[unknown]

__________________________ invisible

[theperiwinklesky]

In Leaning Korean..

This year, I've decided to learn something new. To change my weekend routine that seems endless. Char. To be honest with you, I never thought that I can do anything else than the usual things I've been doing. Since I also am watching a Korean variety show that I super love (RUNNING MAN!), I decided to try and learn Hangul.

I started learning the alphabet in various youtube channels. Eventually, I learned how to read the alphabet. The problem is, what the heck is the meaning of what I'm reading? Yes, I know how to read but, what does it mean?

I'm at loss at this point because I don't know where to start. I eventually got tired of the youtube video that I'm watching since I don't really understand much of what he's teaching. I started searching for Learning Korean apps in App store so I can learn on the go.

Then I downloaded the app Talk To Me In Korean. The app is amazing! It has various podcast lessons in every level. They also have PDF of what they are teaching. It's like an online class. And the PDF files are downloadable for free. I'm so amazed by this app. They're so dedicated in teaching Korean.

Then, again, I don't understand what they're teaching. So, I'm searching for a school that teaches Hangul. I asked my friend, who attends dance class in the Korean Cultural Center, if they are offering Hangul classes. Unfortunately, Hangul classes are suspended due to renovation of building I think. And so, back to endless search of Korean classes. I came across the Facebook page "Learn Korean PH". I checked their posts and they just ended their 21st season of Hangul class I guess. So I inquired and I was shocked in the enrolment fee. It is so cheap! Compared to KCC that amounts to P3k+, their enrolment fee is just P700.00! My gosh the difference. The teachers are also native Koreans. The name of the school is Jemi Hangul Gyosil. They are also a church so I am somewhat relieved that this is legit. So I set my mind to enroll in the next season.

And I finally did. They are located near Ortigas. Or they are in Ortigas..? I forgot. It's around the area. Haha.

I already had 2 classes with them. The third class I did not attend for personal reasons. And well, classes are suspended for the 4th class until futher notice. Because CORONA. CORONA EFFIN VIRUS. I was still not able to make up for the low score that I got from our very first quiz. My goodness. Anyway, I am self studying now since we are in quarantine. and whenever I don't get the lesson, I research the same topic online. It works for now.

I seriously hope I do well in this path. I seriously hope that by the end of this year, I already got my TOPIK 1.

Lovelots,

[theperiwinklesky]

So...

Gusto ko lang magtype so I'll probably not post this. Haha. I'm so inlove kasi with my keyboard and my mouse. Haha.

By the way, bakit ganun na ung dashboard? Di ko alam kung konti lang talaga ung mga nagppost or weird lang na di siya masyadong nagalaw. Or may bagong setup na di ako aware?

O how I miss the old Tumblr. Before, dami kong nagiging friends. Nakaka interact. Puyat na puyat ako sa Tumblr dati dahil sa mga kausap ko at sa magagandang mga posts. Ung iba friends ko na sa Facebook. I mean, Facebook friends. Hehe.

Dati, isang refresh lang, lunod na ko sa mga posts. Ngayon, wala. Refresh 5x, same posts lang din. What happened? Where did the people go?

Hay. Busy na yata sila with their adult life. Busy din naman ako kaya nga after ilang years pa bago ako magpost dito ulit eh kaya I understand kung ganun. Nakakalungkot lang. Hehehe.

Basta ako, ano. Wala. Ako lang. Haha.

P.S. Sabi ko di ko ippost eh. Nagbago isip ko. Haha

[theperiwinklesky]

Technology nowadays

Ibang klase na din talaga ngayon eh no. Madami ng naiisip o naiimbento na mga bagay bagay. Gaya nalang ng bluetooth earphones, wireless charger at iba pa. Nakaka-amaze lang kung ano na narating ng imagination ng mga tao. Siguro dati, wild imagination lang ung mga un. As in, iniisip lang nila pero as a joke. Di nila aakalain na kaya siyang gawin in real life.

Bakit ko ba sinasabi tong mga to?

