Sadece sus ve dinle. @sadecesusvedinle - Tumblr Blog

Posts

Yaşadığım onca şeyden sonra hayatımı değiştirebileceğine inandığım tek insandın. Ben ikinci kez bir insanı bu denli sevmiştim ve biliyordum ki beni asla sevemeyecektin. Uzun zaman önce duygularını uzak geçmişte bir yerlere gömen ve yerinden çıkarmak için mucizelerin bile zar zor yeteceği bir adamdın. Bile bile peşinden gittim. Bile bile öptüm dudaklarını. Bile bile seviştim seninle. Sarılıp uyutmak için söylediğin şarkıları ısrarla aklımdan çıkaramayışım bundandır belki de. Seni hep böyle hatırlayacaktım ta ki beni bu denli parçalara ayırana kadar. Üzgünüm. Kendimi sevmeyi sen öğretmiştin. Şimdi ise senden iğrenir hale geldim. Nankörlük değil bu hissettiklerim. Bilirsin seni haklı çıkarmayı senin sevdiğinden daha çok severim. Aylarca içime attıklarımı gırtlağıma yapışmasaydı daha dayanırdım da. Lakin artık çok geç. Söylenmesi gereken her şey söylendi. Seni asla unutmayacağım. Y

reminds

Bir insana kaç kez veda edilir?

Vedaları sevmem. Sen ya da ben fark etmez; giderken kırıp dökerim, geri geldiğinde ise paşalar gibi ağırlarım. Belki de bu tutarsızlıktır hoşçakalları sevmeme engel olan. Çünkü biliyorum ki birbirimizin hayatından tam olarak çıkamayacağız, çünkü hiçbir zaman birbirimizin hayatında tam anlamıyla var olmadık.

Bir türlü nerede olduğunu anlayamadığım, içimde ama bir türlü bulup atamadığım yerleşkelerin her acıdığında, sana bir kere daha veda etmeliyim. Bu tanımlayamadığım tuhaf hissin de geçmesi gerekiyor artık. Oysa haberin bile yok seni kaç kere uğurladığımdan. Hislerin kuvvetlidir senin. Ben söyleyemem sen hisset artık hadi. Git.

Dönecek bir tek yolcusu bile yoktur uğurladığım günlerin.

#alper gencer

Allah’ım,

Biliyorum şu an benim yaşadığım gibi bir hayata sahip olmak isteyen yüz milyonlarca insan var. Türkiye’nin en iyi üniversitelerinden birinde, çok iyi bir bölümde okuyorum. Tek yaşadığım bir öğrenci evim, canım kadar sevdiğim bir kedim var. Mükemmel bir ailem, beni -anlamadığım bir şekilde- inanılmaz derecede seven arkadaşlara sahibim. Kendi halimdeyim aslında. Tahammül edilemez özelliiklerim çok, oldukça kolay kırabiliyorum da herkesi. Ama iyi bir kalbe sahip olduğumun farkındayım. Kimsenin kötülüğünü sebepsiz yere istemedim. Asla kin tutamadım. Birini sevebilmek için tek bir gülüşü yeterliydi hep. Belki güzel bir kız değilim, ama yüzüne bakılmayacak kadar değil. Sakat değilim. Zeka geriliğim yok. Ne kadar sigarayla zarar vermek için uğraşıyor gibi görünsem de tıkır tıkır çalışan bir vücudum var. Kilom çok fazla belki ama önemsemiyorum bile. Verdiklerine ya da vermediklerine binlerce kez şükürler olsun. Biliyorum ki hakkımdaki her şeyin hayırlısı budur.

