[serialkeeper]

May nabasa ako kanina, ang sabi "Nahihiya akong mamatay kasi titingnan nila yung kabaong ko na para akong ulam sa karinderya" HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA tapos may nag comment "Gusto ko kapag namatay ako, dapat naka-side kasi mahiyain ako eh" HAHAHAHAHAHAHA sabi pa ng isa "Gusto ko yung salamin tinted ha? Introvert kasi ako eh" HAHAHAHAHAHAHAHAHA maiyak iyak pa ko sa mga video ni Rene yung basketball player na namatay sa Aurora, dumadaan kasi sa nf ko yung mga tribute video sa kanya, tapos nakita ko nga yung post na yan yung loha ko bumalek talaga siya HAHAHAHAHAHAHA umiyak palang ako tapos biglang tawa ng malakas 😂 sana all baliw imagine 5am ang ingay ko HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA

[serialkeeper]

May raketa wala naman shuttlecock tapos yung kalaro ko pa injured, langya gawin ko nalang ata tong pang hampas ng langaw hahahahahahahahaha

[serialkeeper]

Minsan, sa dami ng nangyayari sa buhay natin mga problema sa bahay, trabaho, pamilya o kaibigan kahit gaano pa kabigat kahit nakaka-durog at madalas gusto mo ng sumuko, alam mo yon? Parang out of nowhere biglang magiging okay. Pag para sayo, para sayo talaga kahit hindi mo ipilit noh? Madalas paparanas sayo talaga yung mga bagay na kinakatakutan mo. Mahirap pero may progress kahit minsan di mo naman talaga nakikita. Eme! Nagugutom lang talaga ako hahahaha! Nakakabaliw pala mag isa langya hahahaha

[serialkeeper]

Whatever might happen, life gets better.

[serialkeeper]

God has a plan talaga, yeah I'm on my 30's na and most of them demand to having a baby. Madali gumawa ika nga? Marami akong pinagdasal, hindi ako nagmamadali at hindi rin naman din ako nakikipagpaligsahan. Alam mo talaga sa sarili mo na sooner or later ibibigay din sayo, yung chill ka lang ganyan. Ewan ko? Hahaha! Basta for me okay lang naman kung tingin ng iba parang "late" na daw? Eh wala eh? that's life hahahahaha! Sabi nga "Kung para sayo, mangyayari yan kahit hindi mo ipilit" God knows what I need before he gave me what I want. Alam ni Lord yan, ka-chat ko siya kanina e hehe joke lang! Pero ayon nga, bat ba kasi kayo nagmamadali mag anak ako? Ako naman yung magla-labor hahahahahahahaha!

[serialkeeper]

Sa huli ikaw at ikaw lang din ang makakasagip sa sarili mo.

[serialkeeper]

Real eyes realize real lies Wise minds recognize disguised signs Pure heart prioritize true ties False smiles often hide dark sides Time flies, exposing every disguise And the deepest scars come from trusted lies

[serialkeeper]

Bakit susuko? Kung umuwi yung pusa ko para balikan ako hehe thank you Lord! Umuwi para magpa cute eh, mag beautiful eyes pa yan siya HAHAHA! Ang dami kong iniisip mga 543 ganon de jk lang ayon nga, daming problema tapos masama pa pakiramdam ko. Sa kalagitnaan ng pag iisip, bigla nalang umuwi yung pusa ko. Hindi ko na talaga inaasahan pang uuwi, kasi alam ko maraming nagagandahan sa pusa pero hindi ko rin lubos maisip na itatali kasi may lamat yung leeg niya at may iilang sugat din sa katawan. Ang galing gumawa ng way ni Lord, sobra 🙏

[serialkeeper]

Nawawala yung pusa ko, actually 8 days na kahapon. I was planning to end my life seriously right now because of family problem. Tapos kanina habang naglalakad ako sa labas, sabi ko sa isip ko Lord, sana umuwi na yung pusa ko. After 2 hours, may nag meow sa mismong door namin, yung pusa ko umuwi na after 8 days 😭 lalo akong naiyak, eto siguro yung purpose para magpatuloy. God knows how much I love this cat. Pag umuuwi nga ako ng Manila, gusto ko na agad umuwi ng bahay kasi yung pusa inaalala ko, mas iniisip ko pa minsan yung pusa ko kesa sa partner ko HAHAHA kung kailan down na down ako, God answered my prayer :( In 8 days, namayat yung pusa ko tapos may iilang sugat but still? Alam niya at nakaya niya umuwi ng mag-isa, hopeless na ko sa ilang araw na paghahanap pero siya? Lumaban. Thank you Lord, super thank youuuu! Lalaban at magpapatuloy 💕

[serialkeeper]

3am na, wala kang balak matulog self? May errands pa ko mamayang 8am, awa nalang talaga dzai HAHAHA after ng lakad ko mamaya self study na naman, syempre kasi magpapayaman tayo hehe

[serialkeeper]

