Μεσημέρι στην οικοδομή
Να είσαι άνθρωπος. Να αγαπάς τα μικρά κουταβάκια και τα γατάκια και τα παιδάκια και τα λοιπά ζωάκια χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα σπάσεις ένα τούβλο στα μούτρα του φασίστα.

Discoholic 🪩
official daine visual archive
tumblr dot com
Stranger Things
I'd rather be in outer space 🛸
Sade Olutola
One Nice Bug Per Day
sheepfilms
KIROKAZE
he wasn't even looking at me and he found me
art blog(derogatory)

No title available
Not today Justin
No title available

No title available

if i look back, i am lost
Claire Keane

Janaina Medeiros

oozey mess
Misplaced Lens Cap

seen from Malaysia

seen from Türkiye
seen from United States

seen from Japan

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from Australia
seen from United Arab Emirates

seen from Switzerland
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from Pakistan
seen from United States

seen from United States
seen from T1
seen from France
seen from United States
seen from United States
@stokafeneio
Μεσημέρι στην οικοδομή
Να είσαι άνθρωπος. Να αγαπάς τα μικρά κουταβάκια και τα γατάκια και τα παιδάκια και τα λοιπά ζωάκια χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δε θα σπάσεις ένα τούβλο στα μούτρα του φασίστα.
Καφεδακι;
GIF
Λουί Μπουνιουέλ
«…Αυτός ο Θεός που έχεις επινοήσει, δεν είναι παρά μια χίμαιρα, μια ηλίθια ύπαρξη που μόνο στα μυαλά των τρελών έχει θέση. Είναι ένα φάντασμα επινοημένο από την κακία των ανθρώπων, με μόνο σκοπό την εξαπάτησή τους ή να οπλίσει τον ένα εναντίον του άλλου. Αν αυτό το Υπέρτατο Ον υπήρχε πραγματικά, με όλα τα ελαττώματα με τα οποία γέμισε τα έργα του, δεν θα άξιζε εκ μέρους μας παρά μόνο περιφρόνηση και βλασφημίες…»
Ο Γαλαξίας, Luis Bunuel, 1968
http://oulaloum.espiv.net/?p=1535&utm_source=feedly
«Να θυμόσαστε πάντα πως τα "αιώνια βουνά στον ορίζοντα" είναι απλώς σκηνικά στον πίνακα. Κουνήστε τον ελαφρά και θα τα δείτε να τρέμουν»! *
Ένστολος ενάντια στην ορμή του γέλιου!
Όλα δείχνουν να αρχίζουν αναπάντεχα και ξαφνικά. Μία ασυγκράτητη ορμή γεμίζει τις οδούς και τις λεωφόρους της μητρόπολης από νεανικές προσδοκίες μαζί με άκρατο ενθουσιασμό. Ένα ατίθασο κύμα μίας ευφάνταστης και πνευματώδους συνθηματολογίας, που είναι γραμμένη επάνω στους τοίχους των πανεπιστημίων και των εργοστασίων, συμπαρασύρει τις συνειδήσεις. Δεν υπάρχουν σχολαστικά ιδεώδη και πεζή ρητορεία. Δεν υφίσταται καμία ιεραρχία. Μόνος κυρίαρχος είναι ο αυθορμητισμός. Μοναδική κινητήριος δύναμη, η αντίδραση σε κάθε είδους αυταρχισμό. Όλοι εναντιώνονται στον πρόσκαιρο ευδαιμονισμό και την επιβεβλημένη αφθονία που αναχαιτίζει τα συναισθήματα και περιορίζει τη σκέψη. Το πλήθος είναι τόσο πελώριο και μαζικό που αρκεί μόνο: «Ένα γέλιο (του, που) θα σας θάψει»! Είναι άνοιξη, η εποχή της αναδημιουργίας. Γι' αυτό και «τα οδοφράγματα κλείνουν τους δρόμους και ανοίγουν μονοπάτια». Οι οσμές των δακρυγόνων διαλύονται πάρα πολύ αργά από τις μυρωδιές των ανθών. Οι κοπέλες φορούν τις κοντές τους φούστες, απαιτώντας με αυτήν την πράξη να εκφράσουν τον ερωτισμό τους μέσα σε κλίμα αφόρητου συντηρητισμού και απαγορεύσεων. Η ανάγκη για επικοινωνία ωθεί άγνωστους μεταξύ αγνώστων να ανοίγουν πολιτικές συζητήσεις καταμεσής των δρόμων σε μία πόλη σχεδόν πολιορκημένη. Όπου και να στρέψεις το βλέμμα σου βλέπεις ανθρώπους από ετερόκλητους κοινωνικούς χώρους να συνδιαλέγονται. Στον σιδηροδρομικό σταθμό Gare De Lyon ένας καθηγητής πανεπιστήμιου, ένας εργάτης, ένας διευθυντής επιχείρησης, μία φοιτήτρια, ένας οδηγός φορτηγού και μία θυρωρός κάνουν διάλογο μεταξύ τους. Είναι ο θρίαμβος μιας αταξικής διαλεκτικής. Η απόδειξη πως οι άνθρωποι ακόμη κι' αν βρεθούν κάτω από συνθήκες εξαντλητικής πίεσης δεν παύουν να αναζητούν την αλήθεια με ορθολογικούς τρόπους. Με τον ερχομό της νύχτας το σκηνικό αλλάζει. Τεράστιοι σωροί από κυβόλιθους αποκαλύπτουν πως «κάτω από το πλακόστρωτο, υπάρχει παραλία»! Όλα τα αυτοκίνητα στους κεντρικούς δρόμους είναι αναποδογυρισμένα. Υπάρχουν