Biliyorsun Allah’ım hayatımda bir süredir çok şey değişti: değişkenlik, dinamizm. Şu sıralar sanki ölmüşüm gibi. Hayatım o kadar monoton, o kadar sıradan ve hayatımı o kadar dar bir alanda yaşıyorum ki... Yapılacak çok şey var, ama hiçbirinden keyif almıyorum. Her şey olabildiğince durağan. Keyfim yok. Dedim ya sanki ölmüşüm gibi. Can çekişiyormuşum gibi demek de doğru olur bir bakıma. Hayatımı çok güzel anlamlarda farklı kılabilecek her şeyi sanki seneler önce yaşamış ve harcamışım gibi. Bu his sanki sadece bende bu denli acınaklı duruyor. Yaşadığım şeylerden olsa gerek, aynı zamanlara dönmeyi, tekrar tekrar yaşamayı hayatımın geri kalanına değişebilirmişçesine bir his bendeki. Kimseyi kıskanmıyorum. Herkes mutlu olsun. Ama hayatımda özel anlamda hiçkimse yok. Hoş, hep diyorum ben aşka aşık biri de değilim. Fakat düşündüğümde seneler önceye gitmek bana dokunuyor. Sonuç olarak şu anki mutsuzluğum ve ben kalıyoruz geriye. Karamsar da değil, gerçkeçi biriyim. Kötü enerji falan çağırmıyorum yani yanıma. Lakin eski şansımın %1′i bile yok. Hayatımın hiçbir döneminde her şey bu denli kontrolümden çıkmamıştı. Hiçbir şey bu kadar yolundan sapmamıştı. Değiştirmek içinse hiçbir şey gelmiyor elimden.

Bu kadar siyahlığın içinde kıvrana kıvrana kurabildiğim pespembe hayallerim var. Gerçi kime söylesem ağzıyla bile gülemez. Garip bir şekilde gerçekleşme ihtimaline çok fazla inanıyorum. Şöyle bir düşündüm de, gerçekten çok zor gözüküyor. Şu anki dibe vuruşumun bir ödülü olarak bahşedilmeyecek kadar büyük mü? Hiç sanmıyorum. Allah’ım sen bana yar ve yardımcı ol. Sen “ol” dersen olamayacak hiçbir şey yok. Doğru bildiklerimden asla vazgeçmeyeyim ve kendimi kaybetmeyeyim yeter ki. Sen daima benim yanımdasın.

Her gün saat 5'te uyanırdın nedensiz. Ben ise ne yalnız kalmaya, ne de yalnız bırakma hissini uzun zaman önce unutmuşken her gün saat 5'te alarm kurardım. Yollarımız ayrıldı ya sonra, ne olmuş yani? Bak ben hala dakikaları sayıyorum 5'e. Şu an saat 03.16. 103 dakika var.

Bir "Günaydın"ına muhtacım bak yine. Neyse, önemi de yokmuş. Meğer geceleri yaşarken gündüzlere geç kalmışım. Zaten gün de hiç aymamış.

Hiç bu denli başıboş olabileceğini düşünmezdim vicdanın.

#alper ayyıldız #sesim olman lazım

Ve de tatlı dilinde tamamen küfürüm artık.

#canfeza #bekabir #merhaba #deli #kadın

Özlemek elbette ki bütün duygulara dahil edilebilen tek his.

Tıpkı şu an yaşadığım gibi bir gün kendimi tutamayıp yazmaktan korkuyorum. Gurur mu dersin yoksa inat mı bilmem, çok şey var buna engel olan. Belki de aşmama engel olan şey zerre haketmediğini düşünüşümdür. Ama artık katlanamıyorum böyle yaşamaya. Kendimden kaçarken sana sığınmaya ihtiyacım var. Kollarında geçireceğim 5 dakika yetecek her şeyi silip atmama. Yanlış hissediyor olamam değil mi? Geleceksin. Lütfen acele et. Geldiğinde kendimden bile vazgeçmiş olmayayım.

Geri döneceksin hissi var son birkaç haftadır. Hislerim, konu sen olduğunda hiç yanılmaz. Kendi içimdeki vedaların en büyüğünü ettim sana. Geri dönme, lütfen.

Gölgene sığınıp örttüm kusurlarımı. Payıma düşen gün ışığını kalkan gibi çarpa çarpa kırdın.

