Hergün önünden geçtiğimiz bir ev vardır, fakat onun farkında bile değilizdir. Birgün ev yıkılır ve boşluğu görünce “burada ne vardı?” diye düşünürüz… -bir şey vardı ama ne?- Bazen böyle olur.. Yokluk bize varlığı hatırlatır, varlığın farkında olmamız için oradan yok olması gerekir. Bazı insanlar da böyledir. Varken görmez sizi.. Varlığınızı fark etmesi için yok olmanız gerekir… Ve anlarsınız ki onun hayatındaki en anlamlı yeriniz “yokluğunuz.”

