εξεγερμένοι που σου δίνουν την εντύπωση πως μετακινούνται αέρινα ανάμεσα στα οδοφράγματα! Υπάρχουν διαδηλωτές που μαρτυρούν πως αυτή τη νύχτα «η ποίηση βρίσκεται στους δρόμους». Οι αντιτιθέμενες πλευρές μάχονται με άνισα εφόδια. Τούβλα, μαδέρια και τα γνωστά γυάλινα μπουκάλια με τα στουπιά ενάντια στα ανυπόφορα δακρυγόνα, τα κανόνια με το νερό και τα ρόπαλα που κατεβαίνουν αδιακρίτως και με ορμή επάνω στους αυχένες και τα μέτωπα των διαδηλωτών. Απόψε οι εξεγερμένοι παροτρύνουν ο ένας τον άλλο: «Σ' αγαπώ!!! Ω! Πείτε το με τούβλα»! Απόψε οι πάντες έχουν ξεσηκωθεί και προτρέπουν: «Τρέξε σύντροφε, ο παλιός κόσμος είναι στο κατόπι σου»! Οι ένστολοι δεν είναι διατεθειμένοι να δείξουν οποιαδήποτε κατανόηση, πόσο μάλλον οίκτο. "Πουτάνα, θα σε κάνουμε να γυρίσεις όλο το Παρίσι γυμνή"! Φωνάζουν σε μία κοπέλα που την έχουν συλλάβει σχεδόν ημίγυμνη μέσα στην αναμπουμπούλα και τον πανικό. Το πλήθος της εξέγερσης φουντώνει. Οι φοιτητές νουθετούν. «Διαβάστε λιγότερο, ζήστε περισσότερο»! Σύντομα θα ακολουθήσουν εργάτες και μικροαστοί, όσοι εργαζόμενοι δηλαδή νιώθουν και είναι αδικημένοι. Οι φοιτητές τους συμβουλεύουν: «Εργαζόμενε: Είσαι 25 χρονών αλλά το συνδικάτο σου είναι του προηγούμενου αιώνα». Μαζι τους θα συμβαδίσουν ακόμη και εκείνοι που μπορεί να είναι εύποροι όμως αισθάνονται μέσα στην εργασία τους να ασφυκτιούν. Που νιώθουν τα βιώματα τους να μην τους επιτρέπουν να πραγματώσουν την «απόλαυση χωρίς όρια. Την ζωή χωρίς νεκρό χρόνο». Όλοι αυτοί αντιλήφθηκαν αυτό που τους λέει επιτέλους ο τοίχος: Αγοράζουν την ευτυχία σου... Κλέψ' την!
Σαρανταπέντε χρόνια μετά και δεν έχει περάσει ούτε ένας Μάης δίχως να μας θυμηθούν!
* Ο τίτλος του ποστ είναι μία φράση του Neal Ascherson.
http://poetrymustbedonebyeachandeveryone.blogspot.gr/2013/05/blog-post_18.html
Όμορφη σαν φυλακή που καίγεται
Julius Van Daal Όμορφη σαν φυλακή που καίγεται Μετάφραση: Ελένη Γιώτη ΤΟΠΟΒΟΡΟΣ εκδόσεις εξαρχείων
Άγρυπνοι φτωχοδιάβολοι χωρίς μέλλον ξεπήδησαν μέσα στη νύχτα, εφορμώντας ανά δεκάδες χιλιάδες από τα slums [φτωχογειτονιές] του Γουαϊτσάπελ και του Σάδαρκ, από τις τρώγλες και τα φτωχοκομεία, από τα εργαστήρια των μαστόρων και τις λιμεναποθήκες, τα μπουρδέλα και τα καπηλειά. Τούτοι εδώ οι άνθρωποι χλευάζουν τον Πάπα και τον Βασιλιά, τους Τόρις και τους Ουίγους, τις θρησκευτικές τελετές και τις ράντες, την τέχνη του κυβερνάν και του διοικείν. Θέλουν να κόψουν τη γλώσσα των ιεροκηρύκων και να καταβροχθίσουν το χέρι που τους πετά τα ψίχουλα της εμπορικής επέκτασης. Θέλουν την κατάργηση όλων των νόμων και των αρχών κι όλα να ανήκουν σε όλους. Θέλουν να δουν τα κάτεργα τυλιγμένα στις φλόγες, σε μια πόλη από την οποία λιποτάκτησαν τα μεγάλα πορτοφόλια και τα μεγάλα κεφάλια. Επιθυμούν διακαώς το τέλος της τάξης πραγμάτων. Φλέγονται να πραγματοποιήσουν το παλιό όνειρο Επαγγελίας των μεγάλων λονδρέζικων εξεγέρσεων: να δουν επιτέλους τα δημόσια σιντριβάνια ν’ αναβλύζουν γλυκό κρασί.
Όλη αυτή η αφρόκρεμα απλώνεται στους δρόμους με πρωτοφανή κινητικότητα, χωρίζεται κι επανενώνεται, συγκεντρώνεται και διασκορπίζεται, ανάλογα με τις εμπνεύσεις. Η εξέγερση δεν κλείνεται πίσω από οδοφράγματα ή μέσα στα εργατικά γκέτο, διατρέχει τη μητρόπολη σε σχηματισμούς περιοδεύουσων σπειρών, οι οποίες μαζεύουν ενισχύσεις όπου κι αν βρεθούν. Με αργές, μαζικές παρελάσεις, προτιμά τη διασπορά, την περιπλάνηση αλλά και το τρεχαλητό. Χωρίς να επιδιώκει την ανάληψη της εξουσίας παρά, αντίθετα, τη διάλυσή της, καθιστώντας άκυρη κάθε αρχή, κάθε προνόμιο κάστας, η εξέγερση επιλέγει τους στόχους της σύμφωνα με την ψυχογεωγραφική τους εγγύτητα: λογαριασμοί προς ξεκαθάρισμα, πλούσιες κατοικίες προς πλιάτσικο, σύμβολα της σκλαβιάς προς κατεδάφιση. Δεν ψάχνει ούτε να δώσει μάχη, ούτε να στρατιωτικοποιήσει τη σύγκρουση˙ με την πανταχού παρουσία της και το σφρίγος της στοχεύει στην εκμηδένιση όλων των διαχωρισμών. Απομονώνει και ταπεινώνει τους εχθρούς της, καταργεί τα στολίδια του παρελθόντος, αλλά ελάχιστα σκοτώνει ή αιχμαλωτίζει.
