Ö.

Dağılışımı mazur gör beynimden yediğim ilk kurşunumsun.

[runscay]

[runscay]

Sonra hasretinden öptüm seni, olur mu öyle şey deme sevgilim, hasreti de öpülür bir insanın.

[runscay]

seni tanıyorum, kanıtlamana gerek yok

Tanıdığın halde açık konuşmamı istemen de garip

[runscay]

duymak istediklerimi vermeyeceğini biliyorum

Şansını dene belki veririm

[runscay]

kapalısın, kapalı kutu gibisin. aç kendini, kasma bu kadar

Ne duymak istiyorsun

[runscay]

eski kendini mi özlüyorsun yoksa 3 sene önceki konuştuğun insanları mı?

Hayatımı

[runscay]

daha mı iyiydin o zamanlar?

En iyisiydim

[runscay]

ne kadar eskiyi?

3 sene öncesi

[runscay]

eskiyi özlüyor musun?

Her saniye

[runscay]

Meleğim, anasının amını tersten gösterdiğin aşkımıza ithafen.

[runscay]

O, ruh eşimdi benim. Bazen öyle olsun isterdim ki şu çektiğim nefes onun göğsünü şişirsin, şu güneş onun teninde parlasın, şu esen yel onun saçlarını savursun, onun kokusu gelsin öteden beriden burnuma. Sadece istemekle yetinirdi şu akıl.

[runscay]

Biz o bankta oturmuşuz

Kalu Bela'dan beri.

Kaç bahar görmüşüz kim bilir

kaç zemheri...

İlk kez ayın halesine sırnaşığım;

yaşım yirmi altı.

Sana kırk senedir aşığım.

[runscay]

Ağlama yalvarırım ağlama ellerim kelepçeli gözyaşlarını silemiyorum

[runscay]

evet. özlüyorsun sandım

artık seninle

bu dünyada kavuşmak için

hiçbir mekanımız yok, elan

bir odamız yok, bir aynamız yok,

benim bir kirli elim bile yok

senin artık hiç olmayacak olan avuçlarında...

[runscay]

Acıya merhem olmak isteğiyle kapımda duran sevgilim, elindeki bıçak değil mi az önce bana sapladığın? Yaraya merhem olan ve yarayı açan aynı kişi… Faili meçhul bir cinayet.

[runscay]

Alnının orta çatından öptüm ölümü. Aylar önce yok diyordum, o uğramaz bize. İçimde bir yanım çocuk kalmış olsa gerek, anlamazdan geliyor; öyle davrandıkça gerçeklerden kaçıyordum. Şimdi şu saatte ölüm, en sevdiklerimin yanında oturuyor; onların da en sevdiğini almış üstelik. Böyle olmamalı diye isyan edeceğim hayata. Belki bir kuş vururum, belki karınca yuvasına çomak sokarım. Biraz asi, biraz hoyrat davranmak istiyor içimdeki çocuk; kabul etmemek uğruna. Sevgili ölüm, ne acı bir tat bu ağzımda bıraktığın.

[runscay]

Ağlamak, boş bir bankta ya da yeni kesilmiş çimlerin üstünde. Ben kaybetmedim henüz sevdiğimi yoktan yere; bu yüzden bir mezarlığım yok görünmez olacağım. Hoş, o kadar insan geçerken etrafımdan, fark edilmiyorsam bu hâlde, o zaman da görünmez sayılmaz mıyım? Ben bazen dibe çöküyorum. Bazen o dipte çıkış bulmak istemiyor canım. Hep yanlış yapmak istiyor içimdeki çocuk; daha çok ağlamak, daha çok bağırmak gibi. Bunları yanlıştan sayan şimdiki yaşıma kırgınım.