Vive bene, spesso l'amore, di risata molto.

faye marquez. 19 years old. I love snickers. I hate being late. I trip, I slip, I spill, but that's what I do. I do what I do. I am what I am.

[loveyourquotes]

[slippyheaad-blog]

Insert Honor Society's "Where are you now" as background. Sakto.

[loveyourquotes]

[slippyheaad-blog]

Holy Week 2011.

So. First time ko nag-visita iglesia kanina. If there's one thing I learned today besides all the spiritual aspect of any tradition or panata eh kung maglalakad ka ng mahaba, PLEASE DO WEAR COMFORTABLE SHOES. DI USO ANG TIIS-GANDA PAG SEMANA SANTA. Hahahaha. So, it was a lesson learned the hard way. See you next week Tumblr!

[slippyheaad-blog]

Visit Original Link

We're in this make believe reality And baby it's just you and me Coz when tonight she holds you tight You wonder if this fantasy is right Coz when reality comes to play You realize you couldn't make her stay Hey Daydreamer You gotta be prepared to leave her in your fantasy Coz when it's over, you gotta make sure that it's you who'll be with her Ilang weeks na. Di pa rin ako makamove on sa pagka-LSS ko sayo. Grabe lang. :)) Ang saya mo pakinggan, gaahhd ka. ;*

[slippyheaad-blog]

Yeah. I know. It brings back old memories. Nakakatuwa alalahanin. Feel ko lang kumanta nito kasi SUMMER na!! ~~ Taray ng british accent sa dulo. Malamang. Disney Channel UK galing eh. hahaha. Funny. Lol. Sobrang ligaya ko lang! Isa pang dahilan eh wala akong pasok ngayong summer na ito! It's a first ngayong college na ako. Beach. See you tomorrow. We'll hang out 'till Sunday! FUN IN THE SUN!! :))

[aysayako]

[slippyheaad-blog]

eyeloveyouuu:

I f’nly discovered my sickness :)

slippyheaad:

We'll form a group. "The Cibophiliacs" :)

[fiight0ffyourdem0ns]

[slippyheaad-blog]

Saraaaaaaaaaaapppp..

[slippyheaad-blog]

last day. :)

So ito na yung last day. Waw. Ang bilis ng panahon. Tatanda na naman ako. Sabi nila isa daw sa best years of life eh kapag 18 ka na. Legal age na kasi eh. Para sa akin, oo nga tama yun. It had been a wonderful year for me. -- Marami akong nakilalang bagong mga kaibigan. Nagkaroon ng halo-halong emosyon. Masasaya pero siyempre may lungkot din naman. First time kong payagan na sumama sa outing ng barkada ngayong college, kasi first time ko rin nagpaalam eh. May mga bagay akong bigla na lang narealize. Misan napapadalas, kaya ayun, nabibiktima ko ang date book ko sa mga naiisip ko. May period din na nauso sakin ang konsepto ng self-pity. Hindi ko alam kung bakit, pero basta bigla na lang nahanginan ako at nag-isip ng masyadong marami. Mga ilang weeks din yun. Natuto akong manahimik ng mas madalas, kasi ako lagi maingay noon eh. May mga bagay na dumating sa buhay ko na kinailangang desisyunan. Dahil dun I’ve made many decisions, na yung iba eh hanggang ngayon iniisip ko pa kung tama nga ba. -- Naalala ko lang. Tatlong taon na akong nireregaluhan ng school ng final exams kapag birthday ko. Well, mahirap nga kasi imbes na magliwaliw eh pag-aaral aatupagin. Pero okay lang din naman, masaya pa rin. -- Kanina habang naglalakad ako sa kalyeng lagi kong dinadaanan, ninamnam ko yata kada metro ng kalye. Yung dating 5-minute walk eh naging 15 minutes kahit na tirik na tirik yung araw, malamang kasi pasado alas dose na ng tanghali. I remember the last time I walked that slowly eh yun yung ilang araw ako mag-isa sa bahay kaya sandamakmak na realizations ang napag-iisip ko. Pero I must say, sa paglalakad ko kanina, natuwa naman ako. Sabi nga nila besides laughing, walking is good for the heart. Ilang araw na rin kasi akong bahay-school lang ang destinasyon. May kung ano sa akin na di ko naman alam kung ano nga ba. Magulo yata ang utak ko nitong mga nakalipas na araw eh. Naayos naman yun ng konti kasi nagmunimuni ako sa kalye kanina. May nakasalubong pa akong isang grupo ng nagtatawanang high school students na naglalakad din. Napangiti ako kasi naalala ko yung barkada ko noong high school. Namimiss ko na sila ng sobra eh. Feeling ko okay naman ako ngayon. Hindi malungkot, hindi nga lang din masayang-masaya. Basta. -- Masyadong seryoso tong mga naitype ko dito. Hmm, parang di ako to eh. Kung ano man siguro itong mga bagay na nandito eh dahil sa mga bagay na natutunan ko over the past year. Salamat sa taong nagdaan, ginawa mo akong mas matatag at mas buo bilang tao. Sana this year mas maging maganda yung mga mangyaring bagay. ~~KTHNXBYE.

