
oozey mess
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Game of Thrones Daily
NASA
h
The Bowery Presents
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open

tannertan36
he wasn't even looking at me and he found me

❣ Chile in a Photography ❣

gracie abrams
sheepfilms

No title available
untitled
The Stonewall Inn

izzy's playlists!
Claire Keane

#extradirty
art blog(derogatory)
EXPECTATIONS
seen from Côte d’Ivoire
seen from Uganda
seen from France

seen from Bangladesh

seen from France
seen from United States

seen from Germany

seen from United Kingdom

seen from Iraq
seen from Malaysia
seen from United States

seen from Albania
seen from United States

seen from Canada

seen from United Kingdom
seen from Dominican Republic
seen from United States

seen from Canada

seen from Türkiye

seen from United States
@sonritmim
7 saat, saatlerdir bu haldemiydin bitanem
Prenses dedi ilk önce, sonra bu gün aktif olamicağım özür dilerim dedi.
Özrünü sevdiğim 4 saattir neyapıyorsun!
Hasta olunca adım prenses oldu yazdım birine
hep öyleydin yazdı
Ellerini tutarken diyorum
"Dans etmeliyiz!"
Yazmak ,düşünceleri yazıya dökmek. Birçok insana zor gelir yazmak 'ben yazmayı sevmiyorum' der çoğu yalana kaçarak ama aslında yazmayı sevmemek değildir mesele. Mesele yazıcak birşeyin olmamasıda değildir, insan kafasında kurduğu hayalide yazıya dökebilir. Ben ilk okuldan beri hep uzun yazarım, yazmayı severim çünkü yazdıklarımız hayat verir bize. Hayallerimiz yaşamayı hissettirir, hayallerimiz sayesinde yaşarız ve hayallerimizi de yazıya dökeriz, mesele hiç bir zaman yazıcak birşeyinin olmaması değildi, mesele hayal gücünün olmamasıydı sadece. Biz yazmadan kimse dinlemicek bizi! Biz hayallerimizi anlatmadan kimse dikkate almicak bizi. Bu hayatta bile hayallerim sayesinde yaşıyorum, neden anlatmiyim ki?
(7 kasım 2022)
Günlük hatırlatma, o seni sevmiyor diye üzülme sinekler temiz yerde uçmaz.
Sen beni bir buzdağı kadar yalnız bıraktın,sıra bende
"beni ailem bile sevmemiş neden bı başkası sevsinki" hissi?
Keşke duysaydın beni bikere
Random atmak bende kendini kanıtlamak hissi oluşturuyor. Bı söz söyledikten sonra random atıyorum bu ona şaka arasında gülme olarak gözükse de ben bunu 'ters bir düşüncem yok mizah yapıyorum' diye düşünüyorum. Bence herkes böyle.
Buna benzer bir söz olarak "mekanın sahibi geri döndü" jdskmdsm
Yalnız olmak bir kara delik gibidir. Yalnızsanız o kara deliğin içindesiniz dir. Ve asla çıkamazsınız. Takı biri size elini uzatıp o kara delikten çıkarana kadar. O kişi bir umut ışığı gibi görünür gözünüze ama aslında sadece bir ilüzyonun parçasıdır. zaman gelir oda gider. Ve siz gene o kara deliğe dönersiniz, ama bu sefer o kara delik sizi yönetmez ve siz o kara deliğin yöneticisi olursunuz. Ne kadar yalnız olacağınızı siz belirlersiniz. Ne kadar popüler birisi olacağınızı siz belirlersiniz. Siz artık bu karanlığın bir kuklası değil yöneticisi olursunuz, taki karanlıkta sizi bırakana kadar.
Duygusallığa giriyimmi girmiyimmi bilmiyorum o yüzden önüme geldiği gibi yazıcam.
6.sınıf, bu yılı asla unutamam.
Okulun ilk günü "evet bir sonu yazmak için ilk önce ilk sen adım atarsın,ve buda senin sonun Asya" diyerek başladığım bir yıldı. 5.sınıftaki herkes buradaydı en üst katta merdivenin yanındaki neleri başarıp neleri kaybetceğini bilmeyen bir sınıftı. İlk ders ilk heyecan. Benim için açık olursak çok stresliydim, durmadan terliyordum bacaklarım ve kollarım titriyordu,korkuyordum. Gene yalnız olmaktan o kadar korkuyordum ki anlatamam. Gene dalga gecikmesinden, dışlanmakdan,arka sıradaki bir hiç olmaya devam etmekten. Ama şunu öğrendim, korkmanın ecele faydası yok. Siz korkuyorsunuz diye o şeyler değismicek, bu yüzden sizin bişeyler yapmanız lazım. Bı kere olsun kendinizi öne atmayı denemeniz lazım. Korkmayın çünkü korku sizi saklar fakat korkmanın iyi yanlarıda vardır. Korkmak gerçekleri görmenizi sağlar, bu iyi bir şeydir.
Ben bu seneyi hiç ummadığım bı şekilde geçirdim. Arkadaşlarım oldu, sınıfın popüler kişisi oldum, bı grubum hatta birden fazla grubum oldu. Hiç yalnız kalmadım. Hep arkamı kollayanlar oldu. Kavga etsekde şakaya sarmayı bildik. Hep güldük. E bide rezil oldum denilen anlar vardır. Ve ben bütün bı sene rezil oldum. Ama bundan kimeneki, arkadaşlarım gene yardım etti. gerek oldu ben onlara destek çıktım. Çamura düşmüştüm bı keresinde sınıfa çıktığımda bana temizlenmem için yardım ettiler , param yok diye bişey yemedim onlar verdiler. Ödevi yapamadım onlar yardım ettiler , sınava çalışamadım onlar yardım ettiler. Kitabım yoktu onlar verdiler, derste uyuya kaldım onlar toparladılar. Onlar benim herşeyim oldular. Onlar benim gülmemin kahkalarımın sebepleri. Keşke özlicem diyebilseydim ama biz hala beraberiz onun için uzakta değiliz ama eğer bir gün sizden koparsam bilinki sizi özlicem.
Bir süre sonra okul benim için arkadaşlarımı görmek için umut kaynağım olmuştu. Benim hiç devamsızlığı yok herkesin var ama benim yok.
Bu yıl benim ilk aşık olduğum yıldı. Tama m o konuya değinmeyi başka bir yazıda yaparız.
Kısacası korkarak girdiğim bu yola şu anda mutluluk göz yaşlarıyla bakıyorum. Ve bu yola MUTLULUK dolu bir hoşçakal diyorum.
İyiki yaşandı bu yıl,seneye 7.sınıfta nasıl olucam bilmiyorum ama tek bişey istiyorum, alt kattaki sınıflarda olayım.
HOŞÇAKAL 6.SINIF HOŞGELCEKSİN İNŞALLAH 7.SINIF.
Keşke cepli thisirt cikartsalar
Bir gemi ne kadar hızlı giderse gitsin,içindekiler bunu yavaş olarak görür. Aşk'da böyledir. Ne kadar hızlı gitsekde bunu fark etmeyiz ve aniden biter.
Allah aşkına anne!Ağlarken odama girme nolurya. Sana şu anda anlatamicam.
Daha önce hiç tanımadığınız bı çocuk için agladinizmi? Ben ağladım,şu an. Neden bilmiyorum ama ağlıyorum onun için. Daha bu gün tanıştık harika birisi. Bitek bunu söyleyebilirim. İyi geceler