den exw tipota na pw, taftoxrona exw polla na pw

[skepseis-apth-salonikh]

Μακάρι μία μέρα να μην είναι σαν τις άλλες

Μακάρι μία μέρα να μην είναι σαν κι αυτές.

Μακάρι μία μέρα να πάμε για καφέ και να γυρίσουμε μαζί στο σπίτι

Και να πιούμε μια μπύρα και να ακούμε μουσική

Να φτιάξουμε να φάμε και να δούμε καμιά ταινία

Να μιλάμε και να γελάμε μέχρι το πρωί,

Και μέχρι το πρωί να ξέρω πως θα είσαι εκεί.

Αλλά στην πραγματικότητα δεν έχω εμπιστοσύνη

Που αυτό που θα μου πεις θα είναι αυτό που θα γίνει

Και ξέρω τι θέλω αλλά δεν ξέρω αν μπορώ

Τα ίδια πράγματα να κάνω και τα ίδια να σου πω

Γιατί κι αν τα πω, στο ίδιο μέρος θα βρεθώ

Οπότε δεν ξέρω ίσως καλύτερα για πάντα

Και ας εύχομαι να πίνουμε καφέ μια μέρα με λιακάδα

Σκέφτομαι και σήμερα γιατί τίποτα δε θα γίνει

Και άμα γίνει δεν ξέρω από μένα τι θα έχει απομείνει

Και μάλλον τίποτα δε θα είναι ξανά το ίδιο

Και η μουσική θα έχει παλιώσει και το φαγητό θα το έχουμε βαρεθεί

Κι εσύ θα με βαρεθείς σε μια μέρα γιατί θα λέω πάλι τα ίδια

Κι εσύ θα είσαι μια άλλη και δε θα κάνουμε μαζί

Που μάλλον ούτε τώρα γιατί πέρασε η ώρα

Που μάλλον ούτε χθες γιατί πέρασε η ώρα

Πέρασε η ώρα.

[skepseis-apth-salonikh]

Μπορείς να επιλέξεις να μην δηλητηριάζεις τις ημέρες σου πριν καν σε βρουν. Επέλεξε να σε ολοκληρώνουν πριν καν σε βρουν και θα δεις ότι θα γίνει.

Όποιος ψάχνει, βρίσκει.

[skepseis-apth-salonikh]

Όταν μια μέρα φύγω, στον τάφο μου μην καθίσεις

Βγες μια βόλτα με καφέ στη φύση να περπατήσεις

Και άκου τα τραγούδια που σ’αρέσουν.

Δεν θα βρίσκομαι εδώ, ούτε στο μνήμα.

Για να με δεις κοίτα τα αστέρια, κοίτα τον ήλιο πριν την αυγή

Βγες στο μπαλκόνι όταν θα έχει κρύο και θα δεις πως είμαι εκεί.

Όταν μια μέρα φύγω, να μην κλάψεις πολύ

Γιατί εγώ πάντα γελούσα, και είσαι ακόμα ζωντανή

Δεν θα βρίσκομαι εδώ, θα είμαι κάπου μακριά

Μα μπορείς να με ακούσεις απ’τα πιο ψηλά βουνά

[skepseis-apth-salonikh]

Μπορεί να μην υπάρχουν άγγελοι στα αλήθεια, μα αν υπάρχουν είναι ζωντανοί.

Είναι ο καλύτερος σου φίλος, είναι ο γείτονας σου, είναι το κατοικίδιο σου.

Κάποιοι σώζουν ζωές σε νοσοκομεία, κάποιοι μπορεί να σώσαν την δική σου.

Και αν θες να γίνεις άγγελος πρέπει να το κάνεις όσο είσαι ζωντανός

Με καλοσύνη, με αγάπη.

Να αγαπάς με θάρρος, να φροντίζεις, να νοιάζεσαι

[skepseis-apth-salonikh]

Σήμερα μια ωραία μέρα, μια μέρα ολόκληρη.

Και τελικά στιγμές και μνήμες μένουν από όλα, οπότε όλα να τα χαρείς.

Να φυλάς τις μέρες σου σαν χρυσάφι και τις νύχτες σου σαν ευχή

[skepseis-apth-salonikh]

Μεσημέρι πουλιά κελαηδάνε

Κρύος καφές

Ηρεμώ και ακούω

[skepseis-apth-salonikh]

Ένα πλαστικό φυτό δεν θα πεθάνει ποτέ. Όμως ένα πλαστικό φυτό δεν θα ζήσει ποτέ.

Μην γίνεσαι φυτό, γίνε δέντρο και στάσου στα πόδια σου.

[skepseis-apth-salonikh]

Therapy Pt.1

To live is an art and I am not an artist

I juggle through the motions trying to find out where my heart is

And life has been so easy so I do not know what hard is

So who am I to ever say that life has been the hardest

To breathe is to set free and if I breathe enough I may be free

When you love something you must set it free

But what is free if with my eyes I cannot see?

