Και εκεί που ξαφνικά αρχικά να νιώθω ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, εκεί που πίστεψα ότι κάποιος κατάφερε να με κάνει να νιώθω έτσι ξανά ακόμη και σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα χάλασε. Ακόμη δεν μπορώ να νιώσω ότι τελείωσε, ο τρόπος που με κοίταζε, που μου μιλούσε, που με άγγιζε με έκαναν να νιώθω ότι ναι αυτός είναι ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ. Κακή λέξη και μεγάλη το για πάντα αλλά εγώ για λίγο το πίστεψα ένιωσα ότι υπάρχει ανάμεσα μας και μπορούμε να το έχουμε.
Όλα άρχισαν από ένα βράδυ μιας τρίτης του Απρίλη που πήγα με τις φίλες μου σε ένα κλαμπ για ποτό. Ήταν ένα πολύ χαλαρό βράδυ μέχρι να δω αυτόν με εκείνο το καπέλο και το τζιν τζάκετ να γυρίζει με ένα ποτό στο χέρι να με κοιτάζει. Όχι να με κοιτάζει απλά να με γδύνει με τα μάτια του και εγω να ενδίδω σε αυτό να νιώθω τόσο έντονα χωρίς καν να έχουμε γνωριστεί. Σαν να μιλούσαν τα βλέμματα μας τόσο έντονα. Ώσπου ήρθε και μου μίλησε και όσο μου μιλούσε στο αυτι εγώ ένιωθα την καρδιά μου τόσο δυνατά σαν να μην ήθελα να φύγει από δίπλα μου, σαν να μην ήθελα να φύγει ποτε από δίπλα μου. Το βράδυ κοιμόμουν με αυτόν στο μυαλό μου τόσο έντονα. Μέχρι που ξύπνησα το πρωί και είδα το όνομα του στο κινητο μου ορκίζομαι ένιωσα τόσο υπέροχα. Βγήκαμε…
Πήγανε για φαγητό σε όλη την διάρκεια να με κοιτάζει να μου κάνει τόσο αληθινά κοπλιμεντα να μην θέλω να τελειώσει εκείνη η μέρα. Ύστερα πήγαμε σινεμά μου ακούμπησε το χέρι και μου το φίλησε και τότε ένιωσα πεταλούδες ίσως ακούγομαι υπερβολική και χαζή αλλα ήταν τόσο αληθινό μέχρι που με έπιασε και με φίλησε στο στόμα. Μετά φυγαμε… Στον διάδρομο του σινεμά περπατούσαμε αγκαλιά και πραγματικά ένιωθα σαν να είμαι μόνο εγώ κι αυτός ίσως από τις αγαπημενε μου στιγμές να περπατάω μαζί του έτσι έξω από τα mall με κόσμο και εκείνος απλά με είχε αγκαλιά με φιλούσε και περπατούσαμε ανάποδα. Ένα απλό βράδυ που ένιωσα τόσα πολλά φαινόταν όλα τόσο αληθινά τόσο όμορφα!
Ας μην περιγράψω άλλες στιγμές γιατί είναι πολύ ψυχοφθόρο πλέον έχει τελειώσει. 💔
