kendime bunu neden yapıyorum diye düşündüren saatler
One Nice Bug Per Day
Alisa U Zemlji Chuda
NASA
Stranger Things
Cosmic Funnies

blake kathryn
Game of Thrones Daily
Lint Roller? I Barely Know Her
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
noise dept.

Discoholic 🪩
Sweet Seals For You, Always

No title available

Janaina Medeiros
$LAYYYTER
styofa doing anything
tumblr dot com
Show & Tell
Xuebing Du
RMH

seen from Italy

seen from United States

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Belgium

seen from Türkiye

seen from France

seen from Malaysia
seen from United States

seen from United States
seen from Australia

seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from Japan
seen from United States
seen from United States
seen from France
seen from Taiwan
seen from China
seen from Egypt
@sadecewelisa
kendime bunu neden yapıyorum diye düşündüren saatler
Çok güzel kararlar aldım çok. Ne bu deveyi güderim, ne de bu diyardan giderim. Ben var ya bu devranı çatır çatır döndürürüm.
Gün geçtikçe hissiz bir canavara dönüşüyorum.
tamam
İki kere atladım o köprüden. İlkinde kanatlarım olduğuna inandırmıştı beni. Uçmak için atlamıştım. Düştüm... Çok sert düştüm. İkincisinde asıl kanatları olanın kendisi olduğuna inandırdı beni. Benimle atlayacaktı o da. Benim kanatlarım olacaktı. Köprüde "tamam mıyız?" dedim, evet, dedi. Derin bir nefes çektim içime ve bıraktım kendimi aşağıya. Yine düştüm. Tek başıma, yine düştüm...
İki kere atladım o köprüden. İkisinde de kurtuldum. İkisi de intihar değildi ama içimde bir şeyleri öldürdü. Ölümlerden sonra doğumlar yaptı içim. Azaldıkça, içerisi ıssızlaştıkça eksilen parçalarıma gebe kaldım. Büyük sancılı doğumlar yaptım. Çok sancı çekerek yapmaya da devam ediyorum. Doğurdukça büyüyor ve çoğalıyorum.
İki kere atladım o köprüden. İlkinde kendime olan inancımı, ikincisinde insanlara olan inancımı yitirdim. Şimdi yitirdiklerimi doğuruyorum. Doğum sancılarıyla "tamam" oluyorum.
“Sizi salak, değersiz hissettiren kişileri asla affetmeyin ve unutun! En büyük cezayı verin onlara bu dünyada.”
— (via aptalizm)
sevdiğiniz insanlar için verdiğiniz savaşların arasından kendinize baktığınızda; aslında sevdiğiniz insanlardan da darbe aldığınızı görüyorsanız, ne yapsanız yenilen tarafta olacaksınız.
Sen kötü değilsin. Ben çiçekli ormanlara müptelayım. Yürümek istedim ve yürüdüm. Ayaklarıma dikenler battı. Sonra acıdı; ruhum bedenimden sökülüp karanlık diyarlara gitti.
Kendimi sürekli kendi kendime bir şeyler anlatırken buluyorum
Unutmak insanı aşındırıyor.
bir şeyler söylemek istiyorum ama mümkün olan her cümle kurulmuş gibi.
Hiçbir şeye karşı umut beslemiyorum tek yaptığım artık nefes alıp vermek
bir veda gerçekleşti
Ben niye böyle oldum ne ara böyle oldum
“Paramparça olmuştu ellerim, gözlerim kan çanağı. Ben senden, o gece vazgeçtim.”
— (via yuruyenbomonti)