noise dept.
gracie abrams
h
taylor price
occasionally subtle
izzy's playlists!
I'd rather be in outer space 🛸
❣ Chile in a Photography ❣
No title available
Discoholic 🪩
Claire Keane
Xuebing Du
KIROKAZE
One Nice Bug Per Day
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Doug Jones
Game of Thrones Daily
The Bowery Presents
hello vonnie
Keni
seen from Venezuela
seen from Panama
seen from United States
seen from Armenia
seen from T1
seen from Türkiye
seen from T1
seen from Jordan
seen from Colombia
seen from United States
seen from Malaysia
seen from Kenya
seen from T1
seen from Kenya
seen from Kenya
seen from United States
seen from United Kingdom
seen from Russia
seen from United States
seen from United States
@sedatazazi
Mesaj (Bölüm 2)
Adımını tekrar atmak için ayağını kaldırdığında zaman o kadar yavaşlamış gibi geldi ki, sanki zemine basması saatler hatta belki de günler alacak gibi hissetti. Aradan geçen o upuzun zamanın sonunda ayağı yere değdiğinde, geçen vaktin normalde olması gerekenden de daha kısa olduğunu anladı. Zemindeki yıpranmış parkeden birkaç düzensiz gıcırtı yükselerek, koridorun içinde kaçıştılar. Kapının…
View On WordPress
Şimdi
Uzay boşluğunda salınan bir ruh idi.
Bulunduğu boşluk kadar renksizdi içi.
Öylece gitti ve gitti.
Ne bir yıldızın yanından geçti,
Ne de bir toz zerresine erişti.
Büyük gücün sırtını döndüğü kişiydi.
İleri mi yoksa geri mi yol katettiğini hiç bilemedi.
Kapkara evrenin en derini,
Varmayan yolun eviydi.
Şu anki ve her zamanki hali,
Hacimsiz varlığının temsili,
Önceki hayatlarının tasviriydi.
En ufak…
View On WordPress
Yitik
Yıllardır tahtakurularının kemire kemire içlerini boşalttıkları 4 ayağının üzerinde duran, o kararmış ahşabında dönemin el işlemelerini kendi zamanında gururla taşıyan sandalyeyi, salonun tam ortasına koydu. 4 ayak birbirinden bağımsız hafifçe hareket ettiler. İnce ve zayıf bir gıcırtı salonun mühürlü sessizliğini bozdu. Arkadan gelen cılız ışığın aydınlattığı mekanda gözüne gerçek gibi gelen tek…
View On WordPress
Gibi
Çok garip bir duygunun tam arasında, geçmişte mi yoksa geçmişten mi kaldığını bilmediğim bir tadın dilimde bıraktığı hüznün en şaşalı vaktindeyim. Ne oraya ne de buraya ait, ne yapması gerekeni ne de yapmak zorunda olduğu şeyi yapan birinin tezahürünü ustaca oynuyorum. Dilin de önemi yok. Hiçkimselerin hiçkimse için önemli olmadığı zamanlar bunlar. Geriye çevrilemez bir film makarasının yeniden…
View On WordPress
Yol (Bölüm 2)
Baca dumanıyla ise bulanmış tüm o pis duvarlar, kendilerine has ürkütücü seslerle iletişim kuran, rüzgarla birlikte ileri geri sallanan o paslı tabelalar, geçmişten kalan, eski, çürümüş tahta elektrik direğinin üzerine iliştirilmiş “Matematik dersi verilir” yazılı el ilanı, üzerinde sırılsıklam olmuş olan paltosunun pötürleşmiş yüzeyi, birdenbire bembeyaz bir ışıkla aydınlandı. Sokağın her…
View On WordPress
Hayal Kırıklığı
“Kimseyi hayal kırıklığına uğratma. Sonra en çok üzülen sen oluyorsun.” demiş birisi. Anlaşılan ben de birilerini hayal kırıklığına uğratmıştım. Kendime bahaneler uydururken, biri çıkıp yüzüne tek sorumlunun sen olduğunu söylüyor. Sorumluluklarını yerine getiremeyen biri olarak böyle bir ithama maruz kalmak, yerden göğe kadar haklı olsa da çok ironik. Acı acı güldürüyor insanı hayat. Kelimelerin…
View On WordPress
Yol (Bölüm 1)
Elindeki kitabın son sayfasını çevirdiğinde, birden dışarıdaki sessizliğin tam ortasında ezan okuyan müezzinin, şehrin karanlık, izbe sokaklarından, rutubetli ve küflü duvarlarından yansıyan, yankılı, mistik sesi duyuldu. Kitabın zihninde bıraktığı tadın etkisi sürerken bunun bir tesadüf olmadığını düşündü. Günlerdir, romanın kahramanıyla birlikte gezinip durduğu eski İstanbul sokaklarının,…
View On WordPress
İnsan
Sana o kadar çok anlatacak şeyim var ki. Bir o kadar da yok aslında. Anlatacaklarımın ufacık bir kısmını dahi anlayabileceğini bilsem, içinde dönüp durduğum bu kelimeler girdabının, beni yutan bu neden sonuç çıkarımlarının kıskacından azıcık da olsa kurtulabilmek ve sadece birkaç dakika huzurlu nefes alabilmek için, kalan tüm gücümü buna harcardım. Ama en fazla seni ilgilendiren bu konudaki büyük…