Συνδεδεμένη με την απουσία πειθαρχίας και συντονισμού, η έλλειψη δυνατότητας για μια στρατηγική αποδεικνύεται για λίγο ένα πλεονέκτημα για αυτήν την πανταχού παρούσα εξέγερση. Τα ανεπαρκή στρατεύματα που είναι παρόντα ακολουθούν νωθρά τις στρατιές ταραχοποιών, χωρίς να τολμούν ποτέ να τις πλησιάσουν. Οι λιγοστές αστυνομικές περιπολίες που οργώνουν τις γειτονιές –η εποχή είναι ακόμη περισσότερο της τιμωρίας παρά της επιτήρησης– αναγκάζονται να το βάλουν στα πόδια ή να συναδελφωθούν μπροστά στον αριθμό και την αποφασιστικότητα των ξεσηκωμένων.
https://teflon.wordpress.com/2013/03/27/%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%81%CF%86%CE%B7-%CF%83%CE%B1%CE%BD-%CF%86%CF%85%CE%BB%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%B9/
https://75blacklines.wordpress.com/2013/01/28/domino/
εάμ ελάς μέλι γάλα όλα
εάμ ελάς μέλι γάλα όλα
όταν ήρθαν για τους απεργούς στα ικέα, δεν μίλησα γιατί ήμουν μέσα στα ικέα και ψώνιζα
όταν ήρθαν για τους απεργούς του μετρό, δεν μίλησα γιατί ήθελα μόνο να πάρω το μετρό
όταν ήρθαν για τους απεργούς φαρμακοποιούς, δεν μίλησα γιατί ήθελα μόνο την υγειά μου
όταν ήρθαν για τους απεργούς καθηγητές, δεν μίλησα γιατί ήθελα μόνο να πηγαίνει το παιδί σχολείο
όταν ήρθαν για μένα, όχι μόνο απεργοί δεν υπήρχαν, αλλά ούτε ικέα υπήρχε, ούτε μετρό, ούτε φαρμακεία, ούτε σχολεία
όταν ήρθαν για μένα, δεν υπήρχε κανείς να μου πει ότι όλα αυτά γκρεμίζονταν όσο εγώ ήθελα μόνο να τα απολαμβάνω
όταν ήρθαν για μένα, δεν υπήρχε κανείς να μου πει πως κάποια μέρα θα έρχονταν και για μένα
γιατί αυτή είναι η δουλειά τούτων: έρχονται για σένα
όταν ήρθαν για μένα λοιπόν, πάλι δεν μίλησα· δεν είχα μάθει να μιλάω
όταν ήρθαν για μένα, δεν υπήρχα ούτε εγώ
δεν είχα μάθει να υπάρχω
αλλά υπάρχω
-δεν υπάρχω κι είμαι εδώ
http://blog.costinho.gr/%CE%A4%CE%9F%CE%A5-%CE%9B%CE%9F%CE%93%CE%9F%CE%A5-%CE%A4%CE%9F-%CE%91%CE%9B%CE%97%CE%98%CE%95%CE%A3/148-2013-01-25-17-19-41
Μήπως είσαι «πολυ-πολιτισμικός» και δεν το ξέρεις;
Ένα μικρό τεστ, για να συνειδητοποιήσουμε, πόσο η γνώση μας είναι εξαρτημένη από τη γνώση όλης της ανθρωπότητας και ότι τελικά, κάθε προσπάθεια για μια εθνική "καθαρότητα" ισοδυναμεί με το σκοτάδι της ναζιστικής πολιτιστικής τέφρας.
