“..içime kaçıp kaybolmak istedim.”
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

No title available
Stranger Things
Sweet Seals For You, Always
Game of Thrones Daily
trying on a metaphor
todays bird
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
Monterey Bay Aquarium

@theartofmadeline
No title available
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Not today Justin
Xuebing Du
d e v o n
Keni

Andulka

No title available
One Nice Bug Per Day

Product Placement
seen from Türkiye
seen from Denmark
seen from United States
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from United States
seen from Israel

seen from China

seen from United Kingdom

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Argentina
seen from United Kingdom
seen from Israel

seen from Argentina
seen from Argentina
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@suedagulsm
“..içime kaçıp kaybolmak istedim.”
Ben hayattan kaçıyorum; dışarıda hayat, insanlar hiçbir şey söylemiyorlar bana. Ben onlardan değilim. Beni onlardan ayıran ne oldu?
İnsanoğlunun yeryüzü macerası bir aldanma hikayesiyle başlar: Âdem çok cazip bir teklifle aldatılmıştı. Ve bir başka aldanma hikayesi ile devam eder: Kâbil ile Hâbil...
Bir başka bahara kaldı hikaye. Bahar gelecekti, gelmedi..
Veda koyacaklar bazı gidişlerin adını..
Söylemek, bir şeyler, birçok şeyler anlatmak istiyorum... Kime? Şu koskacaman dünyada benim kadar yapayalnız dolaşan bir insan daha var mı acaba?
Galiba çok büyük konuşmuştum insanlara karşı, hatta duamı da bununla beraber eksik bir şekilde etmiştim. Sadece çocukluk aşkımla evleneceğim ondan başkasıyla olmayacak eğer onunla karşılaşırsam onu bir daha yanımdan ayırmayacağım demiştim.
Çocukluk aşkımla evlendim. Ama tam ona kavuştum derken o benden ayrılmış, ebedî âleme göç etmişti. Hemde geride bıraktığı hep onu hatırlayacağım bir emanet ile. Evlâdımla..
Ama hayat bu büyük konuşmalarım ile bana çok güzel bir ders verecekti. Çocukluk aşkıma kavuşayım başka birşey istemiyorum diye ettiğim dua kabul olmuş ama eksik edişimle onu kaybetmiştim. Şimdi hayat bana, hayatımın sonuna kadar bana eşlik edecek ortak yaralarımızın olduğu birini çıkarmıştı ve kalbim hiç olmadığı kadar bu kalbe yakınlık duymaya başlamıştı..
Nuh (a.s) şu cevabı verdi:
Bu dünya, iki kapılı bir eve benzer. Birinden girdim, öbüründen çıkıyorum.
Objektifimden 📸
Bir zamanlar; hayatın, nefesin, seslerin eksilmediği yerde şimdi sessizlik hakim. Ne garip değil mi?
#objektifimden #masamdannotlar
Dünya da böyle. Ne yaparsan yap, Güneşin ışıkları gibi süzülüp gideceğiz bu delikten asıl evimize.. Bu dünya gurbet, asıl memleket ora..
Bu dünya telaşında gölgesinde durup dinlenmeme izin vermişti.
Birgün hiç karşılaşmamak üzere vedalaştık..
Tabutumdan al kanlar akar, Cümle alem bana bakar, Genç ölümüm yürekler yakar, Uyan sevdiğim uyan..
Bir enkazın altında kalmışım gibi düşünün. Bakan bedenimi görmüş ama benim ruhum ölmüştü. Neden mi? Ruhumdan anlayan oydu. Sanki o hep benim ruhumla konuşmuştu. Gittiği gün sağır oldum, gittiği gün dilsiz kesildim.
Ve ben bu acıyla oradan oraya koşarken, insanlar delirdiğimi zannedecek..
“Gayrı dayanamam ben bu hasrete, Ya beni de götür ya sen de gitme..”
Gözlerinde acı gördüm. Sanki o acısını bir kenara koyup benim içimin yangınını söndürmeye gelmiş gibi..