Natatawa ako kasi last year, bumili ako ng Samsung na tablet. Halos panonood lang ung function niya sakin. Ni hindi nga ako nag-install ng Facebook at messenger kasi istorbo lang sa panonood. Haha. So un na nga. Siguro mga ilang months or weeks ko siya nadedma kasi sa phone nalang ako nanonood para pwede ilagay sa lazy pad (dedicated kasi sa panonood haha).

Tapos nagawi ako sa CDR-King. Alam niyo naman ung lugar na un. Kumbaga sa skin care eh para siyang Watsons. Ang daming pwede mabili na kala mo kailangan mo pero hindi naman talaga. Na-amaze ka lang kasi sa product. Haha. Galing din kasi magimbento ng mga un. Nung isang araw na pagpunta ko dun, aba nakita ko sa advertisement nila, ung electric fan pwede na patayin gamit ung phone kahit wala ka sa bahay teh. Amazing!

Anyway, so un na nga. nagpunta akong CDR-King. Nung magbabayad na ko para sa isang product na binili ko, may nauna sakin na ang binili eh bluetooth keyboard. Na-amaze si ate gurl niyo! Tinanong ko kung how much. P200.00 daw. Naalala ko bigla, baka pwede to sa tablet ko. Thought palang un. Di pa ko bumili ng time na un.

One week after, naalala ko tong Tumblr. Naisip ko, parang namiss ko magblog ng kung ano ano. So un. Ikinasa natin ang Operation: Bluetooth Keyboard. Pagpatak ng bonus, naisama sa budget ang nasabing item. Haha. Inshort, nabili ko siya. Pero teh hindi siya P200.00 bagkus, siya ay P480.00. Pero syempre, plakado na sa ating isip na bibilhin na un. So I bought it anyway. Haha.

Eto na. NagTumblr na ulit ako kahapon. Habang nagppost ako, kahit akong na nagttype ako sa keyboard, sabi ko, "parang may kulang.." Kasi kahit nagttype ako sa keyboard, pag may kailangan ako iselect, pinipindot ko padin sa tablet. Parang ewan lang diba. Haha. So un, naikasa natin ang pangalawang operasyon na tatawagin nating Operation: Bluetooth Mouse. Hahahahaha.

Natatawa ako kasi habang ginagawa ko tong post na to, sa tablet ko, gamit ang bluetooth keyboard at bluetooth mouse, naisip ko, para nadin akong may laptop or desktop. Hahaha.

Ang amazing ng technology nowadays. Nag evolve na tayo from Abacus to Bluetooth Keyboard and Bluetooth Mouse. <3

Tama ba sinabi ko.. haha.

[theperiwinklesky]

Once a Consumer, always a Consumer.

I've been with these girls for a very long time and making my worklife so much easier and happier. It's not serious work with them but rather, having fun while working. It's those times when you're excited to go to work and spend time with these awesome ladies.

But life happens when, due to unprecedented circumstances, our section was being dissolved. It was really heartbreaking to see each one of us leaving and being transferred to other departments.

And then, there is one left. Me.

Looking back, I really enjoyed our times together. We're working and we're having fun. That is something not all offices/jobs can offer. And I am so blessed to be one of many who have experienced those moments.

Tonight we celebrated friendship. We gathered together to reminisce and catch up with one another. It was like we never really separated at all. Love and true friendship can really be felt in us. These are treasured moments that can never be replaced by anything.

I was happy. I am happy.

[theperiwinklesky]

A Little Comeback

So aun. After ilang years, after college pa yata, ngayon nalang ulit ako nagtumblr. Haha.

I suddenly miss tumblr and sharing, that's why. :)

A lot of things happened these past few years. I'd say na I've grown a little mature (charot!). Hanggang growth sa maturity lang since I can't grow physically na. Haha. </3

Anyway, So un. Come back is real po tayo dito sa Tumblr. It's not that anyone cares, but yeah.

[theperiwinklesky]

Happiness..

Ang sarap sa feeling na may nabili akong bagay sa sarili kong pera lalo na kung un ay isang tablet. Actually, di pa naman fully paid pero atleast sariling pera ko gamit ko.