ΜΗΠΩΣ ΕΙΣΑΙ «ΠΟΛΥ-ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΣ»
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΕΙΣ;
Το γεγονός ότι ο κλασσικός Ελληνικός πολιτισμός είναι μία από τις βάσεις όλου του σύγχρονου κόσμου είναι μια αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Η επιστήμη, η φιλοσοφία, το θέατρο, η δημοκρατία, έχουν σφραγίσει για πάντα την πορεία της παγκόσμιας ιστορίας. Από τη στιγμή, λοιπόν, που σήμερα, ακόμα και ο πιο απόμακρος από τα προηγμένα κέντρα πολιτισμός, είναι αναμεμειγμένος σε κάποιο βαθμό με τον ελληνικό, σημαίνει ότι η πλειονότητα της υφηλίου είναι πολυπολιτισμική.Το ζήτημα είναι, εμείς οι Έλληνες, τι είμαστε; Για παράδειγμα εσύ, που διαβάζεις αυτό το κειμενάκι, είσαι «πολυ-πολιτισμικός» ή όχι ;
Πριν απαντήσεις, σου υπενθυμίζουμε τα εξής:
Φοράς παπούτσια, μια παλαιολιθική εφεύρεση, που την αποκαλείς με ένα περσικό όνομα ( pāpuš,pa=πόδι + puş = κάλυμμα) και επίσης ένα παντελόνι που το εφηύραν οι Σκύθες κι εσύ το ονομάζεις με μια λέξη που προήρθε από το όνομα ενός χαρακτήρα της Ιταλικής Κομμέντια ντελ Άρτε, του Pantalone (δηλαδή Πανταλέων ). Φοράς βρακί, και αν είσαι από την Κρήτη, βράκες, που έχουν όνομα λατινικό (braccae) και είναι ένα ένδυμα, που οι Ρωμαίοι και οι Έλληνες το είδαν να το φοράνε οι Γαλάτες και οι Γερμανοί, ενώ δένεις στο λαιμό σου μια γραβάτα κροατική (χρβάτσκα). Οι τσολιάδες που θαυμάζεις φοράνε τη φουστανέλλα, που ήταν η φορεσιά των Βλάχων, Αλβανών κι Ελλήνων πολεμιστών και παράνομων, όπως την ξανασχεδίασε ο γερμανός ράφτης του Όθωνα (μίνι, πάνω από το γόνατο). Σήμερα, φοράς μπλου τζην, που υπήρξε επινόηση ενός Γερμανο-εβραίου ράφτη της Αμερικής, του Λεβί-Στράους, κατασκευάζεται από ένα ύφασμα που εφευρέθηκε στη Φλωρεντία και βάφεται με ένα χρώμα μπλε λουλακί (indigo, ελλ. ινδικόν),που τα αρχαία χρόνια το ανακάλυψαν οι Ινδοί.
Το εθνικό σου φαγητό, ο μουσακάς, έχει αραβικό όνομα (mussaka, σημαίνει φρέσκο) και δημιουργήθηκε στο παλάτι του Οθωμανού Σουλτάνου από γνώστη της Γαλλικής κουζίνας, εξού κι η μπεσαμέλ. Το άλλο σου αγαπημένο και πασίγνωστο Ελληνικό έδεσμα, ο gyros, ή ντονέρ, προέρχεται από τους οθωμανούς (doner= γυρίζει), που κι αυτοί τον δανείστηκαν από τον Αραβικό στρατό.
Τρως ντομάτες, πατάτες, καλαμπόκι, σοκολάτα και φραγκόσυκα και καπνίζεις, συνήθειες που πήρες από τους ινδιάνους της Αμερικής. Πίνεις κρασί που πρωτοεμφανίστηκε τα προϊστορικά χρόνια κάπου στον Καύκασο και σου αρέσει η μπύρα που είναι εφεύρεση των νεολιθικών κατοίκων της Μεσοποταμίας. ενώ πίνεις αφέψημα από καβουρντισμένους σπόρους καφέ, μια επινόηση των μουσουλμάνων σούφι του Μεσαίωνα. Τρως ψωμί, που επίσης είναι μια νεολιθική εφεύρεση των Μεσοποτάμιων, οι οποίοι, χιλιάδες χρόνια πριν από τους Έλληνες, (τουλάχιστον πριν από αυτούς που μιλούσαν ελληνικά) έκαναν την Νεολιθική και τη Γεωργική επανάσταση και εκτός των άλλων, επινόησαν την καλλιέργεια των δημητριακών, το άροτρο, το δρεπάνι, την ιστιοπλοΐα κι ακόμα τη γραφή, τους γραπτούς νόμους, τη γραφειοκρατία, τον στρατό, τη στρατιωτική στολή και το ιερατείο.
Τραγουδάς πάνω σε μουσικές κλίμακες, που οι αρχαίοι Έλληνες πήραν από γειτονικούς λαούς (μιξολύδιος, φρύγιος κλπ), τις προσέθεσαν στις δικές τους, και έτσι γεννήθηκε η κοινή ανατολική παράδοση. Οι πρόγονοί σου ανάπτυξαν την μουσική αυτή, όχι μόνοι τους, αλλά μαζί με όλους τους λαούς μιας περιοχής που ξεκινάει από το Σεράγιεβο και φτάνει ως την Ινδία και τη Βόρειο Αφρική.
Δίπλα σου ζουν τα μέλη μιας φυλής που ξεκίνησε από την βόρεια Ινδία γύρω στο 500 μ.Χ. για να φτάσει στα Βαλκάνια, και να πολιτογραφηθούν Έλληνες. Είναι οι Τσιγγάνοι, που οι οργανοπαίχτες τους αποτέλεσαν για αιώνες τη ραχοκοκαλιά της εθνικής σου μουσικής. Μπορεί να σου αρέσει, ειδικά αν είσαι από την Ήπειρο, το δημοτικό πολυφωνικό πεντατονικό τραγούδι, που ίδιο έχουν και οι Αλβανοί, και που δεν ανήκει αποκλειστικά ούτε σε μας ούτε στους Αλβανούς, αλλά έλκει την καταγωγή από τα προϊστορικά χρόνια, δηλαδή, πριν από την εθνογένεση των λαών της περιοχής.
