Bütünsün.
Ve bir bakmışsın
paramparçasın.
kelimeler şu an hissettiğimi sandığım şeyleri
anlatmaya yetecek mi ?
Denemeliyim.
kendimle yüzleşmek için
neden her fırsatta kaçıyorum ?
neyi görmek istemiyorum ?
Kızgınlık.
Ortada yanlış giden birşeyler varsa
kızgınlığın yeri çiçeklerle bir
olabilir.
ikisinin de amacı; tepkidir hayata.
adı çiçek olabilir ve baktığınızda
yaşamın güzelliğinin ta kendisini
görebilirsiniz.
tüm varlığı, oluşumu, evrimi ve
bütünlüğüyle oradadır,
bir tepkimedir.
ben buradayım der ve
fark edilmek hoşuna gider.
onu görmezden gelirsen,
güzelliğinin ne anlamı kalır ?
fark edilmemek bir isyandır.
ve kızgınlığı ateşler.
kızgınlık ise bir hareket yaratır,
değişime doğru yelken açan.
çünkü işin özünde,
bu güzelliği görmezden gelmek,
yanından geçip gitmek
yoktur.
yaratılışındaki güzelliği
takdir edersin ve selamlarsın.
yoluna devam ederken sen,
bu sabahın ne kadar güzel olduğunu düşünürsün...
çiçeğin güzel olduğunu bilmesine
gerek olmadığı gibi,
senin de ona “ne kadar güzel bir çiçek” demenin
de bir anlamı yoktur.
sadece tesadüf olmayan bir anın sonsuzluğunda
göz göze gelir,
birbirinizi fark edersiniz.
aynı havayı soluyup
aynı hayatı paylaştığınız için,
gelişmek ve serpilmek için
aynı elementlere ihtiyacınız olduğunu,
tesadüf olmayan bir anın sonsuzluğunda
hatırlarsınız.
dokunmak istersin sonrasında,
belki.
daha yakından bakmak.
onun seviyesinde olmak.
onun dünyası.
hatta belki taç yapraklarına
bir öpücük kondurup,
vücudunun tüm hücrelerini bir anda sarhoş edecek
o kokusunu koklayabilmenin ağırlığı altında,
bunu hak edecek ne yaptım diye düşünürsün.
Bodrum
*time_is_art*
jimmyeatworldofficial
titsay
2087
germansingergirl
kianamaiart
origamiaround