#alper ayyıldız #ne yazık

Hoşça kal

Ben kimim biliyor musun? “Seni herkesten iyi tanıyorum” cümlesini duyduğum birine bu soruyu sormam oldukça garip olurdu değil mi? Bendeki “sen”i biliyor musun diye sormalıydım haklısın, bilmediğin bu kadar aleniyken. Hayata dair her şeyi yeni yeni öğrenmeye başlamış bir kızın 15 yaşından bugününe kadar içinde yaşattığı birisin sen. Özel kılan her anlamda ilk oluşum mu, diye sorarsan cevabım hayır olurdu. Ben aşka aşık biri değilim; biliyorsun. Aşkın ne demek olduğunu dahi bilmeyen, aşka zerre inanmayan biriyken sana duyduğum hislerin lügatimde yeri yoktu zaten. Ben o zamanlarda sevdim seni. Birinin beni beğenme düşüncesi de değildi seni özel yapan. Tanıyıp tanıyabileceğin, özgüveni en yüksek kızdım. 15 yaşında bile olmadığı halde çoğu şeyi görmüş, yaşıtlarının hepsinden daha olgun olandım. Yine de hiç yaşamadığım şeyler ağır geldi bana. Tam sana olan hislerimi kabullenmişken defalarca bırakıp başkalarına gitmen, başkalarını sevmen, bana söylediklerinin nicelerini başkalarına söylemen ne kadar üzmüştür beni, düşündün mü hiç? İnsan, hayatında 1 kez sever derim ben hep. Hayatına bu sıfatla aldığın her insan bana yaptığın ayrı bir vurgundu. Ben kendi içimde yalnızca seninle değil, diğer sevdiklerinle de, hatta kendimle de savaştım. Ne kadar zor olmuştur benim için düşünsene. Yanımda beni anlayabilecek kimsem yokken, bunun dışında bana zor gelen milyon tane dertle uğraşırken… Sen yalnız kalmayı sevmezsin zaten. Yanındaydı hep birileri. Hoş; yabancı olduğun şeyler de değildi dert saydıkların. Telafisi her zaman vardı. İlacın daima bir adım gerindeydi zaten. Yorgun düştüğünde alır, toparlandığında yine bir adım arkanda bırakırdın. Rolüme öylesine alışmışım ki, kendi hayatımda bile arka planda kaldığım zamanlar oldu; her biri büyük başarısızlıklarla sonlanan. Sadakat timsali mi yoksa aptalın teki miyim bilmem. Tahmin edemeyeceğin kadar insan tarafından çok sevildim senden sonra. Şans versem beni çok mutlu edeceğinden adım kadar emin olduğum adamlar tanıdım. Acımasızlığı öğrendim ya senden hani, çoğunu sanki hayatımda hiç olmamışlarcasına def ettim. Hayatımda kalanlar ise vazgeçmek zorunda bıraktıklarımdı. Benim o sıfatla hayatımda bir yere koyacağım hatta hayatımı adayacağım tek bir insan olabilirdi. Nankörlük edemem, seneler sonra o sıfatla girdin hayatıma. Şu anki özlemim o zamanlara dair. Yaşanılan hiçbir duygu, hiçbir anı ya da hiç kimse mi demeliyim bilmiyorum; 2,5 sene önceki biz etmezmiş. 20 olmama 3 ay kaldı ve düşündüğüm şeye bak. Komik değil mi? Sen de gülmüşsündür bana. Ama doğru bildiklerimden asla vazgeçmedim. Şimdiki yıkımım ise en büyüğü. En son o ilacı alıp daha sonra hayatına geri dönüşünün üzerinden yarın 2 ay geçmiş olacak. Gitmeyeceğine en büyük inanışımın üzerinden de diyebilirim gönül rahatlığıyla. Artık tamamen vazgeçiyorum. Doğru bildiğim ama koca bir yanlış olduğunu fark ettiğim gün bugün. Aslında bakarsan bu, sana ettiğim en kalıcı vedam. Kendine iyi bakacağından hiç şüphem yok. Bu yüzden hoşça kal.

Gördüğüm en büyük orospu senin gururun olmuş.

Benim doğrularım bana hep yetti de, hepsi sana biraz ağır geldi.

Kendine yalan söyleyişini izlemek, alacağım en büyük intikamdı sevgilim.

Hatırlasana, senleyken ne kadar güzeldim.

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Sadece sus ve dinle.