View On WordPress
Mesaj (Bölüm 1)
Tek pencereden gelen loş ışık odanın küçük bir kısmını aydınlatmaya yetiyordu. Geri kalan kısımlar neredeyse karanlığa bürünmüştü. Günün öğle saatleri olmasına rağmen dışarıdaki boğuk havanın kasveti, odanın içine doluyor ve loş ortamı daha da boğucu hale getiriyordu. Pencerenin kenarında bulunan küçük sehpanın üzerindeki laptoptan kısık bir sesle derinden bir müzik çalıyordu. Ağır tempoda…
View On WordPress
Uçsuz ve Bucaksız
Kum tanelerinin birbirleri üzerinden yuvarlanırken çıkardıkları sesleri duyabilir mi insan? On üzeri bilmem kaç sıfır kadar kum tanesinden oluşan bu sonu görülmeyen denizinin ortasındaki her adımında o küçük heyelanların sesini duyabiliyordu. Sanki koca koca kayaların birbirleri üzerinden geçerken, birbirlerine sürterken ve parçalanırken çıkardıkları sert ve gür ses kadar net duyabiliyordu…
View On WordPress
Karanlık Odadaki Gölge
Anladım ki bazı şeyler tamamen zamandan bağımsız varlığını sürdürüyor. Şu anda tam ortasında dikili durduğum bu boş odada, bağımlılığın fiziksel bir tasviriyim. Ne kadar zaman geçse de, ne kadar anı üzerine anı binse de bazı şeyler hep yerli yerinde kalıveriyor. Gidip rica ediyorsun önce, kibarca git diyorsun. Sonra sinirlenip kovuyorsun. Arada sana her zaman gülümsemiş güzel duyguları da tutup…
View On WordPress
An
Annesinin kırmızı şalını başına dolamış, kendinden büyük hırkasıyla koca bir başak tarlasının ortasında kollarını iki yana açmış duruyor küçük kız. Gözleri kapalı. Rüzgarı dinliyor. Oradan oraya salınan başaklar, bir öykü fısıldıyorlar küçük kızın kulağına. Uzaklardan süzülerek gelen sesler yine süzülerek gidiyorlar uzaklara. Kirpikleri titriyor küçük kızın. Bir tutam saçı, şaldan kaçıp rüzgarda…
View On WordPress
Şu andan tam beş yıl önce bir objektif karşısında poz veriyordum. Objektife sırtım dönük bir vitrinin önündeydim. Vitrin, büyük indirim vesilesiyle dekore edilmişti. Bir kaç manken ile göz göze geldim. Arkamdan aralıklarla deklanşör sesi duyuldu. O an zaman yavaşladı, bir film şeridi gibi değil de sanki unutulmaya yüz tutmuş bir anı gibi belli belirsiz birkaç tasvir öylece geçip gitti gözlerimin…
View On WordPress
Marakeş
Akşam pazarında tezgahlar toplanıyordu. Gün boyu süren koşuşturmanın sonunda kalabalık dağılmıştı. Pazardaki son müşteriler kalan tezgahlardaki ürünlere bakıyorladı. Marakeş bu mevsimde çok güzel oluyordu. Özellikle pazarları gezmeye bayılıyordu. Pazarların mistik bir atmosferi vardı ona göre. Bu mistik hava içindeki kalabalığı ya da kalabalığın içindeki bireyleri tek tek gözlemlemek hoşuna…
View On WordPress
Duygular, bulutlara binip gittiler
Duygular, bulutlara binip gittiler
Evin, uzun vadiye bakan tarafındaki akasya ağacı yeni yeni çiçeklenmeye başlamıştı. Öğlen güneşi, küçük beyaz tomurcukların üzerine vuruyordu. Yakından bakan gözler, çiçeklerin yapraklarındaki parıltıyı görebilirdi. İçlerinde trilyonlarca yıldızın var olduğu koca evrenlere sahip beyaz yapraklardı bunlar. Yumuşak bir esinti eşliğinde sallanıyorlardı dallarında. Hava ısınmaya başlamıştı. Vadinin…
View On WordPress
Gitmek
Bozkırın ortasında bir mezar kazılıyor. Toprak yer değiştiriyor. Tek bir kişi ve bir kürek. Küçük kayalar var yakınlarda. Gri gökyüzü gibi renkleri. Uzaklardan dört telli bir kopuzun sesi geliyor. Dağların arkasından, çok uzak diyarlardan geliyor bu ezgiler.
Toprak deşiliyor. Bağırsakları ortaya dökülmüş bir canlı gibi saçılıyor zerreler. Şimdi koca koyu bir çukur var bozkırın tam ortasında. Ve…
View On WordPress
Yol
Ne vakittir bu koca dağın yamacındaki patikada yürüyoruz? Aşağıda altın rengi başak tarlalarının ışıltıları. Biz ise donmuş taşlar ve duygular arasından inişe geçecek olan yolu görmek için tırmanmaya devam ediyoruz. Yüzüme vuran rüzgar aşağıda yumuşak bir okşayış gibi usulca süzülüp gidiyor. Patikada milyarlarca insan var. Kimi istemeden kimi isteyerek düşüyor bu yoldan. Dizime kadar kara batsam…
View On WordPress