[slippyheaad-blog]

elyen:

weasleyandpotter:

SEVENS IN HARRY POTTER. SEVEN BOOKS IN THE SERIES. SEVEN HORCRUXES. SEVENS ON HIS FOREHEAD

Other sevens in Harry Potter:

7 years at Hogwarts

7 floors of Hogwarts

7 galleons for a wand

7 positions in quidditch

7 tasks in the Sorceror’s Stone

7 potions in task 6

7 Weasley children

Ginny is the 1st Weasley girl in 7 generations.

Gryffindor beats Slytherin for the house cup for the first time in 7 years in the Sorceror’s Stone

7 books Gilderoy Lockhart requires for DADA (CoS)

7 muggles see Harry and Ron fly the car (CoS)

7 days of Aunt Marge (PoA)

Arthur Weasley wins 700 galleons (PoA).

7 tear drops on Hagrid’s letter to Hermione (PoA).

7 people in the Shrieking Shack (PoA): Harry, Hermione, Ron, Sirius, Lupin, Snape, and Pettigrew.

Voldemort killed Frank Bryce who was 77 to make the 7th horcrux.

7 locks on Moody’s trunk (GoF)

Dobby has 7 socks (GoF)

Unicorns don’t turn pure white until they’re 7 years old. (GoF)

Harry was “born as the 7th month dies…” (OotP)

7 memories of Tom Riddle (HBP)

Harry and Ron get 7 O.W.L.s each (HBP)

7 DADA teachers

7 questions Bellatrix asks Severus in Spinner’s End

7 Harry Potters with 7 Order members

7 races in the wizarding world: Human, Giant, Goblin, Centaur, Elf, Werewolf, Veela

There are 142 stairs at Hogwarts which adds to 7 (1+4+2=7)

Cleansweep 7

Gryffindor Tower is located on the 7th floor

Nicholas Flamel and his wife have 7 years age difference

7 hidden passageways out of Hogwarts on the Marauders’ Map

Flitwick’s office (where Sirius is locked in PoA) is on the 7th floor

700 ways to commit a foul in Quidditch.

The Tri-Wizard Tournament was first established 700 years before it’s appearance in the GoF.

Fred and George charge 7 sickles for a canary cream

Clause Seven of the Decree states that magic may be used before Muggles in exceptional circumstances

The Room of Requirement, used for DA meetings, is on the 7th floor. (OotP)

Cormac McLaggen’s mother was married 7 times. (HBP)

7 death eaters at the tower in HBP: Draco, Fenrir, Amycus, Alecto, tall blond, Snape, Gibbon as well as 7 members of the Order and the DA: McGonagall, Tonks, Lupin, Neville, Ginny, Hermione, Ron

Lily began going out with James in their 7th year at Hogwarts

The prophecy is in row 97 in the Department of Mysteries

There are 7 Animagi registered with the Improper Use of Magic Office

7 people locked in the Malfoy’s cellar (DH): Ollivander, Luna, Dean, Harry, Dean, Ron, and Griphook

[slippyheaad-blog]