And if with my eyes I cannot see

And in my body I cannot be

Am I considered alive and is this all that I will be?

Could this be all that’s left of me

I settle down and feel the need to flea

Nothing is ever enough but everything is always too much for me

I say a lot I should say less, and when I try to clean I make a mess

To always float but never drown, could that be in its own success?

To live is an art but I don’t know how to paint

I pray only in need so I can’t be a saint

When everything goes right I can’t help but feel the need to taint it

Just to wake another day and breathe a new complaint

Life was promised a shiny gold but in my hand it’s rusting

I seek above and see myself so myself I am trusting

Every day ends up the same but every day I am adjusting

I see the light above the hill for freedom I am lusting

For now I have a lot to speak, and even more I have to seek

I may be brave I may be weak

We’ll circle back again next week.

[skepseis-apth-salonikh]

Ήξερα ότι μόνη μου θα πεθάνω, αλλά όχι ότι μόνη μου θα ζήσω. Τουλάχιστον έχω για καλύτερο φίλο εμένα και είμαι εντάξει.

[skepseis-apth-salonikh]

Το να ζεις είναι μια τέχνη

Το να ζεις είναι μια τέχνη και εγώ δεν είμαι καλλιτέχνης

Καμία φορά δεν ξέρω τι κάνω, σκέφτομαι και αγχώνομαι

Παλεύω με τις σκέψεις μου ποτέ δεν εκτονώνομαι

Προσπαθώ να ζωγραφίσω αλλά μόνιμα λερώνομαι

Μα έχω ένα βιβλίο για να γράφω και εγώ έτσι απελευθερώνομαι

[skepseis-apth-salonikh]

Δυο μήνες και πεθαίνω που δεν μπορώ να σου μιλήσω.

Πεθαίνω που δεν μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια και να σε αγγίξω.

Διαβάζω παλιά μηνύματα και με συνοδεύουν φαντάσματα μιας αγάπης έτοιμης αλλά χωρίς κάπου να πάει.

Την κρατάω φυλαγμένη σαν να είμαι παντρεμένη και στο τέλος κάθε βράδυ μόνο αυτή με εμένα μένει.

Κανένας άνθρωπος στον κόσμο δεν θα γίνει σαν εσένα, και αν δεν είμαι με εσένα ας είμαι μόνο με εμένα.

Μόνη μου θα επιβιώσω κι ας είναι το τίμημα μεγάλο. Όπως η αγάπη μου για εσένα που κάθε μέρα δίνει κι άλλο.

Μένουμε μόνες μας και οι δυο και κρατάμε παρέα, και από όταν σε είδα τελευταία φορά έχω να νιώσω ωραία.

[skepseis-apth-salonikh]

10’

Τα πρώτα δέκα δευτερόλεπτα είναι υπέροχα,

για αυτά τα δέκα δευτερόλεπτα ζω και είμαι στην γη επάνω

Και αν αυτά τα δέκα δευτερόλεπτα ήταν λιγάκι παραπάνω,

Και αν, και αν σκεφτώ ακόμα λίγο τότε το μυαλό μου χάνω

Κουράστηκα να τρέχω και πάλι να μη με φτάνω

πέφτω κάτω κάθε βράδυ και μιλάω προς τα πάνω

Ανασαίνω μόνο όταν κάθομαι και σκέφτομαι το πλάνο

Αλλά έχω εξαντληθεί και αρρωσταίνω και φοβάμαι μη πεθάνω.

[skepseis-apth-salonikh]

πέρασα μέρες ολόκληρες περιμένοντας στο κρύο το λεωφορείο για να πάω σπίτι

Αντέχω δυο ζωές και μια τρίτη περιμένοντας

ο πιο βαρύς χειμώνας δεν με κρατάει από το να ξαναπάω σπίτι.

[skepseis-apth-salonikh]

Ξεχασα να σε ρωτησω χθες, αλλα ευχομαι να τα πηγες καλα.

[skepseis-apth-salonikh]

Photo finish

[skepseis-apth-salonikh]

Η αγάπη ως φυτό.

[skepseis-apth-salonikh]

Ξανασκέψου και συλλογίσου,

και αν θες να γυρίσεις πίσω

Πες μου έλα να βρεθούμε και όλα να τα ξαναβρούμε

Ξέρω τώρα είσαι στα ξένα,

και δεν θα σκέφτεσαι εμένα

Μα ξέρω θα το διαβάσεις

και ίσως να χαμογελάσεις

Θα σου πάρω δαχτυλίδι

και δε θα πληρώνεις νοίκι

Δεν θες παπούτσια και κοσμήματα

οπότε θα σου γράφω ποιήματα

Πίνω καφέ και βάζω κανέλα

Αν θες να σου φτιάξω έλα

Κι αν επιμένεις να είμαστε χώρια

Για κάθε μέρα φυτεύω σπόρια

Να έχεις έναν κήπο όταν γυρίσεις

Το σπίτι μας να αγαπήσεις.