedną, ale za to najbardziej tradycyjną :)

Goście, czyli cała rodzina i przyjaciele zaczynają schodzić się po 22, wszystkie dziewczyny oczywiście szpilki i piękne sukienki. Solenizantka ma 3 różne [sukienki] i zmienia je tak co 1,5h haha

Żeby wejść na urodziny trzeba mieć specjalne hasło, samo imię na liście gości nie wystarczy. Ludzie potrafią nawet podrabiać te hasła, żeby się dostać na te największe imprezy.

Tematem imprezy było "Hollywood" , cała sala balowa (bo tutaj jest dużo takich, specjalnie na wesela, urodziny itp.) była udekorowana plakatami z filmów, był czerwony dywan i paparazzi

I była masa rzeczy do przebierania

Więc do północy tylko rozmawialiśmy i robiliśmy zdjęcia, a po 24 było oficjalne przemówienie rodziny, przyjaciółek i Pierwszy Walc córki z tatą.

tutaj niespodzianka od przyjaciółek, które zaśpiewały jej jakąś piosenkę o przyjaźni i wręczyły pudełko z różnymi pamiątkami w środku (to też tradycja)

Pierwszy Walc (już w innej sukience :D) Najpierw tańczy z tatą, potem z ojcem chrzestnym, wujkiem, kuzynami itp.

A po Walcu był tort, kolacja i tańce. Wtedy zostają tylko młodzi, większość rodziny wychodzi po pierwszej. My wyszłyśmy jakoś o 3, ale często zostaje się do rana. I zawsze przy wyjściu dostaje się jakiś upominek, tym razem były to nakładki na oczy, takie do spania hahaha bradzo mi się przyda!

i-think-about-you-u

ruivanorecife

Neymar Neymar Neymar Neymaaaaar <3 Najpiękniejszy piłkarz świata!

Nawet ma piosenkę : https://www.youtube.com/watch?v=bWnS2dIDgQA

ZA 80 DNI MISTRZOSTWA!

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Ruiva no Recife, czyli Ruda na Rafie