Ah. It's been a long time since I last posted here. So. Naipost ko lang to kasi sobrang naantig ako nung napanood ko to eh. Nung tuesday morning, bago ako pumasok eh maaga ako nagising. After ko maligo nagbukas akong TV. Pagbukas ko nilipat ko sa Channel 7, at sakto. iWitness. Nice. May sense kasi documentary eh. :)) So nung una sige nakita ko yung kasama ni Kara. Si Lola Remedios. Tumanda na walang pinag-aralan. No read, No write. Nuong araw siya nangangalakal ng kung anu-ano na pwede ibenta sa junk shop. Nung araw na yun malaki yung kinita niya. Binigyan siya ng papel nung may-ari ng junk shop na nakalagay kung magkano yung bawat ibinenta niya. Ang malungkot dun, hawak lang niya. Kasi di niya naman maintindihan eh. Badtrip. Shet. Ang aga parang pinipiga yung puso ko. Ano ba yan. Nagpatuloy yung kwento. Iba namang matanda, yung isa 78 years old na. Elementary naman natapos ni Lola kaya may alam naman siya. Sobrang dami niyang plake, mga certificate of attendance sa kung anu-anong seminars, and the like. Habang nagkukwento siya, sabi niya yung diploma niya nung elementary siya ang pinakamahalaga niyang kayamanan. Shet. Tulo luha. Tapos nagmove on sa isa pang matanda. Tagaprobinsiya siya na napadpad sa Maynila sa pagbabakasakaling magiging maganda ang buhay niya sa Maynila. Pangarap niyang maging engineer kasi nung elementary siya, siya daw yung pinakamatalino sa kanila. Pagdating niya ng Maynila, naging barbero siya. Hanggang sa kinatandaan niya na yung trabaho niyang yun. Pero kahit ganon makakauwi na daw siya ng masaya sa kanila kasi may naaccomplish na siya sa haba ng panahong itinagal niya sa Maynila. Natanggap na kasi niya yung Certificate of Completion sa ALS. Makikita mong maligaya siya.Shet. Tulo na naman luha. Gosh. Tapos may teacher na pinakita. Siya pala yung nagtuturo sa barangay na yun. Para sa mga matanda na di nakapag-aral noon. Hay, ang sipag niya at napakahaba ng pasensya niya. Sabi niya napakasarap sa pakiramdam pag may nagsabi sa kanyang nakabasa na siya ng isang bagay, o nakapagcompute kahit simple lang. Shet. Luha. Narealize ko tuloy na napakaswerte ko. Nakakapag-aral ako sa isang magandang paaralan. Naguilty rin ako. Para kasing minsan easy easy na lang ako eh. Parang wala lang yung inaaral ko. Ang hirap kasi minsan. Realizations: *Do not take things for granted. *Napakahalaga ng edukasyon. Kasi sa lahat ng kayamanan, yung lang ang hindi naaagaw. Tss. Bakit kasi ako napapaluha ng mga ganitong palabas eh. Pag kasi matanda eh. Parang pinipiga yung puso ko eh. Shet. Pagpiga ng puso ko, naglileak yung tubig sa mata ko. Voila! You can pretty much see what happens next. --Buti na lang pala maaga pa yun. Ang pupula ng mga mata ko tapos sumisinghot pa ako. Hah. Drama morning. :)) So, ang haba nitong post na ito. Hahaha. Missed Tumblr. :))

[slippyheaad-blog]

Just because.

Ah February, you're already here. I only dislike one thing about you though. Hmmm.

[slippyheaad-blog]

Thank God. :)

I feel very grateful to the Lord because He gave me true friends.

[slippyheaad-blog]

Mahangin sa labas, at loob ng utak ko.

So ngayon feeling ko nahanginan na naman ako. Kasi naman nagtatype ako eh. Bago magsimula itong linggong ito, nagpunta ako sa Adoration Chapel para magdasal. Malamang kasama dun yung tungkol sa Prelim exams, kasi ipinagtirik ko yun ng mga kandila bawat isa. Oo tama, ipinagtirik ko nga noon yung mga yun. Mula Lunes sobrang kaba na yung nararamdaman ko. Start ng judgment week eh. Super tachycardia week ito. Nung nalaman ko na yung scores ko sa dalawang minor exams ko, okay lang. Maganda-ganda yung isa, at yung isa di ko ma-explain. Kasi pala di nadala ng magaling naming professor. Oh diba. Mam, New Year na po, magbago na po kayo. :) Kung pwede lang sanang hilingin na pagkatapos ng Lunes eh Miyerkules na agad eh. Kaso hindi naman yun pwede. Pwera na lang kung bestfriend mo si Aladdin at trip niya ipahiram ang magic lamp niya. Martes. It's a big day. Ano man ang mangyari, it's gonna be big in a way. Pumasa naman ako sa lahat ng exams ko. Kaso nung binabalik na yung mga quizzes, may nakita ako na nagpainit lang ng mata ko. Grabe yung quizzes ko, ang sarap ipambalot ng tinapa yung mga papel. Puro namamalakol. Naiinis ako sa sarili ko eh. Noon ko simulang naisip na tama na ang pagiging tamad. Ayoko na ng ganoong feeling eh, yung parang kinapos. Alam ko namang I could have given more and that I could have done better. Pero siyempre, sad to say, hindi ko na naman ginawa. Alam ko rin na kelangan makuntento ka sa kung anong binigay sayo, kaso ayoko makuntento sa nakuha ko. Alam ko kung ano dapat ko ginawa, pero nasa isip ko lang yun eh. Nadismaya lang ako kasi naisip ko lagi naman ako ganito, hindi na nabago. Ganito pa rin ako, Walang improvement, and that's not good. Miyerkules nabuo na loob ko. Dapat na ako maging mas masipag. Bad word na ang "katamaran", at pipilitin ko nang tanggalin yan sa bokabularyo ko simula ngayon kasi estudyante pa lang ako. Mahirap na eh. So ngayon I will stop swearing or promising na gagawin ko na ang mga bagay na gusto at dapat ko gawin. Gagawin ko na lang agad. :) Tapos gabi na, may biglaan akong naging bisita. Nagulat ako eh. Nung hapon kasi nag-imagine ako na baka puntahan nila ako eh, at yun na nga nagkatotoo na nga. So much for imagining things and scenarios. Well, nagkwentuhan kami saglit tapos ang kulit nila, pero ang cute nila tingnan dalawa eh. Dalwa sila sa mga taong pag nakikita ko nakakaramdam ako ng reassurance. Hindi ko alam kung bakit, pero basta ang sarap ng pakiramdam eh. :))

