Sentencje Nieznane

@sentencjenieznane

Czasem czujemy potrzebę, by opowiedzieć komuś o swoim dniu. By rzucić jakąś "mądrą" myśl. Mądrą, według nas, w danej chwili. Potrzebujemy trochę uzewnętrznić nasze emocje, nie psując przy tym dnia naszym najbliższym. Lub po prostu chcemy coś powiedzieć. I nie ważne czy ktoś to przeczyta, czy ktoś to usłyszy. Ważne, że to gdzieś tam jest. Zostało wypowiedziane. Napisane. Teksty tu zamieszczone zapewne będą pochodzić ode mnie. Cytaty również, choć niekoniecznie. (Te nie moje na pewno pojawią się wraz z autorem - nie będę się pod nikogo podszywać). Jeszcze nie zdecydowałam co tu się tak dokładnie znajdzie. Może znajdą się tu też próby pisania moich marnych opowieści? Kto wie.

87 posts

I znów dopuszczasz do siebie wyrzuty sumienia. Toczysz niekończące się dialogi, odbywające się tylko w Twojej głowie. Monologi, których nikt nie słyszy. Gdy nie mówisz - powoli gaśniesz. Gdy mówisz - bijesz się za to, że znów powiedziałeś za dużo. O sobie. O uczuciach. Lękach. Obawach.

Znów dopuszczasz do siebie te wszystkie myśli. A było przecież tak długo całkiem nieźle.

Starasz się być spokojny. Przecież na wszystko masz czas.

Ludzie wokół pytają czy już coś skończyłeś. Przecież nie zdążysz.

Ale zachowujesz spokój i wykonujesz te wszystkie czynności. Tak bardzo chciałbyś choć chwile, bez wyrzutów sumienia, odpocząć.

Aż w końcu przychodzi ten moment. Ten, w który myślisz o tych wszystkich obowiązkach. Zobowiązaniach. Zadaniach. Przytłacza Cię to. Zaczynasz panikować.

Ale mimo to starasz się uspokoić i nie dopuszczać do siebie tych wszystkich pytań. Tych wszystkich uwag, że nie dasz rady. Że będzie za późno. Przecież to proste. Trzeba po prostu zrobić. Tą jedna rzecz. Ale co z milionem pozostałych?

Wiesz, że granica jest blisko. Jeżeli dopuścisz do siebie te wszystkie słowa, zaraz znów wpadniesz w panikę. I nie będziesz mógł zrobić nic.

Też znasz to uczucie?

#panika #spokój #obowiązki #natłok myśli #natłok zadań #paraliż #odpoczynek

independent loneliness

#independent #loneliness #power #sadeness

A co jeśli nie jesteś czegoś pewien, ale jeśli w danej chwili nie zaryzykujesz, to stracisz to na zawsze? Czy warto spróbować, nawet jeśli nie masz pewności, że to coś będzie trwać wiecznie? I jest dobre? Jest tym czego faktycznie chcesz?

Życie to taki labirynt. Czasami czujesz, że idziesz dobrą drogą, że zbliżasz się do celu. A czasem nadchodzą takie dni, gdy czujesz się totalnie zagubiony, kręcisz się w kółko, zawracasz, zaczynasz wątpić. I nigdy nie masz pewności czy dojdziesz do tego celu. Być może osiągniesz go w rok, dwa. A być może nigdy nie uda Ci się tego dokonać.

#życie #labirynt

Hello tumblr, my old friend.

Czy skoro przyszłość stanie się kiedyś przeszłością, to znaczy, że przyszłość jest częścią przeszłości?

A skoro jest jej częścią, to należy do niej, jak kwadrat do równoległoboków?

Czy to znaczy, że przyszłość jest przeszłością, ale przeszłość nie jest przyszłością?

Przyszłości wciąż przybywa, a przeszłości ubywa.

Prz(y/e)szłość.

Czasem mam problem z przystosowaniem do świata. Rzecz w tym, że za każdym razem staram się nie nastawiać, przewidzieć każdą opcje. Ale mimo wszystko naiwnie wierzę. I gdy dzieje się to, co przewidywałam od początku, nagle okazuje się, że miałam oczekiwania. Mózg mówi - nic się nie stało. A serce rozpacza bez powodu, bez sensu.

I tak za każdym razem. Mimo obietnic. Danych samej sobie.

#obietnice #oczekiwania #samotność #rozum

People talk. People think. People judge.

But they don't know the truth. They think they know. But that's not true. They think they know you. But it's not like that. They tell you your story. Your future. But it doesn't seem familiar to you at all.

And why?

Because it's easier to be in a group. Talk like a crowd. Easier than letting someone avoid suffering.

But is it really worth it?

#talk #thoughts #suffer #loneliest #brave #crowd #people #love

Czy wierzysz w przyszłość?

#believe #trust #future #hope

Są osoby, które dziękują mi za życzenia, mówią, że moje słowa są takie mądre, że dodają wiary w siebie. Może powinnam kiedyś spróbować napisać taki list do samej siebie, otworzyć za jakiś czas i zobaczyć czy uwierzę w jego moc.

Teraz jesteś dla mnie tylko małym chłopcem, podobnym do stu tysięcy małych chłopców. Nie potrzebuję ciebie. I ty mnie nie potrzebujesz. Jestem dla ciebie tylko lisem, podobnym do stu tysięcy innych lisów. Lecz jeżeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować.

Antoine de Saint-Exupéry

Są takie osoby, których słowa ranią bardziej. Na ktorych zdaniu zależy Ci bardziej, których nie chcesz zawieść szczególnie. Na które możesz zawsze liczyć, którym ufasz bezgranicznie. I zazwyczaj są to te same osoby, które jakoś wewnętrznie potrafią choć trochę odbudować Twoje poczucie własnej wartości. Lub przynajmniej sprawić, by nie spadło ono jeszcze niżej. Które po prostu potrafią przebić się przez ten niewidzialny mur, który tworzysz. I są dni, gdy ten mur opada, ale są i takie gdy wznosi się jeszcze szybciej i wyżej.

Ale wiecie co dzieje się, gdy ta osoba niespodziewanie znika?

Czy to w snach kryją się nasze największe obawy, marzenia, wspomnienia, o których boimy się powiedzieć na głos reszcie świata?

Mówisz, że kochasz deszcz, a rozkładasz parasolkę, gdy zaczyna padać.

Mówisz, że kochasz słońce, a chowasz się w cieniu, gdy zaczyna świecić.

Mówisz, że kochasz wiatr, a zamykasz okno, gdy zaczyna wiać.

Właśnie dlatego boję się, kiedy mówisz, że mnie kochasz.'

William Szekspir

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

It’s gonna be okay.

You’ll be okay.

You’ll be okay.

You’ll be okay.

I’ll be okay..

I’m not so sure.

„I'd like to say "I'm okay", but I'm not.”

~ Michael Schulte

Sentencje Nieznane @sentencjenieznane - Tumblr Blog | Tumgag