Το εθνικό σου παραδοσιακό όργανο, το κλαρίνο, είναι το κλαρινέτο της Δυτικής συμφωνικής ορχήστρας, μια εφεύρεση ενός Γερμανού κατασκευαστή βασισμένη πάνω στο Γαλλικό πνευστό σαλιμό. Παίζεις τουμπελέκι, που είναι όργανο αραβικό. Χορεύεις τσάμικο που το χορεύουν και οι Τσάμηδες της Αλβανίας, χασαποσέρβικο, που βασίζεται σε σέρβικο ρυθμό και ζειμπέκικο, που είναι ο χορός μιας αρχαίας φυλής της Μικρασίας και που σήμερα τον χορεύουν και οι Τούρκοι της Σμύρνης. Η γιαγιά σου ίσως άκουγε σμυρναίικα τραγούδια, που προέρχονται από την ανατολίτικη παράδοση των μακάμ, που έχει στηριχτεί στη Βυζαντινή και άλλες ανατολίτικες παραδόσεις, αλλά κυρίως αναπτύχθηκε από Τούρκους, Εβραίους, Αρμένηδες και Έλληνες μουσικούς στην Οθωμανική Κωνσταντινούπολη. Εσύ ή οι γονείς σου, τη δεκαετία του 60, άκουγες μουσικές επιτυχίες, που δεν ήταν παρά Ινδικά τραγούδια με Ελληνικό στίχο, όπως π.χ. το Αυτή η νύχτα μένει (ulfat ka saaz chhedo) Μου λέτε να μη κλαίω (Yamma,yamma), το Καρδιά μου καμένη (Από την ταινία Mother India) και πάρα πολλές άλλες.
Ακούς, επίσης, μπλουζ και ραπ, ενώ εσύ ή οι μεγαλύτεροι συγγενείς σου χορεύουν τάνγκο, ρούμπα, σάμπα, τζαζ, ροκ, κλπ, δηλαδή ρυθμούς των αρχαίων κατοίκων της Αφρικής, όπως την διαμόρφωσαν οι σκλάβοι απόγονοί τους παρέα με τους ισπανόφωνους και τους Γερμανοεβραίους συνθέτες της Αμερικής και, μετά, μαζί με τους μουσικούς όλης της Γής. Το πιάνο που ακούς ή παίζεις είναι μια εξέλιξη του ευρωπαϊκού εκκλησιαστικού οργάνου, το οποίο ήταν ένα δώρο των Βυζαντινών στη Δύση, που προήρθε από την ύδραυλη, εφεύρεση του Κτησίβιου του Αλεξανδρέως, αλλά που οι συμπατριώτες μας δεν το χρησιμοποιούσαν. Η θεωρία των συγκερασμένων οργάνων που, αν είσαι μουσικός, χρησιμοποιείς, είναι δημιούργημα της Δυτικής Ευρώπης. Άραγε πόσο Ελληνικό τραγούδι ακούς και πόσο Αγγλικό ή Αμερικάνικο; Πόσα Ελληνικά συγκροτήματα και πόσα Αγγλικά; Και πόσο Ελληνικό σινεμά βλέπεις και πόσο Αμερικάνικο, Γαλλικό, Κινέζικο και Ιρανικό; Και πόσα ξένα σήριαλ στην τηλεόραση;
Υποθέτουμε, ότι σαν υπέρμαχος του Ελληνικού πολιτισμού που ίσως είσαι, γνωρίζεις πολύ καλά το Ελληνικό θέατρο, και ξέρεις απ’ έξω, τόσο τα έργα των αρχαίων ποιητών, (Αντιγόνη, Οιδίποδα, Ευμενίδες, Όρνιθες) όσο και των σύγχρονων, του Καμπανέλλη, του Κεχαΐδη και άλλων. Στη σκηνή, όμως, βλέπεις να παίζονται και έργα ξένων, του Σαίξπηρ, του Μολιέρου ή του Μπρέχτ. Άλλωστε πολλοί Έλληνες συνθέτες έχουν μελοποιήσει ποιήματα ξένων, του Λόρκα, του Μπρένταν Μπήαν, του Λόπε ντε Βέγκα, που σήμερα τραγουδιούνται σαν Ελληνικά τραγούδια.
Όταν ήσουν μικρός, σου διάβαζαν τα παραμύθια του Γκρίμ, του Άντερσεν και της Σέλμα Λάγκερλεφ, που τα είδες και στο σινεμά σαν κινούμενα σχέδια της Αμερικάνικης εταιρείας του Ντίσνεϋ ή στην τηλεόραση σαν γιαπωνέζικες παραγωγές, που σχεδιάζονται στην Κίνα. Και αργότερα, διάβασες σε μετάφραση ή σε κόμικς τους Άθλιους του Ουγκώ, τον Δον Κιχώτη του Θερβάντες, ή το Μόγλη του Κίπλιγκ.
Είναι πια σαφές το μήνυμα, αλλά συνεχίζουμε:
Μαθαίνεις πολεμικές τέχνες που ήρθαν από την Ιαπωνία και την Κίνα (κουγκ-φου, ται-τσι, καράτε, τζούντο, αικίντο). Ίσως κάνεις γιόγκα που είναι μια πανάρχαια θρησκευτική Ινδική πρακτική. Παρακολουθείς ένα παιχνίδι που οι νόμοι του φτιαχτήκανε το 1850 στην Οξφόρδη και παίζεται με μπάλα, που την επινόησαν δύο υποδηματοποιοί στη πόλη Ράγκμπυ της Αγγλίας. Παίζεις σκάκι, ένα παιχνίδι που ήρθε από την Ιταλία, που εκεί έφτασε από τις χώρες του Ισλάμ, αλλά κατάγεται από ένα παρόμοιο ινδικό παιχνίδι, που το έλεγαν τσατουράνγκα, ενώ η τράπουλα και τα χαρτιά που παίζεις, πρωτοεμφανίζονται στην Κίνα των Τάνγκ, τον ένατο αιώνα. Το καλοκαίρι πας διακοπές στα ελληνικά νησιά, και θαυμάζεις τους ανεμόμυλους, μία εφεύρεση από το ισλαμικό Αφγανιστάν.
