Het leven beschreven via een glazenbol

Het kleine meisje bouwt aan haar zandkasteel en haar leven. Ze heeft helder groene ogen waar de zee verwoed mee concurreert. Onschuldig rijgt ze schelpen aaneen als waren het woorden die zich schuilhielden voor de storm.

[sprookjes]

Ik ben de koningin van mijn gedachten, maar de slaaf van mijn angsten.

[sprookjes]

Je bent nog altijd alles. Het Hart, en hoe mijn hart alles kort en klein klopt. Het Brein, en hoe mijn brein duizend werelden verzint maar die allemaal draaien om jou. Het Vuil, en hoe jij mijn hoofd verziekte. De Beul, en hoe jou haat mij als heel klein bang beschadigd mensje verteert.De Ziel hoe ik soms het liefst van alles weg vluchtte. De droom want zelfs daarin ben jij de vleugels van mijn vlucht

[sprookjes]

No brain no thoughts. Life would be easy

[sprookjes]

[sprookjes]

Loslaten wordt mijn nieuwe houvast.

[sprookjes]

Ga weg, zeg ik, als ze naast me gaat zitten en me een pen in de hand probeert te duwen. Nee, je moet over me schrijven, zegt de Liefde terwijl ze haar rode kaplaarsjes laat bungelen over de rand van mijn bureau. Ik wil niet over je schrijven, zeg ik. Ik wil naar mijn liefje toe om jou te vieren. Waarom, vraagt ze. Omdat het zo mooi voelt van binnen, zeg ik. Waarom, vraagt ze weer. Omdat elke keer als zij haar hand op mijn sleutelbeen legt, bij mij het slot openspringt en mijn hart bloot komt te liggen. Schrijf op! zegt ze dwingend. Omdat zij haar hart op de tong heeft, ga ik door. Dat is een cliché, zegt ze, geef me een betere metafoor. Omdat zij doorschijnend is, zeg ik. Omdat zij verhalen vertelt met haar handen. Omdat haar hart lippen heeft. Schrijf op, zegt ze weer. Omdat mijn billen ronder zijn als zij ze vasthoudt, zeg ik. Schrijf op zegt ze enthousiast, schrijf op! En wat nog meer? Omdat zij heerlijke kippensoep maakt. En de weg kent in het bos. En weet hoe je een uil tekent. Schrijf op, schreeuwt de Liefde en ze stampt met haar rode laarsjes op de vloer. Nee, zeg ik, ik wil naar haar toe, zij heeft zo lunchpauze en ik heb crackertjes met kruidenkaas voor haar gemaakt. Eerst schrijven zegt ze! Nee, zeg ik, eerst liefde doen! 

[sprookjes]

Bij deze bied ik aan Een heel alfabet, gebruikt maar nog in goede staat Want ik en mijn lief spreken dezelfde taal Vaak ook nog op hetzelfde moment We hebben maar één setje nodig Ik slaap in haar woorden Gebruik haar heerlijke klinkers Als ondergoed Stop haar H’s in mijn trui zodat ze mijn borsten zachtjes kunnen beroeren haar B’s in mijn schoenen laten me licht van hart over de straatstenen dansen We korten af Slikken in Want haar knie Zegt meer Mijn hart fluistert harder haar hand Vertelt vuriger Onze lippen dichten mooier Dan een heel alfabet ooit zou kunnen

[sprookjes]

Toen iedereen in Nederland zuchtte dat het nu weer te heet was, had ik het het heetst omdat ik op jou ben. Maar je hoorde mij niet klagen. Toen iedereen verkoeling zocht in de schaduw, brandde bij mij het vuur hoger dan alle open haarden bij elkaar. Het kon me niet hard genoeg branden. Het brandde al mijn reserves weg, al mijn angsten. Wie bang is voor de liefde, kent jou nog niet, want jij draagt in jouw ogen matrassen, jouw armen zijn als grote ehbo-kisten, jouw kussen doen mond-op-mond beademing verbleken. Meer leven kan je me niet geven, terwijl je me tegelijkertijd de adem doet ontnemen. Maar nu weet ik dat ik helemaal geen adem nodig heb. Waar Michael Jackson een zuurstofmasker droeg, draag ik jou, mijn lief infuus. Jij hocus pocust zoveel zuurstof in me dat ik de tijd die ik over hou door niet te hoeven ademen kan steken in elke centimeter van jou. Centimeters die ik van jou steel, uit liefde. Elke keer als je weggaat druk ik weer wat achterover. Het begon heel onschuldig met een linkerhand, stukjes huid van je armen, een lip, wangen. Mijn nachtkastje raakt steeds voller. Ik hoop dat op het moment je het begint door te krijgen, de meerderheid van jou al hier is. Dan winnen we het makkelijk en dan heb ik je hier de gehele tijd. Als een kop heet water hoop ik jouw mijn theezakje te maken, uren wil ik van je trekken, alles van jou in mij door laten dringen. Klinkt dat gek? Ik schrijf dit met jouw linkerhand. Ik hoop dat je het kan lezen. Miljoen liefs

[sprookjes]

Ik ben een dromer en een klusser. Ik schaaf hier een daar de scherpe randjes eraf Zo ook bij haar Ik kus haar  En klus tegelijkertijd wat van haar scherpe tong Ik verzacht haar hoeken Rond haar af waar zij het hardst de wereld in prikt, Schaaf wat van haar beschadigingen af, Zandstraal haar chagrijn weg Ik stopverf haar in mijn passen de verkeerde kant op als zij het even niet meer zo helder ziet Plamuur de gaten dicht die oude geliefden hebben achtergelaten Maar vooral Vooral houd ik haar hart op de goede plaats waterpas

[sprookjes]

Vroeger was ik een etter, haantje de voorste, een eend die bleef kwekken. Nu herken ik mezelf vaker in stiltes tijdens vlotte gesprekken. Vroeger trapte ik overal tegenaan en ging overal tegenin, goedbedoeld advies sloeg ik in de wind. Nu voel ik mezelf steeds meer als de wind, ik ontspan steeds vaker, want alles waait vast wel weer over...

[sprookjes]

Tijd is een dief, want het steelt alles waarvan ik houdt!

[sprookjes]

[sprookjes]

Je zou # moeten gebruiken! Zo kunnen meer mensen je mooie schrijfsels lezen, want ze zijn het echt waard om gelezen te worden!

Dankjewel!!

[sprookjes]

[sprookjes]

Waarom ik kies voor mijn eigen ongeluk? Omdat ik wil blijven geloven dat alles beter wordt

[sprookjes]

Ik sta jou toe om mezelf te laten zweven van verliefdheid , en mij vervolgens keihard in het ravijn te gooien. En toch blijf ik zeggen dat het aan jou ligt.. Ik ben het zelf die de illusie in stand houdt

[sprookjes]

Elke keer graaf ik hetzelfde graf door je. En toch blijf ik verwonderd achter waarom ik er weer alleen in lig..