#okuyorum

[elisaa-suu]

Hayatımda okuduğum en kalın kitap, ama bir bilseniz okadar güzel ilerliyor ki 🌺🌺

[elbetunuturuz]

‪Hastalandım sana geldim, kalbim kırıldı ağladım sana geldim. Geldim görülmediğimi sandım küstüm, sitem ettim ama yine sana geldim yine sana ağladım yine senin adına sığındım. Doktora değil, psikoloğa değil, bir annenin kollarına bir arkadaş tesellisine değil ben bu yapayalnız dünyada bir tek senin yanında yerimi aradım. Sabit kalma umuduyla savruldum. Her yarattığın günün sabahında nefsimle savaştım. Çoğu zaman yenik düştüm. Ölümün yaşamdan daha tatlı geldiği anlarım oldu. Yasak elmayı yemek istedim. Yedim ama cennetinden kovduğun hz adem ve hz havva gibi beni bu dünyadan almadın. Şimdi yalnızlığım müebbet gibi devam ediyor. Şikayet etmiyorum artık sadece bunun daha çok huzur vermesini diliyorum. Yalnızlığımın içinde seni daha çok hissedebilmek istiyorum. Fani duygular ve insanlarla meşgul olmasın ne kalbim ne aklım. İnan bana Allahım cehennemin varlığına şahit olmuş kadar yangınlar sürülüyor ruhuma. Bir duygu bu kadar acı vermemeli. İnsan olmak bu kadar zor olmamalı. Hele yaşamak bu kadar ızdırap dolu olmamalı. Sanki insan elini nereye atsa eksik, yaralı, acı. Olmayacak gibi, olsada bir gün bitecek gerçeği. Tatmin etmiyor. Ben biliyorum ki senden uzak olan, hariç olan her yer böyle hissettirir. Eksil ve yarım. Ama böyle bir dünyada sana gelmeye çalışmak, gelmek ve kalmaya devam edebilmek… sen bütün eksikliklerden münezzeh olan Allahıım. Yaşadığımız zorluklarıda bizden iyi bilensin. Neyi neden yaşadığımızı en iyi bilensin. Neden böyle hissettiğimizi ve ne hissedeceğimizi. Ben kendiyle baş edemeyen bir insan haline geldim. Kendimi anlatmak bile yük oluyor düğüm oluyor dile gelmiyor kaleme dökülmüyor. Beni ve benim gibi olan bütün ruhtaşlarımın yanında olduğunu daha derinden hissetmeye ihtiyacımız var. Daha çok adınla harmanlanmaya. Huzurunla yoğurulmaya. Dünya çok kötü bir hal alıyor. Biz kötüleşmeye başlıyor olabiliriz. Aklımız idrakımız yetmiyor kaybediyor olabiliriz. Sen bizi güzelliklerinden mahrum bırakma. Bütün sevdiğin güzel özellikleri en kolay ve tez zamanda bize hibe et. Sonsuz zaman ve rızık sahibi. Merhametlilerin en merhametlisi. İlimlerin en ilimlisi. Beni kendimle barıştır, tanıştır, beni benimle yürütecek gücü kalbime işle. Vesveselerimden arındır. Başta sen olmak üzere gücün ve kuvvetinle hepimize hidayet et. Daha sonra insanlara iyi gelebilmek için bana o gücü isteği ve eksik olan her şeyi içime akıtt. Bunları kabul edip görebilmeyi ve uygulayabilmeyi kolaylaştır. Allahım…. Sen Allahsın. Verdiklerinlede vermediklerinlede benim için en hayırlı olana izin verdiğini biliyorum. Sana inanıyorum. Sana güveniyorum. Sana teslim olmak istiyor bunun için çalışıyor ve teslim oluyorum. Korkularımı gider. Rahmetinin huzuruyla ruhumu sar. Amin Seni seviyorum ‬

[o-n-s-r-a]

Anladım ki cesaret, korkusuz olmak değildi, bencil olmamaktı...

...

📖 Badem Ağacı | Michelle Cohen Corasanti

[atesbocegimmisin]

İnsan içinde bulunduğu olumsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teli ile koparabileceğini sanır.

Bir İdam Mahkumunun Son Günü / Victor Hugo

[kurmezhan]

[sadeceahuymusum]

William Sheakspeare - 18.Sone

Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?

Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın:

Taze tomurcukları sert rüzgârlar örseler,

Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:

Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak,

Ve sık sık kararı da yaldız düşer yüzünden;

Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak

Kader ya da varlığın bozulması yüzünden;

Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz,

Güzelliğin yitmez ki asla olmaz ki hurda;

Gölgesindesin diye ecel caka satamaz

Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:

İnsanlar nefes alsın, gözler görsün elverir,

Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir.

[paraspandaras]

“… Eğer gevşersem dağılırım. Ben hep böyle yaşadım, yaşamaya devam etmek için bildiğim tek yol bu. Eğer bir saniyeliğine gevşersem yolumu bir daha asla bulamam. Parçalanırım ve parçalarım savrulur gider…”

H. Murakami - Norwegian Wood

[masalkokusu]

“Bazen en çok bu yaşta...”