Τα πρώτα Συντάγματα του κράτους σου είναι αντιγραφή των Γαλλικών και το νομικό σύστημα του κράτους σου στηρίζεται στο Ρωμαικό δίκαιο όπως κωδικοποιήθηκε στην Γαλλία του Ναπολέοντα. Αναγνωρίζεις τα Δικαιώματα του Ατόμου και του Πολίτη, όπως βγήκαν μέσα από τη Γαλλική Επανάσταση, που τα ιδανικά της επηρέασαν όλο τον κόσμο αλλά και τους κοντινούς σου προγόνους, όταν ξεκινούσαν τη δική τους Επανάσταση του 1821. Και πολλοί συμπατριώτες σου, έχουν ενστερνιστεί φιλοσοφικές ιδέες, που, εκτός από τον Πλάτωνα τον Αριστοτέλη ή τον Καστοριάδη, είναι παρμένες κι από τον Κάντ, τον Χέγκελ ή τον Μάρξ.
Το Ευαγγέλιο της θρησκείας σου είναι Εβραϊκό και έχεις ένα Θεό που έχει Εβραϊκό όνομα, Ιησούς, όπως και πολλές χιλιάδες συμπατριώτες σου, οι οποίοι ονομάζονται Ηλίας, Ιάκωβος, Ιωάννης, Μαρία, αλλά και Άδωνις, που είναι επίσης σημιτική λέξη συγγενής με το Εβραϊκό adonai, που σημαίνει Θεός (και δεν προέρχεται από το αρχαιοελληνικό…άδω ,τραγουδάω, που γράφεται με υπογεγραμμένη, αγράμματε ναζιστή Γεωργιάδη).
Στους πολέμους και τις Επαναστάσεις οι πρόγονοί σου πολεμούσαν χρησιμοποιώντας την πυρίτιδα, στα ταξίδια σου προσανατολίζεσαι με την πυξίδα, ενώ γράφεις σε χαρτί, χρησιμοποιείς χαρτονομίσματα, πετάς την Καθαρή Δευτέρα χαρταητό, τρώς και πίνεις από σκεύη πορσελάνης, και το καλοκαίρι η γιαγιά σου δροσίζεται κουνώντας τη χάρτινη βεντάλια, όλα αντικείμενα που εφευρέθηκαν στην Κίνα.
Γράφεις δεκαδικούς αριθμούς που είναι ινδική εφεύρεση, που την έφεραν στη Δύση οι Άραβες στην Ευρώπη, μαζί με έναν καινούριο αριθμό, το Μηδέν. Διαβάζεις εφημερίδες και βιβλία αλλά κι αυτήν την προκήρυξη, με τη βοήθεια μιας ανακάλυψης κάποιου Γερμανού τεχνίτη, του Γουτεμβέργιου, αν και πολύ πριν απ’ αυτόν η τυπογραφία είχε ανακαλυφτεί κι αυτή στην Κίνα. Χρησιμοποιείς τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, μιλάς στο κινητό σου, βλέπεις φωτογραφίες από τη σελήνη, που αν και σε όλα αυτά έχουν συνεισφέρει και οι Έλληνες, δεν είναι επιτεύγματα καθαρά Ελληνικά, ούτε κανενός άλλου έθνους, αλλά του ανθρώπινου γένους συνολικά.
Τέλος, όπως όλοι οι λαοί έχουν ενσωματώσει στο λεξιλόγιό τους χιλιάδες ελληνικές λέξεις, έτσι και εσύ καθημερινά χρησιμοποιείς πολλές λέξεις με ξένη καταγωγή.
σλάβικες (πέστροφα, ρούχο, πιροσκί, βάλτος, βίτσα, γκλάβα, γούνα, ντόμπρος, σβάρνα, στάνη, τσέλιγγας, πογκρόμ, κλπ)
τούρκικες ( Αλάνι, γιλέκο, γιαούρτι, γλέντι, εργένης, ζόρι, καπάκι, κουβάς, καβγάς, νάζι, κέφι, μπαμπάς, καρπούζι, τσάντα, τζάμι, χάλι, φλιτζάνι , κ.ά.)
περσικές (Αχούρι, ντιβάνι, αγγαρεία, μπόλικος, τραχανάς, παράδεισος)
αραβικές ( ελιξίριο, ζενίθ, καλούπι, καμφορά, καραβάνι, κάφρος, λουλάκι, μαούνα, σαφάρι, φουκαράς, αζιμούθιο, άλγεβρα, φιτίλι, αλκαλικός, αλκοόλ, χαντάκι, χάντρα, ζάχαρη, λεμόνι, μαγαζί, σιρόπι, παζάρι, κα).
αλβανικές (Καλαμπόκι, λουλούδι, κοκορέτσι, μπουκιά, σβέρκος, φλογέρα, φλοκάτη, κλπ),
λατινικές ( κάγκελο, κελί, λαρδί, λουκάνικο, φάβα, μανουάλι, κάστρο, πρίγκιπας, κούπα, κανάτα, σκάλα, πόρτα, μαρούλι, μούστος, κώδικας, πένα, μεμβράνη),
ιταλικές (φούστα, κάβος, μπαρκάρω, κουμαντάρω, σινιάλο, κουνιάδος, κουμπάρος, μαραγκός, πιλότος, μουστάρδα, καραμέλα, κομπόστα, κρέμα, πάστα, σαλάτα, κουφέτο, σαλάμι),
γαλλικές (Μπλε, καφέ, ροζ, ζακέτα, καμπαρντίνα, μαγιό, ταγέρ, καρό, γκαρνταρόμπα, δαντέλα, μακιγιάζ, σαλόνι, κρέπα, αφίσα, μπαλάντα, ρεσιτάλ, ντοκιμαντέρ, σουξέ, πιόνι, φαβορί, τουρνουά, καλοριφέρ, κοντέρ, ρουλεμάν ),
αγγλικές (κάμερα, ραντάρ, τούνελ, πουλόβερ, σερίφης, θρίλερ, κλόουν, σίριαλ, χόμπι, χιούμορ)
τσιγγάνικες (πουρός, τζάσε, χάφτω)
ινδικές (βεράντα, ζούγκλα, μπάνγκαλοου, πυτζάμα) ,
λέξεις φυλών από τα πέρατα του κόσμου (τατουάζ, ταμπού, τοτέμ, κανό, καγιάκ, μπούμερανγκ) και πολλές άλλες.