[slippyheaad-blog]

after the long wait.

Hay sa wakas. Nagawa na din ang laptop. Matapos ang ilang buwan ng paghihintay. Nahawakan na ulit kita! Akalain mo nga naman. Buhok lang sumira sa laptop ko. Ano ba naman yan. Penge nga ng super glue, pandidikit ko lang sa falling hair ko pabalik sa anit ko. Ano bang bago sakin? Wala naman, pwera na lang sa nalaman kong dumoble ang grado ng mata ko mula ng huli ako magpacheck up. Proper Eye Care 101 Tip: Magpacheck up regularly, meaning yearly dapat. Lalo na pag may corrective glasses na. Wag mo ko gayahin, after 3 years saka bumalik ulit. ----- Masaya magbas ng Snellen chart, lalo na pag nababasa mo lahat. Hihihih. If only I could bring back the old times, I will really take good care of my eyes.-- May mga naisip tuloy ako dahil dito: * Dapat ako magpasalamat ng marami at palagi kay Lord. Ang bait Niya kasi lahat ng meron ako bigay Niya. :) * Dapat talaga alagaan ko na mata ko. Ang mahal ng glasses eh. Para sa ikabubuti ng lahat. * Napakapasaway ko pala talagang bata noon. Ang hilig ko na manood ng TV tapos gusto ko pa malapit lagi. Ang ending, ayan, LABO. * Nang makita ko ng maliwanag ang paligid kanina, nakaramdam ako ng sobrang ligaya. Ganoon pala yung feeling eh. Di naman ako bulag, pero sahil sa labo ng mata ko di ko nakikita lahat ng mga magagandang bagay sa paligid ko at sa buong mundo. And for that, Lord, thank you po for the new set of 'eyes' you gave me. :) * Ang dami kong "what if's" sa buhay ko. Dapat ma-try ko man lang kahit one fourth ng lahat ng yon. Sayang ang oras, magpakasaya hanggang kaya pa. *ang dami ko pa narealize at naiisip kaso tinatamad na ako mag-type. Ayan. Ang tamad ko pala talaga. Hahahaha. Note to self: Bumili ng keyboard protector. Alagaan ang mata. Sundin ang mga payo ng mas may alam sa akin. :))

[slippyheaad-blog]

The year that was 2010.

So malapit na magpalit ng taon. Hay nako. Maingay na naman! Pero ang pinakafavorite ko pag ganito bukod sa pagkain eh yung mga bagay na naaalala mo na lang bigla kasi matatapos na naman ang isang taon. Alam ko naman masaydaong mrami yun pero okay lang. Ang 2010 ko ay naging masaya. Sana ang 2011 ko ay maging kasingsaya o di naman kaya'y higitan pa ang sayang idinulot ng nagdaang taon sa akin. Ang naisip ko nga kanina habang busy ako sa paggawa ng kung anu-ano, dapat eh makuntento ka sa kung anong meron ka sa ngayon at wag na maghanap pa ng mga bagay na wala ka. Eh kasi naman puro panghihinayang na lang ang mararamdaman mo. Mas masaya at mas magaan sa loob kung ipagpapasalamat na lang lahat ng meron kesa patuloy na magtampo sa sariling kapalaran kasi wala ang mga bagay na hinahangad mo. --Tss. In fairness. May sense kahit pano. What?! Aba in fairness. Alas diyes na. Two hours more and it's hello 2011 and goodbye 2010! Well. Sige. Bye na. Dinadalaw na ako ng bestfriend ko eh. Masyado siya maaga, malamang kasi pagod ako. Okay. Sleep, I'll grant your request. HAPPY NEW YEAR EVERYONE!! :))

[thingssheloves-deactivated20151]

[slippyheaad-blog]

ha. gorgeous. :)

[theperiwinklesky]

wheretohide:

REBLOG IF YOU THINK THIS IS THE SWEETEST THING EVER.

I thought it was sweet until I saw ^^^^

ang sweet. :’)