Daming ganap these past few months, nakaka-drain ng isip. Tapos hindi mo na naman alam paano mag uumpisa. I've always questioning myself if I really deserve to be here in this kind of situation? Betrayal, kala ko sa mag jowa lang eh, langya pati pala sa pamilya may kupalan eh. Kung sino pa yung mas higit mong pinagkakatiwalaan yun pa talaga tatarantado sayo eh. Ang bait ko naman ata sa part na yan? Suki ng betrayal yarn? Ukinaaaam! HAHAHA! 10 years ago ang taas ng boundaries ko oh para wala ng mangupal, tapos after 10 years naulit na naman? Anniversary yarn? Bwiset na yan HAHAHAHA di ako makapag focus sa pagpapayaman dahil sa inyo eh! Ayoko na magback to zero kasi sobrang laking struggle na naman. Oo, I am more than to my achievements. Dami kong gusto pero ayoko ng i-kwento, basta pag yaman ko naka goma dapat pera ko. HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA

[serialkeeper]

It hasn’t been easy.

In just three months, so much has happened. So many things have changed, and countless challenges have come and gone. Looking back, they have become stories of survival—moments that were endured, overcome, and learned from. There were times when I questioned myself and wondered whether I was making the right decisions. There were moments when I doubted if I truly deserved everything that was happening in my life. Every choice came without guarantees, and every step forward felt uncertain, as if I were walking toward an unknown destination. There were silent battles no one knew about. The pain I carried, the tears I shed in private, and the way I still showed up as though everything was fine. I found myself being strong for others even when, deep inside, I felt completely broken.

But life goes on.

Instead of allowing my struggles to define me, I choose to let them inspire me. No matter how painful the journey becomes, and no matter how uncertain the future may seem, I will continue to stand firm and move forward with courage and determination. Growth is a process, and every challenge is part of that journey. If these hardships are leading me toward a better, brighter, and more stable future, then I will keep fighting. Even when the path is difficult. Even when there are no guarantees. Because sometimes faith, resilience, and the willingness to keep going are enough to carry us through.

[serialkeeper]

Makauwi ka sana sa tahanang ayos lang magkamali at maging mahina.

[serialkeeper]

Ano tara? HAHAHAHAHAHAHAHA mga bwiset kayo ah! Naka sumpong ako ngayon HAHAHAHA

[serialkeeper]

4 days na hindi umuuwi yung pusa ko :( kung kailan nakabalik ako tsaka nawala, ang galing. Lol! Hindi ko mahanap nung nakaraan, ugali kasi non pag bibili lang ako sa tindahan agad din naka sunod kala mo anak ko e HAHAHAHA pero pag pauwi na ko, uuwi na din. Tsaka hindi ugali non yung lumayo, kung may umaway mang ibang pusa agad uuwi yon at magkukulong na sa bahay hanggang gabi. Kaya duda kami na dahil mabait at talagang nahahawakan, eh baka kako may naka pulot at kinulong. Matagal na siguro yung isang araw na hindi uuwi dahil naghahanap yon ng chix 😂 pero 4days ng nawawala? Nakakapagtaka na. Takot nga sa malalaking barakong pusa yon e kahit 3 years old na, kaya nakakaduda talaga na bigla nalang hindi umuwi. Hanapin ko nalang ulit mamaya hays

[serialkeeper]

Mahirap ilaban ang sariling katahimikan, kung ang mismong kalaban ay ang iyong isipan.

[serialkeeper]

Kauuwi ko lang from Manila, matic vacation season so yeah tuwing summer talaga ako madalas nasa bahay ng parents ko. Daming ganap, like lutang ako to the point na hindi ko naalala na birthday pala ng sister ko nung May 14 tapos umuwi ako ng May 16. Clueless ako sabi ko pa "Bat may cake?" Tapos walang sumagot, dun ko napagtanto na may birthday nga pala langya AHAHAHA! tapos nung pabalik na ko ng province a day before, naiyak ako. Kasi yung pangatlong sister ko, grabe ang hands on sakin HAHAHA! Natutuwa ako sa kapatid ko, kung paano ako alukin kumain or hahatiran ako ng pagkain sa kwarto and she's always checking me if I'm okay? Like? One hour ata akong umiiyak, kasi kahit hindi man sabihin sakin pero literal na dama mo yung pagka concern niya. Kaya gustong-gusto ko tong binibigyan ng gamit kasi napaka-appreciative tapos ang lambing pa. Laging "Ate, kumain ka na yung ulam andoon lang" "Ate, gusto mo cereals? Or gawa kita ng coffee?" Kaya gustong-gusto ko to sinasama sa mga gala ko kasi game talaga siya eh tapos walang arte, hindi bastos. Mostly, siya pa nanghihilot sakin kapag may sakit ako. Hindi kami mayaman, oo. Pero yung mabiyayaan ng kapatid na halos best friend mo pa dun palang paldo kana eh. Kahit hindi ko sabihin, matic laging magtatanong kung kumain na ko. Or else siya mismo kukuha ng pagkain para lang kumain ako. OA ko yata? Pero habang masa bus ako pauwi, pag naaalala ko naiiyak talaga ako. Gaya ngayon, gusto ko lang naman mag share, naiyak pa ngani. HAHAHAHAHA