Μετά λοιπόν από αυτά, μπορείς να απαντήσεις μόνος σου στο ερώτημα αν είσαι και εσύ πολυ-πολιτισμικός ή όχι.
Στην περίπτωση που θα παραδεχτείς, ότι, ναι, είσαι και συ πολυπολιτισμικός, ουσιαστικά, παραδέχεσαι ότι είσαι άνθρωπος. Γιατί εμείς , τα μέλη του είδους homo sapiens sapiens, που ανήκουμε στους Μεγάλους Πίθηκους, είμαστε το κατεξοχήν έλλογο πρωτεύον, που παράγει πολιτισμό και μάλιστα, ένα πολιτισμό, που δεν μένει ποτέ στα όρια των ομάδων, που κατά καιρούς συγκροτούμε, αλλά διαχέεται σε όλον τον πλανήτη. Γιατί τελικά, η συλλογική μάθηση, δηλαδή η ικανότητα μέσω της γλώσσας να μαθαίνουμε πράγματα από άλλους λαούς και άλλες εποχές, είναι το μόνο πράγμα που μας ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα.
Μπορεί, πάλι, να νοιώθεις, ότι αυτά τα δάνεια σε μειώνουν προσωπικά, επειδή η ύπαρξή τους αμφισβητεί την ανωτερότητα του Ελληνικού Πολιτισμού, άρα και τη δική σου ανωτερότητα. Σ’ αυτή την περίπτωση, σημαίνει ότι έχεις πέσει θύμα της ακροδεξιάς προπαγάνδας, που είναι στη βάση της μια ιδεολογία κόμπλεξ, μίσους και έλλειψης κάθε πραγματικής καλλιέργειας. Μιας ιδεολογίας που προέρχεται από άξεστους ανθρώπους, αγράμματους, ανιστόρητους, ανελλήνιστους και ανέραστους, που μπερδεύουν τη μοναδικότητα του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού (και κάθε πολιτισμού) με το νεοναζιστικό μηδενισμό. Ψεύτες, που, σαν το ίνδαλμά τους, τον Χίτλερ, εξυψώνουν δήθεν τη κλασσική Ελλάδα, αλλά περιφρονούν το μεγαλύτερο επίτευγμά της, την Άμεση Δημοκρατία. Ανθρωπάκια, που κάτω από την περιφρόνηση που δείχνουν απέναντι σε όλους τους ξένους, κρύβουν την παντελή άγνοια της δικής μας κουλτούρας, της κλασικής και κυρίως της Νεοελληνικής, λόγιας και λαϊκής, που είναι μια κουλτούρα φιλοσοφημένη, ανθρώπινη, ερωτική, αντιστασιακή και εξεγερσιακή, για την οποία εμείς είμαστε περήφανοι. Όσοι σήμερα καταγγέλλουν τον «πολυπολιτισμό» και ψάχνουν μια Ελληνική «καθαρότητα», είναι φασίστες, που αν είχαν εκείνοι την απόλυτη εξουσία, τους δημιουργούς του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού θα τους είχαν κλείσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, όπως η χούντα του Παπαδόπουλου και η ψευτο-εθνικοφροσύνη τα χρόνια της Μακρονήσου. Και τότε, η Ελλάδα που θα είχαμε, θα μπορούσε να περιγραφεί μόνο με το σύνθημα: Ελλάς ίσον τέφρα.
Όσο για τον πολιτισμό της Κλασσικής Ελλάδας, δεν ανήκει στους αστοιχείωτους νεοναζί «εθνικιστές», αλλά ούτε και αποκλειστικά σε μας, στους υπόλοιπους Έλληνες. Ανήκει στην ανθρωπότητα, της οποίας είναι βασικό θεμέλιο, αλλά όχι το μοναδικό, και κυρίως, ανήκει σε όλους τους ανθρώπους, Έλληνες και ξένους, σε όσους τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και τον εξέλιξαν.