Matagal ko na gusto bumili ng something na para sa gaming pero it's either wala akong pambili or di nameet standards ko or nanghihinayang ako sa ibabayad ko.

Until one day, may nang alok sakin na bilhin ung tab niya. 1 week old palang naman kaya keri na din. Installment din kaya hindi siya nakakapanghinayang bayaran. May discount pa na 500php. Kaya binili ko na.

Starmobile Engage 8. Yan un. Ineexplore ko pa. Pero natutuwa talaga ako. Feeling ko nag pay off ung pagod ko sa work. Eto nga gamit ko sa pagpost neto.

Hay. Thank You po Lord. :)

[capturedphotos]

[pinoytumblr]

New Year in the Philippines

The view of the Metro Manila skyline from Monterey Hills in San Mateo, Rizal.

Photographed by: Paolo Nacpil (capturedphotos)

[sosuperawesome]

Wandering in the Woods, Oer-Wout

[ionosphere-negate-deactivated20]

I see you found one of my favorite artists.

[theperiwinklesky]

whoaaaaaa.

J at K. yan ang mga pinipindot ko pag natingin ako ng posts ng di nagamit ng mouse or keyboard. tapos... akala ko.. K ung napindot ko. un pala L. ngayon ko lang nadiscover na ang shortcut sa keyboard ng pagpindot ng heart symbol ay ung L. weeeeee.

[theperiwinklesky]

alam ko na.

alam ko na kung ano ung talagang problema ko talaga. hahaha.

natatakot ako na humarap sa mismong supervisor o boss. natatakot ako na mapunta sa sitwasyon kung san maririnig ko na hired na ko.

parang tanga lang. pero feeling ko un ung problema. 

ano ba gagawin ko.. 

tsk tsk.

[theperiwinklesky]

masakit..

masakit. sobrang sakit..

medyo napapadalas na mangyari sakin to. 

ung hindi mo inexpect na mangyari, ung bigla bigla nalang nangyayari. di ka aware..

sobrang sakit lang pag di mo namamalayan na pabagsak na pala ung phone sa mukha mo.

ouch. ouch na ouch.

[theperiwinklesky]

hm..

kelangan ko yata i-evaluate ang sarili ko kung ano ba talaga ung goal ko, ung gusto ko abutin.. kung ano ba talaga ung motivation ko para makuha ung gusto ko.

kahapon, nanliit lang talaga ako sa sarili ko. dahil lang sa isang bagay na un. pero kahit naman mangyari un, di naman dun magtatapos ung pangarap ko. hindi un ang makakapagpapigil sa pangarap ko. 

higit pa sa kumita ang gusto ko makuha. higit pa dun. ang gusto ko talaga ay ung magkaroon ng freedom. kalayaan na magawa ung mga gusto ko, makapunta sa kung san ko man gusto, makasama ang gusto ko makasama. freedom. un ang magiging motivation ko. 

lahat naman siguro dumadaan sa rejection, failure.. pero hindi naman sila nagpapigil. kung nagawa ng iba.. bakit hindi ko magagawa? makukuha ko din ung gusto ko. makakamit ko ung pangarap ko. kahit anong mangyari, pipilitin kong matupad un at alam ko na un ung stepping stone sa mas mataas ko pang pangarap. 

hindi ako papapigil. kahit sino, kahit ano mangyari, makukuha ko un.

[strange-loyaltys]

[lukes-tutu-deactivated20140426]

Excuse me while I go cry..

[maddiemilli0n-deactivated201712]

thats cute

[fairy0naciddd]

Aw aw aw

[walkonrainbows-blog]

this is just too cute

[theperiwinklesky]

We find ways.

natatawa lang ako sa nangyari kahapon. hahaha. 

kahapon kasi exam and interview ko sa BDO.

pagbaba ko ng bus na sinakyan ko, biglang may kumausap sakin na nagtanong kung mag-aaply din ba ako sa BDO. sabi ko oo tapos sabay na daw kami. chinika ko siya. sa Citibank siya nagwwork pero nag resign siya dahil nagreview siya for Bar Exam netong October lang. tapos naisip ko, kausap ko na pala ngayon ay isang future attorney. haha. nakakatuwa lang kasi kahit mag-isa lang ako nagpunta sa BDO, may nakilala kagad ako at hindi ako nagmukhang loner. 

8:15 nung pinapunta na kami sa testing room. andami namin. mas madami pa yata sa 50 un. tapos sobrang lamig nung room. naiihi na ko pero di ako makapunta sa CR kasi baka magsimula na. haha.

9:00 na nung nagpakilala na ung exam administrator namin na si Ms. Cassandra. di ko siya malimutan kasi may naaalala ako sa kanya pag nagsasalita siya at naglalakad. 

9:15 nung nagstart na ung first part ng exam. Essay. "How would you be an asset to BDO?" may niresearch akong mga job interview questions na sandamakmak pero di ko alam, bakit sa dinami dami nun, ung ganyang tanong wala dun sa mga un. edi di ko napractice sagutin yan. pero naisip ko naman. nakasagot naman ako. ang weird lang nung pagkakasulat ko sa paper kasi, parang nasa left side lang ako nagsulat. alam ko may meaning un eh. so..

next part.. abstract. pipiliin namin kung ano ung dapat na mag ffit sa blank na space. tapos ako, ang bilis ko magsagot. nasa bandang huli na ko nung napagisip isip ko, tama kaya tong mga pinagsasagot ko? hahaha. pero tuloy lang. alam kong tama eh. haha last part.. accounting. unang tanong palang wala na kong sagot eh. di ko alam. "What is Accounting? (by AICPA)" haha. eh nalimutan ko na. di ko din naman nahanap ung definition. so skip muna. nagmadali ako sagutan ung iba para mabalikan ko ung tanong na un.  nakakatuwa lang ung mga tanong sa accounting part kasi kahit di ko nareview, natandaan ko pa siya.  edi bumalik na kami sa waiting area pagtapos ng exam. dun daw namin hihintayin ung results.  eh ako, ayoko pa mag cr, hihintayin ko nalang muna ung results. andami ng natatawag, nauubos na ung mga applicants, di padin ako natatawag. medyo nawawalan na ko ng hope pero alam ko talagang pasado ako. boom. tinawag na ako. bandang huli pa. haha. ung interview pala after lunch pa. edi kumain muna kami sa nag-iisang kainan dun. Jollibee.

1:30. nagstart na ung chenes para sa interview. sobrang kinakabahan na talaga ako nun. ang lakas ng tibok ng puso ko na pati ung buhok na nakapatong sa boobs ko sumasabay sa tibok. hahaha tapos tinawag na ko. nagpakilala siya. Nikki daw. tapos biglang nagtanong, eh mali pagkakaintindi ko sa tanong. akala ko anong gusto ko itawag ko sa kanya. tapos biglang sabi niya, "is your name nikki too?" hahahahaha! nabingi ako sa tanong niya. parang nabwisit siya eh. haha. edi un na. tas may isa pa siyang tanong ulit na di ko naintindihan, mali nasagot ko. tas sabi niya, "huh?" sabay tinagalog na niya. haha. pero buti nalang madami ung tanong niya sakin. kasi may iba dun, ang bilis lang. parang 5mins lang. edi sabi tatawagan nalang. dun palang alam ko na result. haha. paglabas ko ng pinto, laging ginhawa ko na natapos na. lumuwag talaga pakiramdam ko nun. hinintay ko nalang ung kasama ko matapos. may kasabay ako pauwi. hahaha. basta. di ako disappointed sa nangyari. masayang experience naman. may mga natutunan ako. at kelangan ko sanayin ung eye-to-eye contact ko. kung san san ako natingin. masaya din at nagamit ko english skills ko. at thank You Lord, hindi ako nautal o na-mental block. 

thank You Lord sa gabay. hehe. :*

un ang masayang experience ko kahapon. hihi.

[vicforprez]

[staypozitive]

[girlandhervenus]

[lovequotesrus]

EVERYTHING LOVE