ΑΥΤΟΝΟΜΗ ΟΜΑΔΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1450069
"Μάθε Εργάτη Πως..." (by mihamike)
Ιερό πτολίεθρο
Όταν πήραν μπροστά οι μαζικές κουλτούρες κι οι ανθρώπινες μάζες άρχισαν να ξεπαρθενεύονται απ’ τον παγανισμό της προϊστορίας, οδηγώντας το κοπάδι των αστραπών στα μαντριά της θρησκείας, ο άνθρωπος άρχισε να γλείφει τον κώλο του θεού. Χρησιμοποιώντας όλη τη βρομερή μαγεία τού ανορθολογισμού και του θαύματος μαγάρισε το ένστιχτο που ανθοφορούσε μπροστά στην ομορφιά και επινοούσε μπροστά στον κίνδυνο. Οι ηγεμόνες, οι άρχοντες, οι αυτοκράτορες όταν είδαν πως κινδυνεύουν με αφανισμό αμόλησαν τα λυσσασμένα τους σκυλιά. Εκεί που εκδηλωνόταν ζωή, διαλεκτική, εξέγερση, επιστήμη και αμφισβήτηση μια τεράστια πνευματική κουράδα έσκαγε σαν μετεωρίτης πάνω στον ανθρώπινο ψυχισμό. Πλάθοντας φοβισμένα όντα, περιφρονώντας την ανθρώπινη ύπαρξη, επινοώντας άλλους μεταθανάτιους κόσμους και φακίρηδες δημιουργούς που παρακολουθούν και δικάζουν. Βλέποντας το ανθρώπινο σώμα να υπερτερεί και να εξεγείρετε αποφάσισαν να το καταργήσουν και να το αποδυναμώσουν κατασκευάζοντας πνευματικές αρλούμπες και μηχανισμούς ταπείνωσης. Έναν πολτό χωρίς ύπαρξη που ονομάσανε πνεύμα, εκμεταλλευόμενοι την πλατωνική μαλακία ενός δουλικού και παρηκμασμένου κόσμου. Δημιουργώντας μιαν απάτη προορισμένη για διανοητικές ατιμίες. Μια πομφόλυγα, ένα είδος βδέλλας που απομυζά απ’ το σώμα την ορμή και τη ζωντάνια αφήνοντας έναν πιστό, ένα υπαρξιακό κουφάρι που προσεύχεται, νηστεύει, εξομολογείται και μαλακίζεται αδιάκοπα με πετραχήλια, μήτρες επισκοπικές, μεταλαβιές και καραβιές ηλίθιων καταναγκασμών. Χτίζοντας μεθοδικά έναν αδιέξοδο κόσμο που έχει αχρηστέψει το λόγο ύπαρξης όλων των επιστημών. Είναι ο κόσμος στον οποίο κατέληξε η ιστορία του ανθρώπου της γης, που μπαίνοντας η μετά Χριστόν εποχή, οικοδόμησε τη ζωή του πάνω σε μιαν αυταπάτη. Βολική για τους άρχοντες και φονική για τους αρχόμενους. Επικαλούμενη το πνεύμα, η μπαγαπόντικη εξουσία ρουφά αίμα σα βρικόλακας, απ’ τις κατώτερες τάξεις που, με τόση σπουδή τα ιερατεία μαστούρωσαν στο πέρασμα των αιώνων. Καραβάνια εργατικής δύναμης και ανθρώπινου πόνου θρέφουν την άρχουσα τάξη που επιστρέφει στην κατώτερη τα αποφάγια της ως ελεημοσύνη. Ο ακρογωνιαίος λίθος των θρησκειών, πως το πνεύμα περιέχει τις αξίες και το σώμα θεωρείται απλώς ή άθλια κατοικία τους ή η υλική τους ενσάρκωση είναι το πρώτο και μοναδικό άρθρο στο σύνταγμα του φασισμού. Αντιστρέφοντας λοιπόν αυτή τη σπουδαία θεολογική μαλακία θα μπορούσαμε να πούμε πως το πνεύμα δεν θα είχε υπάρξει, ούτε οι αξίες του και ούτε τα δεδομένα του, αν το σώμα που τις διέδωσε δε βρισκόταν εκεί ,τη στιγμή που το πνεύμα σε πλήρη ακινησία αρεσκόταν να ατενίζει το κενό και την άβυσσο. Γιατί άραγε αυτό το παντοδύναμο και θεόσταλτο πνεύμα έπρεπε να τρυπώσει μέσα στη βρομερή και τρισάθλια ανθρώπινη σάρκα και σαν να μην έφτανε αυτό να την κακολογεί και να την καταπιέζει με τον πιο χυδαίο τρόπο! Βεβαιότατα γιατί, αυτός ο τερατικός δυϊσμός βοήθησε στους αιώνες των αιώνων τους πλούσιους να αναπνέουν με την κωλοτρυπίδα τους. Να κάνουν τέχνη την τρυφή τους σπέρνοντας μυσταγωγία, ερμητισμό, πλατωνισμό, διαλογισμό και ψυχουργία. Ένα σμάρι παλιανθρώπων κακολογεί το γαμήσι και υμνεί τη στέρηση. Γλείφει ξεδιάντροπα τ’ αρχίδια της εξουσίας και μαγαρίζει με ελεημοσύνες την ανθρώπινη ανάγκη. Ξεγεννά όλους τους εθνικισμούς με αποτρόπαιους τοκετούς που σπέρνουν κάθε φορά φαντάσματα για χίλια χρόνια. Διδάσκει στους υπηκόους τη βεβαιότητα του αναλλοίωτου της σχέσης εξουσιαστή και εξουσιαζόμενου. Σαν το σώμα να είναι οι εργάτες τού εργοστασίου και το πνεύμα, το αφεντικό, το οποίο έχει επινοήσει το αλυσόδεμα των εργατών στη διαδικασία παραγωγής. Σαν το σώμα να είναι το κορμί όλων των στρατιωτών που σκοτώνονται υπό τις διαταγές αυτού του μεγάλου πνεύματος, του Στρατηγού, που τους στέλνει να σφαγιασθούν. Σαν να είναι αυτονόητο για τη ζωή ότι το σώμα είναι αυτή η βρωμερή ουσία μέσα στην οποία το πνεύμα κάνει το ποδόλουτρό του, όπως ένας παπάς που εξομολογεί τους ετοιμοθάνατους στρατιώτες ξεπλένει τις μπότες του μέσα στο λουτρό αίματος του πολέμου. Ατενίζοντας το πρωτόπλαστο ανδρόγυνο που μπερδεύτηκε στην έριδα του μήλου. Αναθεματίζοντας την ωραία Ελένη, το αιώνιο θηλυκό. Τη γυναίκα, ως δαιμονισμένη στο πτολίεθρο των αγγέλων. Και τους εξεγερμένους, ως τα έκπτωτα τέκνα ενός αιμοβόρου θεού.
https://dromos.wordpress.com/2013/01/08/%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%8C-%CF%80%CF%84%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CE%B8%CF%81%CE%BF/